به گزارش خبرگزاری مهر، اعضای گروه علوم دارویی تأکید کردند که «طبیعی بودن منشأ یک محصول» نمیتواند امنیت آن را تضمین کند. بسیاری از این محصولات ممکن است عوارض جانبی، تداخل دارویی و تغییرپذیری ناشی از ترکیبات موجود داشته باشند و باید تحت نظر پزشک مصرف شوند. ادعاهایی مانند «تقویت سیستم ایمنی» برای محصولات طبیعی باید بر اساس شواهد علمی معتبر ارزیابی شوند.
در خصوص مکملها نیز تأکید شد که تبلیغات عمومی میتواند منجر به خوددرمانی، تأخیر در مراجعه به پزشک و کاهش تبعیت از درمانهای علمی شود. اطلاعات نادرست در زمینه سلامت، مصرف بیمورد مکملها و ایجاد نیاز کاذب به این محصولات از دیگر عوارض تبلیغات است که هزینههای اضافی را به جامعه تحمیل میکند.
در همین راستا، پیشنهاد شد که فرهنگستان علوم پزشکی ایران به مراجع ذیربط در نظام سلامت یادآوری کند که قوانین مربوط به ممنوعیت تبلیغات فرآوردههای دارویی طبیعی و مکملها باید بهطور مؤکد رعایت شود.
توجه به آموزش علوم انسانی در داروسازی نیز مورد بحث قرار گرفت. حمیدرضا نمازی، دانشیار مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی، اشاره کرد که نقش داروسازان در سالهای اخیر بهطور قابل توجهی تغییر کرده و از صرفاً تأمین دارو به مشارکت فعال در مراقبتهای بیمار، مشاوره و آموزش سلامت گسترش یافته است. وی اعلام کرد که این تحول نیاز به توجه به ابعاد انسانی، اجتماعی و اخلاقی حرفه داروسازی را ضروری میسازد و شکافهای موجود بین آموزشهای متداول و نیازهای واقعی این حرفه را نمایان میکند.
