به گزارش خبرگزاری ایرنا، علی قمصری، آهنگساز و نوازنده سازهای تار و سهتار، در یادداشتی با عنوان «وجود یا ماهیت؟» به موضوع میهندوستی و حفظ تمامیت ارضی ایران پرداخته است.
قمصری در این یادداشت بیان میکند که انسانها باید با مطالعه، تفکر و تجربه، به درکی فراتر از اطلاعاتی که رسانههای سیاسی ارائه میدهند، برسند. او تأکید میکند که این نظرات نه حقیقت مطلق، بلکه نظر یک شهروند و هنرمند ایرانی است.
او به طرح دو دیدگاه متفاوت درباره وجود ایران پرداخته است. گروهی بر اهمیت حفظ «وجود ایران» تأکید دارند و میگویند که اگر ایران با تمامیت ارضی خود حفظ نشود، دیگر بحثی درباره ماهیت ایران وجود نخواهد داشت. در مقابل، دیگرانی هستند که معتقدند تغییر ماهیت اجتماعی و سیاسی ایران حتی اگر به تجزیه منجر شود، ارزش هزینه را دارد.
قمصری، در اینجا به صراحت میگوید که او با این دیدگاه موافق نیست و حفظ «وجود ایران» را بر تغییر «ماهیت ایران» مقدم میداند. او معتقد است که تنها با حفظ تمامیت ارضی و استقلال، میتوان به تعالی فرهنگی و اجتماعی دست یافت.
این هنرمند همچنین به تجارب اخیر اشاره میکند و از کسانی که وابسته به تحلیلهای رسانهای و وعدههای قدرتهای خارجی بودهاند، انتقاد میکند. او بر این نکته تأکید میکند که از دسترفتن زیرساختها و منابع حیاتی، دسترسی به آزادی و رفاه را دشوارتر خواهد کرد.
قمصری همچنین بر این موضوع تأکید دارد که اگر نیروی خارجی در سرنوشت ایران دخالت کند، آیا امکان واگذاری قدرت به جریانات داخلی وجود خواهد داشت؟ او نگران از افزایش ناامنی و درگیریهای داخلی در چنین وضعیتی است.
این آهنگساز در نهایت میگوید که هر گروه سیاسی که امید خود را به قدرتهای خارجی وابسته کند، ممکن است موجودیت کشور را در خطر بیندازد. او به لزوم حفظ «وجود ایران» به عنوان دغدغه اصلی خود اشاره میکند و از تناقضات رفتاری در جامعه انتقاد میکند، بهویژه درباره دفاع از زیرساختهای کشور.
قمصری در پایان یادداشتش تأکید میکند که او نه انتظار تشویق دارد و نه قدردانی، اما از دیگران میخواهد که حق او برای فکر کردن مستقل را محترم بشمارند.
