به گزارش خبردونی و بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی کجارو، پس از شروع پرواز و اوجگیری هواپیما، شنیدن جمله «مسافران گرامی، به ارتفاع کروز رسیدیم» برای اکثر مسافران آشنا است. اما سوالی که مطرح میشود این است که عدد ۳۵ هزار پا از کجا ناشی میشود و خلبانان چطور متوجه میشوند که باید اجازه باز کردن کمربندها را بدهند؟
### ارتفاع کروز به چه معناست؟
ارتفاع کروز (Cruising Altitude) به سطحی در آسمان اطلاق میشود که هواپیما بخش عمدهای از سفر خود را در آن مستقر است. هرچند ۳۵ هزار پا برای جتهای مسافربری عددی متداول محسوب میشود، اما این رقم الزامی نیست. در واقع، هواپیماهای تجاری بسته به طراحی و نوع موتور خود، معمولاً در ارتفاعات بین ۳۰ تا ۴۰ هزار پا بهینهترین عملکرد را دارند، در حالی که در ارتفاع ۴۵ هزار پایی به سقف خدماتی میرسند و توان صعود بیشتر را از دست میدهند.
### چرا پرواز در ارتفاع بالا مفید است؟
فیزیک در این موضوع نقشی اساسی ایفا میکند. در ارتفاع ۳۵ هزار پایی، فشار هوا به طور قابل توجهی کاهش مییابد که به معنای کاهش نیروی «پسا» (Drag) است. این کاهش باعث میشود جتها با سرعت بیشتر و سوخت کمتری پرواز کنند و در نتیجه برد پرواز افزایش یابد و آلودگی صوتی کاهش یابد. همچنین، پرواز در این ارتفاع میتواند آرامش بیشتری را برای مسافران ایجاد کند؛ اگر شرایط جوی در ارتفاعات پایین ناپایدار باشد، خلبانان میتوانند با تغییر ارتفاع به دنبال «هوای صاف» (Clear Air) بگردند.
### چه کسی ارتفاع پرواز را تعیین میکند؟
بر خلاف تصور برخی، خلبانها به صورت لحظهای تصمیم نمیگیرند که در چه ارتفاعی پرواز کنند. پیش از بلند شدن هواپیما، «دیسپچر» (Flight Dispatcher) که مسئول برنامهریزی پرواز است، با توجه به وزن هواپیما، تنظیمات جوی و شرایط آب و هوایی، بهترین مسیر و ارتفاع را تعیین میکند. در طول پرواز، خلبان به طور مداوم با استفاده از ارتفاعسنج وضعیت هواپیما را زیر نظر دارد و در صورت نیاز، با هماهنگی برج مراقبت، ارتفاع خود را تنظیم میکند. پرواز در ارتفاع ۳۵ هزار پایی همچنین مزیتی بزرگ دارد، زیرا حوادث هوایی در این ارتفاع بسیار نادر است و ایمنی را تضمین میکند.
آیا تا به حال به دلایل پرواز در این ارتفاع فکر کردهاید؟ آرامش پرواز در ارتفاع کروز را چگونه با لحظات پر تنش تیکاف مقایسه میکنید؟
