**لئون تروتسکی در مکزیکوسیتی، در آستانه سرنوشت نهایی خود**
در بعدازظهر ۲۰ اوت ۱۹۴۰، لئون تروتسکی، یکی از معماران اصلی انقلاب روسیه و ۶۰ ساله، در مکزیکوسیتی مشغول غذا دادن به خرگوشهایش بود و به سرنوشت محتوم خویش فکر میکرد. این شخصیت روشنفکر که توسط ژوزف استالین به قتل تهدید شده بود، به خوبی میدانست که نه تنها دیوارهای بلند اقامتگاهش، بلکه هزاران کیلومتر فاصله نیز نمیتواند او را از چنگ دیکتاتور شوروی برهاند. امید به یافتن پناهگاهی امن در این دوران تبعید، عملاً از بین رفته بود، به ویژه پس از تلاش نافرجام عوامل استالین برای ترور او سه ماه قبل.
تروتسکی از زمان جوانی و بر اثر فعالیتهای انقلابی خود با دشمنان خطرناک آشنا بود. دولت تزاری بارها او را به سیبری تبعید کرد. در نهایت، این انقلابی که با نام اصلی «لِو داویدوویچ برونشتاین» شناخته میشد، با هویتی جعلی به لندن گریخت و با ولادیمیر لنین، همکار انقلابیاش، دیدار کرد. او در انقلاب ۱۹۱۷ با لنین همکاری داشت و نقش مهمی در شکست «ارتش سفید» ضد بلشویک ایفا کرد.
با این حال، پس از مرگ لنین در سال ۱۹۲۴، تروتسکی در مبارزات قدرت مغلوب استالین شد. انتقادات او نسبت به سیاستهای توتالیتر استالین و ایده «انقلاب دائمی جهانی» در تضاد با عقاید استالین قرار داشت که اعتقاد داشت کمونیسم تنها در اتحاد جماهیر شوروی پایدار خواهد ماند. این امر سبب شد که استالین او را از حزب کمونیست اخراج و به تدریج به تبعید بفرستد. تروتسکی در نهایت در سال ۱۹۳۶ به مکزیک پناهنده شد.
تروتسکی در مکزیکوسیتی، در منطقهای به نام کویواکان ساکن شد و ضمن برگزاری جلساتی با هوادارانش، سازمان «انترناسیونال چهارم» را برای مبارزه علیه سرمایهداری و استالینیسم تأسیس کرد. حتی با وجود فاصله از استالین، نام او هرگز از خاطر دیکتاتور محو نشده بود. با انتقادات تروتسکی از استالین، او در یک دادگاه نمایشی به خیانت متهم و به مرگ محکوم شد.
دربارهی حمله به تروتسکی، ساعات اولیه بامداد ۲۴ مه ۱۹۴۰ امنیت اقامتگاه او هدف قرار گرفت. گروهی از مردان مسلح به خانه وی حمله کردند اما موفق به کشتن او نشدند. محافظان وی که اساساً تروتسکیستهای جوان آمریکایی بودند، با تأمین مالی حامیان آمریکایی، اقدام به تقویت دیوارها و نصب سیستم امنیتی کردند تا از وی محافظت کنند. تروتسکی در نامهای به یکی از حامیانش نسبت به تبدیل اقامتگاهش به دژ هشدار داد.
چند ماه بعد، در حالی که تروتسکی مشغول رسیدگی به خرگوشهایش بود، یکی از آشنایان، فرانک جاکسون، مجدداً به خانه او آمد. این فرد، دوستپسر یکی از حامیان نزدیک تروتسکی بود و نزد محافظان او همچون یکی از اعضای خانواده شناخته میشد.### ترور تروتسکی؛ چگونه یک کلنگ پرونده او را در تبعید بست؟
در حادثهای که در تاریخ سیاسی جهان تأثیرگذار بود، لئون تروتسکی، رهبر انقلابی، در تبعید مورد حمله قرار گرفت. جاکسون، یک فرد با ظاهری غیرمعمول در بعدازظهر آفتابی، پیشنهاد بازبینی مقالهاش را به تروتسکی داد. اما در کمال ناباوری، او کلنگی با دسته کوتاه را از زیر بارانیاش بیرون آورد و به سر تروتسکی ضربه زد. با وجود خونریزی شدید، تروتسکی توانست با ضاربش دست به گریبان شود تا اینکه محافظان به اتاق کار هجوم آوردند. آنها در حین خلع سلاح جاکسون، یک خنجر و یک تپانچه نیز از او کشف کردند. تروتسکی با التماس از محافظان خواست که جاکسون را نکشند و اجازه دهند او سخن بگوید.
با وجود تدابیر امنیتی، حمله به تروتسکی از درون واقع شد. پس از انتقال به بیمارستان و جراحی، او در ابتدا حالش بهتر نشان میداد، اما روز بعد به کما رفت و سرانجام در ۲۱ اوت ۱۹۴۰ درگذشت.
در همان بیمارستان، جاکسون که در حال آماده شدن برای اعتراف بود، نامهای به همراه داشت که در آن ادعا کرده بود یک تروتسکیست بلژیکی به نام ژاک مورنارد است و دلیل حملهاش به تروتسکی، خودداری او از تأیید ازدواجش با آگیلوف بود.
آگیلوف در تأیید اظهارات جاکسون گفت که نام واقعی او مورنارد است، بدون این که از هویت حقیقی او مطلع باشد. این رابطه در واقع بخشی از نقشهای به رهبری استالین برای ترور تروتسکی بود. قاتل واقعی، رامون مرکاندر، یک کمونیست اسپانیایی بود که به خدمت سازمان اطلاعات شوروی، «انکاوهده» درآمده بود. او با جعل هویت مورنارد، به آگیلوف نزدیک شد و از این طریق به تروتسکی نفوذ کرد.
پس از این حادثه، مقامات مکزیکی مرکاندر را به ۲۰ سال زندان محکوم کردند. اگرچه شوروی مسئولیت این عمل را رد کرد، استالین به طور مخفیانه به مرکاندر نشان «لنین» اعطا کرد. این قاتل در سال ۱۹۶۰ پس از آزادی، به مسکو سفر کرد و نشان «قهرمان اتحاد شوروی» را دریافت نمود. تروتسکی که به یکی از قربانیان استالین بدل شده بود، در باغ خانهاش در مکزیکوسیتی دفن شد.
منبع: www.history.com
