**آزادی سه مرد محکوم به قتل با توافق حقوقی خاص**
به گزارش خبردونی، در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۱ (۲۸ مرداد ۱۳۹۰)، سه نفر به نامهای دیمین اکولز، جیسون بالدوین و جسی میسکلی که در سال ۱۹۹۴ به جرم قتل سه کودک در ایالت آرکانزاس محکوم شده بودند، بهطور رسمی از زندان آزاد شدند. این آزادی با توافقی خاص محقق شد که به آنها اجازه میداد تا بیگناهی خود را اعلام کنند، اما در عین حال اعتراف کنند که دادستانها مدارک کافی برای محکومیت آنها داشتهاند. اکولز ۳۶ ساله در آستانه اعدام بود و دیگر دو نفر نیز در طول حبس ابد به سر میبردند. آنها بهطور جمعی تحت عنوان “سه متهم وست ممفیس” شناخته میشدند و همواره بر بیگناهی خود پافشاری داشتند. پرونده این سه نفر جنجالهایی را در جامعه بهوجود آورد و حمایت چهرههای سرشناس را به همرا داشت.
در ماه مه ۱۹۹۳، اجساد سه پسر هشتساله بهنامهای کریستوفر بایرز، استیو برنچ و مایکل مور در حالی پیدا شد که برهنه بودند و دست و پاهای آنها به یکدیگر بسته شده بود. اجساد در یک کانال آب در منطقهای جنگلی در وست ممفیس آرکانزاس کشف شدند. بازرسان در ابتدا با سرنخهای محدودی مواجه بودند، اما شایعاتی مبنی بر ارتباط جنایت با فرقههای شیطانپرستی شکل گرفت. سرانجام، توجه بازرسان به اکولز، نوجوانی با علایق به جادوگری، جلب شد.
پس از اعتراف یکی از آشنایان اکولز، به نام میسکلی، که در ابتدا اطلاعات متناقضی ارائه داد، او در نهایت به حبس ابد و ۴۰ سال اضافه محکوم شد. دادگاه اکولز و بالدوین که در مارس ۱۹۹۴ برگزار شد، هیچ شاهد عینی یا مدرک فیزیکی برای اثبات گناه آنها وجود نداشت. دادستانی بر اساس اطلاعات مربوط به علایق ادبی اکولز، او را به انگیزههای شیطانی متهم کرد.
این پرونده با انتشار مستند «بهشت گمشده: قتل کودکان در تپههای رابین هود» در سال ۱۹۹۶ به شکلی گسترده مورد توجه قرار گرفت و جنجالهایی را درباره محکومیت آنها برانگیخت. بهتدریج، جنبش آزادی “سه متهم وست ممفیس” شکل گرفت که توسط چهرههایی همچون ادی ودر و پیتر جکسون پشتیبانی میشد. در سال ۲۰۰۷، آزمایشهای جدید نشان داد که هیچ مدرک دیانای آنها را به جنایت متصل نمیکند.
در پاییز ۲۰۱۰، دیوان عالی آرکانزاس دستور به برگزاری جلسهای برای تعیین صلاحیت محاکمه مجدد آنها صادر کرد. اما قبل از این جلسه، توافقی برای آزادی آنها به صورت ثبت “اقرار آلفورد” صورت گرفت. اکولز که پس از آزادی به این توافق اشاره کرد، ضمن تأکید بر بیگناهی خود گفت: «نمیخواستم حتی یک روز دیگر پشت میلهها بمانم.»
این پرونده بار دیگر نشاندهنده چالشها و مشکلات سیستم عدالت کیفری در ایالات متحده است.
