**سرو بستنی در عصر ویکتوریا؛ نمادی از نمایندگی اجتماعی**
به نقل از خبردونی، در عصر ویکتوریا، سرو بستنی در مهمانیهای شام به شکلهای هنرمندانه همچون کندوی زنبور، مارچوبه یا قو، نمادی از خودنمایی به شمار میرفت؛ مشابه تصویری که امروزه در اینستاگرام مشاهده میشود. این کار فرصتی برای آشپزان فراهم میآورد تا زیباترین خوراکیها را به نمایش بگذارند.
اگنس برتا مارشال (۱۹۰۵-۱۸۵۲)، یک کارآفرین انگلیسی در حوزه آشپزی، بهعنوان پیشگام این روند شناخته میشود. او تألیفات متعددی در زمینه بستنی نوشت، از جمله «بستنیهای ساده و تزئینی» در سال ۱۸۸۵ و «بستنیهای تزئینی» در سال ۱۸۹۴ که این آثار موجب نائل شدن او به لقب «ملکه بستنیها» شد.
مارشال در هگرستون، واقع در شرق لندن متولد شد و بهعنوان فرزندی نامشروع، دوران کودکیاش را نزد مادربزرگش گذراند. اطلاعات دقیقی درباره سالهای اولیه زندگی او در دست نیست، اما شایعات حاکی از آن است که در پاریس آموزش دیده است. او در مقدمه کتاب «کتاب آشپزی خانم اِی. بی. مارشال» از تجارب خود در یادگیری فنون آشپزی از مشهورترین اساتید سخن به میان میآورد.
تور تبلیغاتی یکی از کتابهایش، که در آن ناهارهای مجلل و پیچیده در برابر جمعیتهای بزرگ آماده میکرد، شهرت او را در میان خانوادههای بریتانیایی تثبیت کرد. او در سال ۱۸۷۸ با آلفرد ویلیام مارشال ازدواج کرد و از مزایای قانون مالکیت زنان متأهل در سال ۱۸۸۲ بهرهبرداری کرد. در سال ۱۸۸۳، مارشال مدرسه آشپزی خود را در لندن تأسیس کرد.
در سال ۱۸۸۵، او دستگاهی را به ثبت رساند که امکان انجماد یک پینت بستنی را در مدت زمان کوتاهی فراهم میآورد. این دستگاه دستی وعده میداد که «بستنی نرم و خوشمزه» تنها در سه دقیقه آماده شود. بهعلاوه، او ایده استفاده از گاز مایع بهعنوان عامل انجماد سریع را مطرح کرد که پیش از ورود نیتروژن مایع به هنر آشپزی، نوآوری بزرگی به شمار میرفت.
مارشال علاوه بر آموزش، نهاد کاریابی برای خدمتکاران خانگی تأسیس کرده و به ارتقاء استانداردهای بهداشت مواد غذایی پرداخته است. دستور تهیه او برای «کورنت با خامه» که در سال ۱۸۸۸ منتشر شد، به توسعه بستنی قیفی کمک شایانی کرد. این دستور که شامل مواد اولیهای چون بادام، آرد و تخممرغ بود، به شیوه نوین سرو بستنی شکل داد.
روند سرو بستنی در قالبهای جدید به یک نوآوری قابل توجه در لندن عصر ویکتوریا تبدیل شده بود؛ پیش از آن، بستنیهای ارزانقیمت در ظرفهای شیشهای کوچک که به ندرت شسته میشدند، عرضه میشدند و به دلیل نقش آنها در انتقال بیماریها، در سال ۱۹۲۶ غیرقانونی اعلام شدند.
منبع: [countrylife.co.uk](http://www.countrylife.co.uk)
