به نقل از ایسنا، سعید دشتی، کارگردان سینما، در اظهارات اخیر خود به بررسی وضعیت فیلم کوتاه در ایران پرداخت. وی معتقد است که در سالهای اخیر، به ویژه در هفت یا هشت سال گذشته، فیلم کوتاه ایران بهطور قابل توجهی در عرصه بینالمللی و از نظر تنوع ژانری پیشرفت کرده است.
دشتی تأکید کرد که ورود ژانرهای جدید به سینمای کوتاه میتواند تأثیری مثبت بر سینمای بلند داشته باشد و این فضا را از محدودیتهای ژانرهای اجتماعی و کمدی خارج کند. وی اشاره کرد که بسیاری از کارگردانانی که به سینمای بلند وارد میشوند، تجربهای در فیلم کوتاه دارند و وقتی در این بخش هویت سینمایی خود را مییابند، این جریانات را به آثار بلند خود منتقل میکنند. به گفته وی، فیلم کوتاه میتواند به ترمیم آسیبهای سینمای بلند کمک کند.
این کارگردان با تش比ح فیلم کوتاه به “تیم ملی امید”، تصریح کرد که برخی این نوع فیلم را تنها مسیر رسیدن به سینمای بلند میدانند. اما در کشورهای مختلف، کارگردانانی وجود دارند که فقط به ساخت فیلمهای کوتاه تمایل دارند و این نشاندهنده جایگاه مستقل این نوع سینماست. دشتی بر لزوم تلاش مدیران فرهنگی برای فراهم کردن بسترهای اکران و حمایت از تنوع ژانری تأکید کرد.
وی در ادامه به ظرفیتهای فیلم کوتاه در بیان مسائل اجتماعی اشاره کرد و گفت: این تصور که فیلم کوتاه فقط بخشی از یک اثر بلند است، معمولاً به ضعف برخی فیلمنامهها برمیگردد. فیلم کوتاه میتواند به طور مستقل موضوعات اجتماعی و انسانی را به تصویر بکشد.
دشتی همچنین درباره استفاده از بازیگران شناختهشده در فیلمهای کوتاه تأکید کرد که این موضوع نه شرط لازم و نه کافی برای موفقیت فیلم کوتاه است. از شش فیلم کوتاه ساخته شدهاش، تنها در آخرین اثر از بازیگر چهره استفاده کرده و دیگر آثارش بدون این افراد نیز موفقیتهایی کسب کردهاند.
وی درباره فیلم «بیلبورد» نیز بیان کرد که موضوع آن ضرورتی برای پرداختن به فضای سلبریتیها ندارد اما بر لزوم بررسی رفتار اجتماعی هنرمندان تأکید کرده است. همچنین نظرات خود را درباره اکران عمومی فیلم کوتاه مطرح کرد و از انتقاد خود به این نگرش که فیلمهای کوتاه فقط برای جشنوارهها ساخته میشوند، حرف زد.
در نهایت، دشتی بر اهمیت نمایش فیلمهای کوتاه در کنار مردم و در سالنهای سینما تأکید کرد و گفت: مواجهه مستقیم بین فیلم و مخاطبان بسیار ارزشمندتر است تا قضاوت تنها توسط داوران جشنوارهها.در گفتگویی تازه، یکی از کارگردانان مطرح سینما بر اهمیت اکران عمومی فیلمها تأکید کرد و ابراز داشت که این تجربه برای مخاطبان بسیار ارزشمندتر از نظرات داوران و متخصصان است. او ضمن اشاره به این که اکران عمومی سبب به وجود آمدن یک ارتباط واقعی با تماشاگران میشود، تصریح کرد که ارزش آن گاهی از جوایز جشنوارهای نیز بالاتر است.
این کارگردان با اشاره به تأثیر اکران عمومی بر کیفیت آثار آینده، بیان کرد که تماشای فیلم روی پرده سینما احساسی کاملاً متفاوت از دیدن آن در تلویزیون یا موبایل دارد. او تأکید کرد که تجربه واکنشهای مخاطبان، مانند سکوت و خندهها، به کارگردان کمک میکند تا نقاط قوت و ضعف اثرش را بهتر درک کند و به همین دلیل، این تجربه میتواند در بهبود کارهای آینده او مؤثر باشد.
همچنین، او در پاسخ به این سؤال که آیا ممکن است دوباره به دنیای فیلم کوتاه باز گردد، اشاره کرد که فعلاً تمایل دارد آموختههای خود را در سینمای بلند و سریالسازی به کار گیرد، اما به هیچ چیز یقین ندارد.
این کارگردان در پایان صحبتهایش به اهمیت تجربه در تئاتر نیز اشاره کرد و گفت که تئاتر به کارگردانان کمک میکند تا در خلق صحنههای درست و هدایت بازیگران بهتر عمل کنند. او به تمامی کارگردانان پیشنهاد کرد که حداقل یک یا دو تجربه جدی در تئاتر داشته باشند تا مهارتهای خود را تقویت کنند.
