به گزارش خبرآنلاین و به نقل از ایسنا، پس از تشخیص سرطان، تغییرات گستردهای در زندگی بیماران ممکن است به وقوع بپیوندد. اطلاعات این موضوع میتواند به ایجاد احساس ناامنی، اضطراب و حتی افسردگی منجر شود و نگرش افراد به زندگیشان را به شکل قابل توجهی تغییر دهد.
یک تحقیق جدید نشان میدهد که پس از تشخیص سرطان، احتمال محکومیت افراد به جرائم، از جمله کسانی که هیچ سابقه کیفری ندارند، به طرز معناداری افزایش مییابد. چنین وضعیتی مشابه داستان سریال مشهور آمریکایی «برکینگ بد» است که در آن یک معلم شیمی همزمان با تشخیص سرطان، به سمت فعالیتهای مجرمانه کشیده میشود.
با این حال، اکثر بیماران مبتلا به سرطان به اندازه شخصیت اصلی این سریال، یعنی «والتر وایت»، دست به اقدامات بیرحمانه نمیزنند. نتایج مطالعه نشان داد که تخلفات آنها عمدتاً شامل جرائمی مانند سرقت یا حمل مواد مخدر است. با این وجود، این نوع جرمها نیز میتواند عواقب جدی برای بیماران، خانوادهها و اطرافیان به همراه داشته باشد، و لذا نیاز به بررسی علت اصلی این الگو حس میشود.
برای دستیابی به این هدف، گروهی از محققان دادههای محلی در دانمارک را جمعآوری کردند تا شاخصهای جمعیتشناختی، شغلی، تحصیلات، درآمد و سابقه کیفری را مطالعه کنند. آنها بر روی ۳۶۸,۳۱۷ فرد مبتلا به سرطان که از ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸ تشخیص داده شده بودند، تمرکز کردند و دادههای مربوط به وضعیت سلامتی و سوابق کیفری را با گروهی که هیچگونه تشخیصی نداشتند، مقایسه کردند.
این مطالعه نشان میدهد که در آغاز، بیماران مبتلا به سرطان هیچ نشانهای از رفتارهای مجرمانه ندارند و حتی میزان جرم در سال اول پس از تشخیص کاهش مییابد، به احتمال زیاد به دلیل تحت درمان قرار گرفتن. محققان اذعان دارند که این کاهش اولیه به دلیل دشواریهای درمان سرطان است که نیاز به مراجعه مکرر به مراکز درمانی را به دنبال دارد.
اما پس از دو سال، وضعیت تغییر میکند و احتمال محکومیت کیفری بیماران به بالاتر از سطح قبلی قبل از تشخیص سرطان میرسد و این الگو تا پنج سال پس از تشخیص ادامه دارد. به طور کلی، بیماران پس از تشخیص سرطان ۱۴ درصد بیشتر در معرض محکومیت به جرم قرار دارند.
محققان به دنبال درک علل این پدیده، عواملی همچون مسائل اقتصادی را بررسی کردند. آنها تأکید کردند که تمامی بیماران تحت پوشش بیمه درمانی بوده و این نشاندهنده عدم وجود دغدغههای مالی ناشی از هزینههای درمان نیست. با این حال، هزینههای درمان سرطان میتواند بر روی اشتغال افراد تأثیر بگذارد و یافتهها نشان میدهد که احتمال اشتغال بیماران به میزان ۱.۵ درصد کاهش مییابد و ساعت کاری و درآمد آنها هم کاهش مییابد.
علاوه بر این، افزایش قابل توجهی در جرایم غیر اقتصادی نظیر جرائم خشونتآمیز نیز مشاهده شده که به عوامل متفاوت دیگری اشاره دارد. محققان به احتمال بقای بیماران نیز توجه دارند و میگویند که احتمال مرگ زودهنگام میتواند تأثیرات بلندمدت مانند حبس را تحت تأثیر قرار دهد. آنها بیماران را بر اساس احتمال بقای پنج ساله دستهبندی کردند، که شامل نوع سرطان و ویژگیهای فردی بیمار میشد.تحقیقات جدید نشان میدهد ارتباط قابل توجهی بین بروز سرطان و افزایش جرایم در جوامع وجود دارد. این تحلیل که بر اساس دادههای بیماران مبتلا به سرطان انجام شده است، نشان میدهد احتمال بقا در پنج سال اول پس از تشخیص، تأثیر مستقیمی بر افزایش جرایم دارد.
یافتههای این مطالعه نشان میدهد که کاهش حمایتهای اجتماعی میتواند شدت این تاثیر را تشدید کند. محققان با بررسی تغییرات سیاستهای رفاهی در دانمارک در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسیدند که در مناطقی که حمایت اجتماعی کاهش یافته، جرم و جنایت ناشی از سرطان بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
بیماران سرطانی معمولاً برای سازگاری با شرایط جدید به حمایت خانواده و اطرافیان خود نیاز دارند و اغلب تلاش میکنند با فعالیتهایی چون ورزش و تحقیق درباره درمانها سلامت خود را تقویت کنند.
اگر این یافتهها در کشورهای دیگر نیز تأیید شود، ممکن است نشانهای از بروز نوع جدیدی از شکافهای حمایتی باشد. محققان تأکید میکنند که برنامههایی که به عواقب اقتصادی ناشی از مشکلات سلامت توجه دارند، میتوانند در کاستن از تبعات این وضعیت بر جرم و جنایت مؤثر باشند.
