به گزارش خبرگزاریها، شامگاه شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۵۷، آتشسوزی در سینما رکس آبادان به یکی از دلخراشترین حوادث تاریخ معاصر ایران تبدیل شد. شعلههای آتش به سرعت سالن سینما را فراگرفت و تلاشها برای نجات افراد گرفتار در آتش، با شکست مواجه شد. شواهد عینی این حادثه از صحنههای دلخراش و نالههای قربانیان حکایت دارند، در حالی که مردم و نیروهای امدادی به هر تلاشی برای ورود به ساختمان ادامه میدادند.
روزنامه کیهان در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۵۷، روایت یکی از افرادی که در این حادثه حضور داشت را منتشر کرد. این فرد که هنگام عبور از کوچه کنار سینما شاهد شعلههای آتش بود، به یاری ماموران آتشنشانی شتافته و در این حادثه مجروح شده است. او در بیمارستان به توصیف لحظات وحشتناک آن شب پرداخت و گفت:
“وقتی از کنار سینما عبور میکردم، ناگهان شعلههای آتش را از کولر سینما دیدم و بلافاصله شروع به فریاد زدم. وقتی مأموران رسیدند، با استفاده از نردبان سعی کردیم از مجرای کولر وارد شویم، اما آتش بسیار شدید بود. سپس من و چند مأمور تلاش کردیم درها را باز کنیم. بعد از بازکردن در، متوجه شدیم که شعلهها تا چه اندازه سرکش و خطرناکاند و به محض ورود، فقط نالههای ضعیفی از مردم شنیدیم.”
این شاهد عینی به ادامه تلاشهای خود پرداخت و افزود: “ما با استفاده از ابزارهایی که داشتیم سعی کردیم دیوار سینما را بشکنیم، اما با آتش شدید مواجه شدیم. این لحظات احساس ناامیدی عمیقی را در ما ایجاد کرد.”
او در نهایت بیان کرد که در تلاش برای کمک به دیگران، خود نیز دچار آسیب شده و وقتی به هوش آمد، در بیمارستان بود.
