ناصرالدینشاه قاجار در تاریخ ۱۴ شوال ۱۲۸۷ (۱۶ دی ۱۲۴۹) در خاطرات خود به سفر به قزلرباط اشاره کرده و شرایط جوی نامساعد را توصیف میکند. او از چهار فرسنگ و نیم فاصله این نقطه خبر میدهد و به هوای خفه و ابری که توسط باد سرد و گرد و غبار همراه بوده است، اشاره میکند. شاه برای شکار قصد داشت، اما به دلیل شرایط باد آن امکان فراهم نشد.
در این سفر، وی با میرزا نصرالله گرکانی مستوفی ملاقات کرد که برای سفر به مکه از تهران آمده بود. آنها در مورد بارندگی و کاهش قیمتها گفتگو کردند و احساس رضایت ناصرالدینشاه از خبرهای مثبت به وضوح مشهود است.
در ادامه سفر، ناصرالدینشاه و همراهان در کنار نهر توقف کردند و در این میان مشیرالدوله و دیگر مقامها نیز حضور داشتند. ماجرای افتادن یخدان و آسیب دیدن مشیرالدوله نیز در این خاطرات ذکر شده است.
بعد از ناهار، ناصرالدینشاه به منزل برگشت و با دوستان و همراهان خود به بحث و مطالعه روزنامه پرداخت. هوای دلپذیر شب و حضور افرادی مانند علیرضا خان و محمدعلیخان از نکات مثبت این جمع بود. او همچنین به ماجرای شکار سیاچی و رحمتاللهخان در این روز اشاره میکند و از تعریفهای حبیباللهخان تنکابنی از شکار و منابع طبیعی در منطقه یاد میکند.
این خاطرات در کتابی تحت عنوان “روزنامه خاطرات ناصرالدینشاه قاجار” منتشر شده که به کوشش مجید عبدامین تدوین شده است.
