به گزارش خبردونی، پژوهشگران موفق به طراحی سامانهای مبتنی بر نانومواد مغناطیسی و گیرندههای اسیدفولیک شدهاند که به عنوان عاملی ترانوستیک، امکان درمان و تشخیص همزمان را فراهم میآورد. هدف از این مطالعه، افزایش زیستدسترس دارو، کاهش عوارض جانبی و بهبود اثربخشی درمانی ترکیبات طبیعی ضدسرطان است.
در این تحقیق جدید، گروه مذکور نانوحاملی چندعملکردی طراحی کردهاند که بر پایه ترکیبی از اسیدفولیک، کورکومین و نانوساختارهای گرافن اکسید مغناطیسی اصلاحشده با سیکلودکسترین، ساخته شده است. این نانوحامل به عنوان عاملی ترانوستیک در درمان سرطان مورد استفاده قرار میگیرد.
بخش نانویی طراحی شده به سنتز نانوذرات هیبریدی با قابلیت حمل داروی طبیعی کورکومین و هدفگیری سلولهای توموری اختصاص یافته است. به کارگیری سیکلودکسترین در این ساختار به افزایش حلالیت و پایداری زیستی کورکومین کمک کرده و بهبود زیستدسترسی آن را فراهم میآورد. همچنین، اضافه کردن اسیدفولیک به نانوحامل به افزایش هدفمندی سامانه در درمان سرطان، بهویژه در تومورهای جامد حاوی گیرندههای فولات کمک میکند.
در این سامانه، نانوذرات گرافن اکسید مغناطیسی به عنوان هسته ساختاری استفاده شدهاند که ویژگی مغناطیسی آن امکان کاربرد به عنوان عامل کنتراست منفی در تصویربرداری MRI را به ارمغان میآورد. این قابلیت باعث میشود که سامانه افزون بر کاربرد درمانی، نقش تشخیصی نیز داشته باشد.
پژوهشگران آزمایشهایی را بر روی ردههای سلولی LNCaP و PC۳ انجام دادند. نتایج نشان میدهد که نانوحامل ساختهشده اثری وابسته به غلظت بر تکثیر سلولها دارد و همچنین با ایجاد استرس اکسیداتیو، مسیرهای مرگ برنامهریزیشده سلولی را فعال میسازد.
افزایش تولید گونههای فعال اکسیژن در سلولهای سرطانی یکی از مکانیسمهای اصلی این سامانه است. افزایش رادیکالهای آزاد به تخریب اکسیداتیو ساختارهای حیاتی این سلولها منجر شده و روند آپوپتوز را تسریع میکند. در سطح مولکولی، پژوهشگران مشاهده کردهاند که بیان ژن پیشاپوپتوتیک Bax افزایش و بیان ژن ضدآپاپتوز Bcl۲ کاهش یافته که نشانگر فعال شدن مسیرهای مرگ برنامهریزیشده است.
این نانوحامل همچنین دارای قابلیت تصویربرداری است. نتایج نشان میدهد که نانوذرات به عنوان عامل کنتراست منفی در تصاویر MR عمل میکنند که این امکان را فراهم میآورد که توزیع نانوحاملها در بدن به طور غیرتهاجمی پایش و پاسخ درمانی ارزیابی شود.
به علاوه، تحقیقات نشان داده که این نانوحامل اثر وابسته به غلظت بر کاهش زندهمانی سلولهای سرطانی دارد. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که با افزایش غلظت سامانه Folic acid-curcumin@β-CD-MGO، میزان بقای سلولها کاهش یافته و اثر ضدتوموری بهبود مییابد.
پژوهشگران طراحی این ساختار را بر مبنای حساسیت سلولهای توموری به کمبود فولات انجام دادهاند. از آنجایی که بسیاری از سلولهای سرطانی گیرندههای فولات را بهطور بیشبیانشده در سطح خود دارند، این ویژگی در دارورسانی هوشمند به کار گرفته شده است. اتصال اسیدفولیک به نانوحامل جذب سلولی را افزایش داده و کارایی ضدسرطانی کورکومین را ارتقا میدهد.
جهت افزایش اثرگذاری، اندازه نانوذرات با دقت تنظیم شده است تا امکان نفوذ به بافت توموری و کاهش تجمع ناخواسته در بافتهای سالم را فراهم آورد. این سامانه نانویی به عنوان یک عامل ترانوستیک نسل جدید معرفی شده است که قابلیت درمان و تشخیص همزمان را داراست.یک گروه پژوهشی به تازگی دستاوردهایی را در زمینه کاربرد نانوداروهای ترانوستیک برای درمان سرطان منتشر کرده است. این نانودارویی که شامل ویژگیهای مغناطیسی، دارورسانی هوشمند و خواص ضدسرطانی کورکومین میباشد، به عنوان یک گزینه امیدبخش برای روشهای درمانی غیرتهاجمی در سرطان محسوب میشود.
با این حال، پژوهشگران تاکید کردهاند که پیش از استفاده بالینی از این فناوری، نیاز به انجام مطالعات بیشتر در زمینه ایمنی زیستی، فارماکوکینتیک دقیق و آزمایشهای پیشبالینی وجود دارد. به اعتقاد آنان، پیشرفت در ساخت نانوداروهای ترانوستیک میتواند به گسترش رویکردهای پزشکی دقیق و شخصیسازیشده در درمان سرطان کمک کرده و کیفیت زندگی بیماران را ارتقا بخشد.
یافتههای این تحقیق در مقالهای با عنوان “نانوفلزهای اکسید گرافن مغناطیسی بارگذاریشده با کورکومین و تزئینشده با گیرندههای اسید فولیک به عنوان یک عامل ترانوستیک جدید برای بهبود درمان سرطان پروستات” منتشر شده است.
