تماس با ما

کاهش مصرف قند در زیر دو سالگی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را به میزان قابل توجهی پایین می‌آورد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

کاهش مصرف قند در زیر دو سالگی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را به میزان قابل توجهی پایین می‌آورد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

به گزارش خبردونی به نقل از مدیسن نت، نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد که کاهش مصرف قند در دوره نوزادی و اوایل کودکی می‌تواند به سلامت قلب در بزرگسالی کمک کند.

این پژوهش نشان می‌دهد که افرادی که از زمان بارداری و دو سال اول زندگی مصرف قند آنها محدود بوده، کمتر در معرض ابتلا به مشکلات جدی قلبی همچون سکته مغزی و حمله قلبی قرار دارند.

این مطالعه به بررسی افرادی پرداخته است که به طور خاص در دوره‌ای متولد شده‌اند که بریتانیا در سال ۱۹۵۳ محدودیت‌های قند را لغو کرد. در آن زمان، قند به شدت سهمیه‌بندی شده بود و پس از آن، تیم پژوهشی به رهبری «جیاژن ژنگ» از دانشگاه علوم و فناوری هنگ کنگ به بررسی عواقب طولانی‌مدت این تغییر پرداخت.

پژوهش شامل ۶۳,۴۳۳ بزرگسال از اکتبر ۱۹۵۱ تا مارس ۱۹۵۶ بوده و هیچ‌کدام در آغاز مطالعه بیماری قلبی نداشتند. از این تعداد، ۴۰,۰۶۳ نفر در اوایل زندگی تحت جیره‌بندی قند قرار گرفتند.

محققان با پیگیری سوابق پزشکی این افراد، دریافتند که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی در گروه جیره‌بندی به طور قابل توجهی کاهش یافته است؛ به‌طوری‌که خطر بروز بیماری‌های قلبی به طور کلی ۲۰ درصد، حملات قلبی ۲۵ درصد و سکته مغزی ۳۱ درصد کمتر است.

این مشکلات قلبی در افرادی که مصرف قند شان محدود بوده، در مراحل بعدی زندگی نیز به تأخیر افتاده است.

به گفته محققان، بخشی از این مزیت ممکن است به کاهش نرخ دیابت و فشار خون بالا ارتباط داشته باشد، که هر دو از عوامل خطر اصلی مشکلات قلبی محسوب می‌شوند.

کارشناسان سلامت پیش‌تر تأکید کرده بودند که هزار روز اول زندگی، از زمان لقاح تا دو سالگی، نقش حیاتی در سلامت درازمدت دارد. در دوره جیره‌بندی، مصرف روزانه قند به کمتر از ۴۰ گرم محدود و به نوزادان زیر ۲ سال اجازه مصرف قند افزوده داده نشد.

این یافته‌ها با توصیه‌های امروزی مبنی بر اجتناب از غذاها و نوشیدنی‌های شیرین برای نوزادان همخوانی دارد.

اگرچه این مطالعه مشاهده‌ای است و نمی‌تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند، اما نتایج آن به‌طور قابل توجهی قوی ارزیابی می‌شود. تحقیقات بیشتری برای بررسی جزئیات رژیم‌های غذایی و تعامل عوامل ژنتیکی، محیطی و سبک زندگی ضروری است تا استراتژی‌های پیشگیری به شکل بهتری توسعه یابند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *