به گزارش خبردونی، ایران پس از یک دوره ۴۰ روزه جنگ تحمیلی به آتشبس دو هفتهای وارد شده است. در این شرایط، اقتصاد کشور با چالشهای زیادی مواجه است که به دنبال حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساختهای حیاتی، انرژی و صنایع مطرح شده است. به همین منظور، سلسله نشستهای تخصصی درباره «سیاستگذاری اقتصادی در جنگ» توسط اندیشکده پول و ارز برگزار میشود. حسین درودیان، اقتصاددان و عضو هیئت علمی پژوهشکده امور اقتصادی وزارت اقتصاد، در یکی از این نشستها به تحلیل خسارات وارده به بخشهای تولید، صنعت، مسکن و اشتغال پرداخت.
در حوزه اقتصاد کلان، تولید ناخالص داخلی و حفظ ثبات آن، به عنوان مهمترین شاخص تابآوری یک کشور در برابر بحرانهای خارجی معرفی میشود. در زمان جنگ، استمرار این جریان از یک هدف اقتصادی به ضرورتی برای بقای کشور تبدیل میشود.
درودیان تأکید کرد که حمایت از کسب و کارها باید همواره در اولویت سیاستگذاری اقتصادی باشد و فقط مختص دوران جنگ نیست. وی به اهمیت تولید و مسائل مربوط به آن پرداخت و گفت که باید شناخت دقیقی از وضعیت تولید در زمان جنگ حاصل شود تا برنامهریزی مناسبی برای حمایت از آن انجام شود.
در رابطه با حملات به زیرساختهای انرژی و صنایع، درودیان به تخریب عمدی زیرساختهای انرژی اشاره کرد که موجب اختلال گسترده در صنایع مرتبط شده است. وی به خسارتها به واحدهای بزرگ گازی در پارس جنوبی و بمباران شرکتهای فولادی مانند فولاد مبارکه و فولاد خوزستان اشاره کرد و افزود که تولید این شرکتها نقش حیاتی در زنجیره تولید کشور دارد.
وی همچنین به تمرکز تأمین انرژی در مناطق پتروشیمی مانند عسلویه و ماهشهر اشاره کرد و توضیح داد که حملات به شرکتهای اصلی تأمینکننده یوتیلیتی، اثرات اقتصادی قابل توجهی به همراه داشته و بسیاری از صنایع را از دور خارج کرده است. علاوه بر این، شرکتهای پتروشیمی دیگر نیز به صورت مستقیم تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
در علم اقتصاد صنعتی، اختلال در صنایع بالادستی مانند پتروشیمی به سرعت به بحران تأمین مواد اولیه در صنایع پاییندستی منجر میشود که این پدیده به عنوان اختلال در زنجیره تأمین شناخته میشود. درودیان در این باره گفت که باوجود آسیبندیدن فیزیکی برخی از شرکتها، آنها به علت عدم تأمین انرژی قادر به ادامه فعالیت نیستند.### تأثیر بحران تأمین یوتیلیتی بر صنایع پتروشیمی و دیگر بخشها
کمبود تأمین یوتیلیتی مانند گاز، برق، بخار و اکسیژن تأثیرات عمیقی بر صنایع پتروشیمی به ویژه تولیدکنندگان پلاستیک و چسب داشته است. این وضع به شدت بر صنایع مختلفی نظیر خودرو، لوازم خانگی، ساختمان، مبلمان، کفش، کیف و حتی صنایع غذایی اثرگذار بوده و به تولید بطریهای بستهبندی آسیب زیادی وارد کرده است.
در ادامه، در مورد وضعیت زنجیره فولاد نیز هشدار داده شده است. صنایعی که به ورق فولادی نیاز دارند، همانند خودرو و لوازم خانگی، با مشکلات جدی مواجه خواهند شد. اگرچه در زمینه میلگرد و تیرآهن مازاد تولید داریم، اما برای تأمین ورق فولادی نیازمند واردات از کشورهایی مانند چین یا روسیه هستیم. پروژه توسعه آهن و فولاد گلگهر به عنوان یک اقدام حمایتی در نظر گرفته شده که میتواند حدود ۳ میلیون تن ورق به بازار عرضه کند، هرچند این رقم در مقایسه با تولید ۷ میلیون تنی فولاد مبارکه کم است.
### خسارات زیرساختهای عمومی و مالی
گزارشها نشان میدهد که در طول ۴۰ روز نبرد، آسیبهای سنگینی به زیرساختهای مسکونی، دفاعی و ناوگان حملونقل هوایی کشور وارد شده است. بر اساس اطلاعات ارائه شده، ۴۵۰۰۰ واحد مسکونی آسیب دیده که از این تعداد ۳۷۵۰۰ واحد خسارت جزئی دیدهاند. همچنین ۶۰ فروند هواپیما در بخش حملونقل هوایی آسیب دیده که میزان خسارت آنها هنوز مشخص نشده است. در بخش نظامی نیز به خاطر هدفگیری سیستمهای پدافندی و رادارها، خسارتهای قابل توجهی به بار آمده است.
### بحران بیکاری و هشدارهای اقتصادی
تخریب زیرساختها و توقف زنجیره تأمین عواقبی جدی در نرخ بیکاری به همراه خواهد داشت. از دست رفتن مشاغل نه تنها تقاضا در اقتصاد را کاهش میدهد، بلکه به معیشت مردم ضربه میزند. بر اساس اعلام وزارت کار، پیشبینی میشود که ۱ میلیون شغل به طور مستقیم و ۲ میلیون شغل به صورت غیرمستقیم از بین برود. با توجه به گزارشهای قبلی که تعداد بیکاران را ۲ میلیون نفر اعلام کرده، این آمار نشاندهنده دو برابر شدن جمعیت بیکار در کشور و افزایش نرخ بیکاری به میزان قابل توجهی خواهد بود. این موارد تنها بخشی از آسیبهای وارد شده به فرآیند تولید و اقتصاد کلان کشور به شمار میروند.
