به نقل از خبرآنلاین، عنکبوتی به نام «بالیستا» که نام خود را از سلاحی باستانی رومی گرفته است، روشهای جالبی را برای شکار طعمههایش به نمایش گذاشته است. این سلاح باستانی برای پرتاب سنگ و نیزه در جنگها استفاده میشد و شباهتهای قابل توجهی با شیوه شکار اینگونه دارد.
برخلاف رفتار سنتی بسیاری از عنکبوتها که به انتظار نشسته و طعمهها را در تار خود به دام میاندازند، این گونه فعالیتی پویا دارد. در شب، این عنکبوت زمان زیادی را صرف ایجاد دهها رشته تار میکند که تحت کشش هستند و مانند فنرهای کشیده انرژی ذخیره میکنند.
در انتهای این ساختار، مخروطی از تارها شکل میگیرد که تنها مورچههای درختی را هدف قرار میدهد. این مورچهها به عنوان یکی از خطرناکترین طعمهها برای عنکبوتها شناخته میشوند، زیرا اجتماعی و تهاجمی هستند و دارای مکانیزمهای دفاعی قوی میباشند.
این عنکبوت برای مقابله با این تهدید، راهکاری منحصر به فرد یافته است. هنگامی که یک مورچه به مخروط تار نزدیک میشود، عنکبوت به سمت آن حملهور شده و پس از گاز گرفتن، باعث فعال شدن تله میشود. مخروط در کسری از ثانیه از جای خود جدا شده و انرژی ذخیرهشده به طور ناگهانی آزاد میشود.
نتایج این مکانیسم شگفتانگیز است؛ مورچه به سرعت به سمت بالا پرتاب شده و شتابی معادل ۱۴۰ برابر شتاب جاذبه زمین را تجربه میکند. برای مقایسه، فضانوردان تنها بخشی از این نیرو را حس میکنند.
این مورچه به طور مستقیم به تار اصلی عنکبوت پرتاب میشود و در آنجا امکان فرار ندارد. از منظر تکاملی، این تله یک دستاورد شگرف مهندسی زیستی به حساب میآید، طوری که پژوهشگران معتقدند این سامانه بهخوبی تکامل یافته تا شکار بتواند به سرعت از مسیر دیگر مورچهها دور شود؛ در غیر این صورت، او با خطر حمله جمعی همنوعانش مواجه خواهد شد.
از دیگر نکات جالب این کشف، تمرکز شدید این شکارچی بر یک گونه خاص است. اکثر شکارچیان طعمههای متنوعی دارند، اما این عنکبوت تمامی سازوکارهای خود را برای هدفی مشخص طراحی کرده است.
دانشمندان همچنین گمان میکنند که این عنکبوت ممکن است از ترکیبات شیمیایی مشابه فرومونهای مورچهها برای جذب آنها استفاده کند، اما این فرضیه هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.
این کشف نشان میدهد که حتی موجودات کوچک نیز میتوانند راهحلهای مهندسی پیچیدهای را ارائه دهند که از بسیاری فناوریهای انسانی پیشرفتهتر به نظر میرسد. عنکبوت بالیستا، اگرچه اندازهای کوچک دارد، اما سیستم شکار آن یکی از نوآورانهترین اکتشافات در حوزه تکامل به شمار میرود.
