وبسایت خبری
خبردونی

اقتباس به معنای حفظ جوهر نمایش است؛ آیا مرز میان انسانیت و غرایز قابل حفظ خواهد بود؟

اقتباس یعنی حفظ روح نمایش!/ تلاش برای حفظ مرز میان انسانیت و غرایز تا کجاست؟

به گزارش خبردونی، نمایش «خوی حیوانی» به کارگردانی هلیا خادم به تازگی در سالن جمیله شیخی مجموعه تئاتر محراب به صحنه رفته است.

هنگامه معلم، بازیگر مطرح تئاتر، سینما و تلویزیون که در آثار مختلفی همچون «صلیب سفید»، «باغ آلبالو»، «مرغ دریایی»، و سریال‌های «آقازاده» و «خانه امن ۲» فعالیت داشته است، درباره دلایل حضورش در این نمایش و تجربه کار در یک اثر اقتباسی توضیحاتی ارائه کرد.

وی اظهار داشت که همیشه متن و جهان فکری اثر برایش از اهمیت بالایی برخوردار بوده و معتقد است که «خوی حیوانی» با لایه‌های متنوعش، چالش‌های اخلاقی و انسانی را به خوبی به تصویر کشیده است. او به این نکته اشاره کرد که این نمایش می‌تواند تماشاگران را وادار به تفکر کند.

معلم اشاره کرد که این نمایش اقتباس از اثر «تانگو» نوشته اسلاومیر مروژک است و تأثیرات مثبت کارگردان در ملموس‌تر ساختن شخصیت‌ها را ستود و گفت: “این نوع نگاه به من کمک کرد تا نقش را به صورت انسانی از دل جامعه امروز ببینم.”

در ادامه، وی به توصیف شخصیتی که در «خوی حیوانی» ایفا می‌کند، پرداخت و گفت که برای نزدیک شدن به این نقش، علاوه بر مطالعه متن، از تجربیات شخصی و رفتارهای واقعی دیگران بهره گرفته است.

در مورد همکاری با هلیا خادم، معلم بیان کرد که او به گفتگو و کشف نقش اهمیت زیادی می‌دهد و این تعامل به شکل‌گیری یک اجرای نهایی موفق کمک کرده است.

از نظر او، نمایش «خوی حیوانی» پرسش‌های مهمی درباره مرز انسانیت و غرایز در دنیای امروز را در برابر مخاطبان قرار می‌دهد. همچنین معلم اشاره کرد که هر نقشی دنیای خاص خود را دارد و تجربیات جدید همیشه به نوعی متفاوت هستند.

وی در پایان به چالش‌های جسمانی و روانی که با آن روبه‌رو شده بود، اشاره کرد و گفت که حفظ تعادل در انتقال احساسات متضاد و طراحی میزانسن‌ها به انرژی و تمرکز زیادی نیاز دارد. در نهایت، معلم تأکید کرد که یک بازیگر در اجرایی اقتباسی باید به روح متن اصلی احترام بگذارد، اما نهایتاً نگاه کارگردان باید تعیین‌کننده مسیر اجرا باشد.محققان و هنرمندان تئاتر در تلاش‌اند با زبان مشترکی به هماهنگی دست یابند. در این راستا، تمرین‌ها صرفاً معطوف به حفظ دیالوگ نمی‌شود، بلکه شامل بحث درباره شخصیت‌ها و بداهه‌پردازی نیز هست که به بررسی روابط میان کاراکترها می‌پردازد. این فرآیند به ایجاد هماهنگی مطلوب در گروه کمک کرده است.

در خصوص نمایش «خوی حیوانی»، امید بر این است که تماشاگران پس از پایان نمایش، تنها داستان را فراموش نکنند، بلکه به تفکر درباره خود و رفتارهایشان نیز بپردازند. هدف این است که نمایش بتواند پرسش‌های جدی را در ذهن تماشاگران ایجاد کند.

تالار محراب، با سابقه و ظرفیت هنری‌اش، محیطی خاطره‌انگیز برای هنرمندان است. اجرا در سالن جمیله شیخی این مجموعه برای بازیگران اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا این سالن ارتباط خوبی با مخاطبان حرفه‌ای تئاتر دارد و فضای صمیمی آن از نظر انرژی برای بازیگران مؤثر است.

البته، تئاتر همچنان با چالش‌هایی مانند مسائل اقتصادی و کاهش حمایت‌ها روبروست، اما هنرمندان با عشق به کار خود ادامه می‌دهند. امید به بهبود شرایط و بازگشت مخاطبان به سالن‌های تئاتر وجود دارد.

هر تجربه بازیگری به فرد این امکان را می‌دهد که دنیا را از دیدگاه دیگری ببیند. نمایش «خوی حیوانی» یادآور این نکته است که شناخت انسان هیچ‌گاه تمام نمی‌شود و همیشه چیز جدیدی برای یادگیری وجود دارد.

به نظر می‌رسد هر دو عامل، سالن و کیفیت نمایش، در جذب تماشاگر مؤثرند، اما در نهایت، کیفیت نمایش است که مخاطبان را با رضایت از سالن خارج می‌کند و آنها را به دعوت دیگران ترغیب می‌کند. اگرچه یک سالن خوب می‌تواند به دیده شدن اثر کمک کند، اما بدون کیفیت لازم، هیچ سالنی نمی‌تواند اثر را ماندگار کند.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *