به گزارش خبردونی، روزبه زرینکوب، عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران، در یادداشتی که بهمناسبت فوت عبدالمجید ارفعی منتشر شده، به بررسی وضعیت دانشگاهها در ایران پرداخته است. وی با اشاره به اینکه گاهی افرادی که حقایق علمی را درک نمیکنند، مانع ورود استعدادهای واقعی به دانشگاهها میشوند، به مثالهایی از تاریخ اشاره کرده و گفت که برخی از منتقدان بیمورد، مانع حضور شخصیتهای علمی چون محمد قزوینی در دانشگاه تهران شدند.
وی به ویژگیهای منحصر به فرد دکتر ارفعی اشاره کرد و گفت که او از جمله افرادی بود که به اهمیت علم و یادگیری پی برد و تلاش کرد تا در حوزهای که نیاز جامعه علمی کشور بود، به تحقیق و پژوهش بپردازد. ارفعی در نزد بزرگانی چون استاد ریچارد هَلِک، زبانهای اکَّدی و ایلامی را فرا گرفت.
زرینکوب افزود که در کشورهای دیگر، چنین افرادی با احترام به سمت تدریس دعوت میشوند، اما دکتر ارفعی هرگز پس از انقلاب اسلامی و حتی پیش از آن، عنوان رسمی استادی را کسب نکرد. با این حال، او به کار علمی خود ادامه داد و علمی که میتوانست به پیشرفت دانشگاهها کمک کند، از جامعه علمی ایران دور ماند.
دکتر ارفعی دانشمندی واقعی بود که فقط در حوزه تخصص خود سخن میگفت و مینوشت و آثارش شامل ترجمههای معتبر از متون قدیمی به فارسی بود. با فوت او، جامعه علمی ایران یک شخصیت ارزشمند و کمنظیر را از دست داد که به نظر میرسد هنوز کسی نتوانسته جای او را پر کند.
خدایش بیامرزاد.
