به گزارش خبردونی، در آخرین مراحل جنگ جهانی دوم، برلین به ویرانهای تبدیل شده بود و ارتش سرخ شوروی حلقه محاصره را به شدت تنگ کرده بود. در عمق حدود هشت متری پناهگاه بتنی آدولف هیتلر، آخرین لحظات زندگی دیکتاتور آلمان نازی رقم خورد.
در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، حوالی ساعت ۱۵:۳۰ و در حالی که صدای انفجارها و تیراندازیها همچنان به گوش میرسید، صدای شلیک گلولهای از اتاق خصوصی هیتلر به گوش رسید. دقایقی بعد، هاینتس لینگه، پیشخدمت شخصی هیتلر، به همراه اتو گونشه، آجودان او، به اتاق وارد شدند و با صحنهای ناراحتکننده روبهرو شدند: هیتلر و همسرش، اووا براون، بیجان بر روی کاناپه نشسته بودند. بنا به گزارشها، اووا براون با مصرف کپسول سیانور خودکشی کرده و هیتلر با شلیک گلوله به سرش جان خود را گرفته بود.
یک روز قبل از این حادثه، در شامگاه ۲۹ آوریل، هیتلر و اووا براون در همان پناهگاه ازدواج کردند و سپس هیتلر وصیتنامه خود را دیکته و از نزدیکانش خداحافظی کرد. او به همراهانش گفته بود که نمیخواهد به دست شورویها بیفتد و دستور سوزاندن جسدش را بعد از مرگ صادر کرد.
پس از تأیید مرگ، نزدیکان هیتلر اجساد او و اووا را به باغ صدارت عظما منتقل کرده و با بنزین سوزاندند. اما بقایای سوختهی اجساد بعدها توسط نیروهای شوروی یافت شد و گفته میشود شناسایی آنها از طریق دندانها انجام گرفت.
در سالهای بعد از جنگ، روایتهای مختلفی درباره مرگ هیتلر ایجاد شد و برخی گزارشها از احتمال مسمومیت خبر میدادند. با این حال، بسیاری از تاریخنگاران این ادعا را به عنوان بخشی از تبلیغات آن دوران تعبیر کردند.
در نهایت، در سال ۱۹۵۶، یک دادگاه آلمانی بهطور رسمی اعلام کرد که آدولف هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ در پناهگاه خود در برلین با شلیک گلوله به زندگیاش پایان داده است، اگرچه جزئیات دقیق آخرین لحظات او هنوز هم مورد بحث و گمانهزنی قرار دارد.
