**کالین پاول و سخنرانی جنجالی در سازمان ملل**
در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۰۳ (۱۶ بهمن ۱۳۸۱)، کالین پاول، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در سازمان ملل سخنرانی کرد که پیامدهای قابل توجهی به همراه داشت و پر از ادعاهای مشکوک بود که بعدها اعتبارشان زیر سؤال رفت.
پاول در این سخنرانی، تلاش کرد تا استدلال ایالات متحده در مورد وجود سلاحهای کشتار جمعی در عراق را ارائه دهد. این اقدام، زمینهساز حمله نظامی به عراق یک ماه بعد شد و پاول بعدها این سخنرانی را «لکهای» در تاریخ خود توصیف کرد.
در مصاحبهای در سال ۲۰۰۵ با باربارا والترز در شبکه ABC، پاول به این نکته اشاره کرد که جورج تنت، رئیس وقت سازمان سیا، به اطلاعات ارائهشده به او اعتماد داشت، اما افزود که نظام اطلاعاتی در این زمینه بهخوبی عمل نکرد.
دولت جورج دبلیو بوش شامل مقاماتی مثل دیک چنی و دونالد رامسفلد بود که از جنگ اول خلیجفارس حمایت کردند و خواهان حذف صدام حسین بودند. پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، این گروه روی برکناری صدام حسین تأکید کردند و پاول در اوت ۲۰۰۲ به بوش هشدار داده بود که سرنگونی او آسان خواهد بود اما ساخت یک دموکراسی پایدار در عراق چالشبرانگیز است.
پس از درخواست بوش، پاول مدارک خود را به سازمان ملل تقدیم کرد که منجر به اعزام بازرسان به عراق شد. بازرسان هیچ شواهدی از وجود سلاحهای مذکور نیافتند، اما کنگره در اکتبر ۲۰۰۲ به بوش اجازه استفاده از نیروی نظامی را داد.
پاول در سخنرانیاش ادعا کرد که عراق دارای سلاحهای بیولوژیکی است و متن سخنرانی را چهار روز قبل از ایراد آن دریافت کرده بود، در حالی که کارشناسان وزارت خارجه آمریکا نسبت به محتوای آن هشدار داده بودند.
ادعاهای بحثبرانگیز پاول شامل جابهجایی سلاحهای بیولوژیک به دستور مقامات عراقی و مناسب بودن موشکهای این کشور برای حمل سلاحهای شیمیایی بود. او همچنین مدعی شد که صدام حسین دارای آزمایشگاههای سیاری برای تولید سموم است.
این سخنرانی، اگرچه آغاز جنگ نبود، ولی توجیهی برای افکار عمومی آمریکا و پوشش بینالمللی برای حمله به عراق فراهم آورد. با اینکه سازمان ملل بر غیرقانونی بودن این حمله تأکید داشت، دولت بوش و همپیمانانش معتقد بودند که سخنرانی پاول، دلیل موجهی برای شروع جنگ ارائه کرده است.
