به گزارش خبرآنلاین، در میانه نوسانات شدید بازار جهانی انرژی که به دلیل بحرانهای خاورمیانه و تنشها در تنگه هرمز تشدید شده است، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، از توافقی رونمایی کرد که آن را بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ خوانده است.
طبق گزارش الجزیره، این توافق به واشنگتن اجازه میدهد تا کنترل بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر اثباتشده نفتی ونزوئلا را به طور کامل در قالب امتیازات ۱۰۰ ساله بر ۱۷ میدان نفتی در اختیار بگیرد.
در این میان، شخصیت کلیدی این معامله، الخاندرو بتاکورت لوپز، شخصیت جنجالی و مرموزی است که برخلاف شرکتهای بزرگ نفتی، نقش اصلی را ایفا میکند. به گزارش بیبیسی، بتاکورت ۴۶ ساله، که در ابتدا به عنوان یکی از تجار اقتصادی در دوران هوگو چاوز شناخته میشد، هماکنون رئیس شرکت نورت آمریکا بلو انرژی پارتنرز (NABEP) است و مسئولیت اجرای این قرارداد را بر عهده دارد.
از سوی دیگر، بیبیسی اعلام کرد که بتاکورت در فوریه ۱۹۸۰ در کاراکاس متولد شد و از خانوادهای برجسته، که یکی از رؤسای جمهور سده نوزدهم ونزوئلا در آن وجود دارد، برخاسته است. او مدرک خود را از دانشگاه سافولک در بوستون کسب کرده و ثروتش حدود ۲.۶ میلیارد دلار تخمین زده میشود.
این شبکه تحلیلی بیان داشت که روابط او بیشتر در آکادمی خصوصی موسسه کومبرس کاراکاس شکل گرفت و دوستی نزدیک او با پسر یکی از مقامات وزارت نیرو آیندهاش را تحت تأثیر قرار داد. الک بوید، یک روزنامهنگار ونزوئلایی، در گفتوگو با بیبیسی اشاره کرد که بتاکورت و شریکش در دوران بحران برق ونزوئلا در سال ۲۰۰۹، بدون هیچ تجربهای در صنعت برق، ۱۲ قرارداد دولتی به ارزش ۵ میلیارد دلار دریافت کردند.
طبق گزارشهای سازمان شفافیت ونزوئلا، این معاملات موجب معروفیت بتاکورت و همنسلانش به عنوان «بولیچیکو» یا نسل ثروتمند شده در سایه انقلاب بولیواری گردید. این عنوان، تعبیرات سیاسی متعددی را از سوی فعالان و کارشناسان به همراه داشته است.
به ادعای بیبیسی، فعالیتهای بتاکورت تنها به ونزوئلا محدود نمیشود. او ثروت خود را در مورد سرمایهگذاری در داراییهای گرانقیمت در خارج کشور، از جمله آپارتمانی لوکس در نیویورک و سهام برندهای معروف، افزایش داده است. همچنین نهادهای قضایی در کشورهایی مانند آمریکا و اسپانیا پروندههای قضایی مربوط به پولشویی و فساد مالی را علیه وی گشودهاند.### شکواییه آمریکا علیه بتاکورت و تحولات تازه در پروندهاش
سابقه آمریکا در مورد الخاندرو بتاکورت، دلال نفت ونزوئلا، به شکواییهای برمیگردد که به اتهام پرداخت رشوه به مقامات دولتی ارائه شد و پس از پنج سال، رد شد. به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، در سال ۲۰۲۵ پلیس بریتانیا بتاکورت را در محل اقامتش در لندن بازداشت و ممنوعالخروج کرد. همزمان، نیروهای امنیتی اسپانیا به بازرسی اقامتگاه او در تولدو، معروف به قلعه الالمین، در راستای تحقیقات دادستانی سوئیس در مورد پولشویی پرداختند.
در ایالات متحده نیز بتاکورت در پروندهای مربوط به اختلاس ۱ میلیارد دلار از شرکت ملی نفت ونزوئلا تحت نظارت بود، اگرچه هیچ اتهام رسمی در این مورد علیه او مطرح نشد.
### مداخله واشنگتن در پرونده قضایی بتاکورت
تحلیلگران روابط بینالملل در جستجوی دلیل انتخاب بتاکورت از سوی دولت ترامپ، متوجه شدند که او تحت تعقیب نهادهای قضایی چندین کشور قرار داشت. روزنامه نیویورک تایمز گزارش میدهد که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا و مقامهای وزارت دادگستری بهطور مستقیم در پروندههای مرتبط با سوئیس مداخله کردند. واشنگتن از مقامات سوئیسی و بریتانیایی خواست که محدودیتهای استرداد و سفر او را لغو کنند تا بتاکورت بتواند به جهت مذاکرات نفتی به ونزوئلا و ایالات متحده سفر نماید.
مارکو روبیو در گفتوگو با رسانهها، سه دلیل اصلی برای انتخاب بتاکورت بیان کرد: تجربه عملیاتی در صنعت نفت، عدم وجود پرونده فعال قضایی در آمریکا و حمایت او از اپوزیسیون ونزوئلا. بتاکورت برخلاف دیگر چهرههای هوادار چاوز، بهطور خاص ایدئولوژی نداشت و بیشتر از وقوع فرصتهای تجاری بهرهبرداری میکرد. ارتباطات او با افراد کلیدی مانند خوان گوایدو و وکیل سابق ترامپ، رودی جولیانی، به فعال نگهداشتن کانالهایش با واشنگتن کمک کرد.
### معامله بزرگ نفتی و مشارکت پنتاگون
توافق اخیر بین ایالات متحده و دولت موقت ونزوئلا به بُعدی جدید در انتقال منابع ملی کشور اشاره دارد. طبق گزارش الجزیره، شرکت بتاکورت که دفتر مرکزیاش در باربادوس واقع شده، موظف به اجرای این پروژه خواهد بود.
این توافق شامل ذخایر نفتی معادل بیش از ۶۵ میلیارد بشکه در ۱۷ میدان نفتی است، ولی جزئیات بیشتری در خصوص مدتزمان امتیازات واگذار شده نیاز به بررسی دارد.**امتیاز بهرهبرداری یکصد ساله از منابع نفتی ونزوئلا**
طبق اطلاعات اخیر منتشر شده، توافقی برای بهرهبرداری و استخراج از منابع نفتی ونزوئلا به امضا رسیده که شامل ۵۰ سال قطعی و ۵۰ سال قابل تمدید است. این توافق به سهم ۳۵ درصدی ایالات متحده از شرکت نورت آمریکا بلو انرژی پارتنرز به طریق دفتر سرمایهگذاری استراتژیک پنتاگون می پردازد.
در این راستا، وزارت خارجه آمریکا نیز حق خرید ۲۰ درصد از کل تولید نفت ونزوئلا را به قیمت تمامشده تضمین کرده است. به منظور بازسازی زیرساخت ها، برآورد میشود که به سرمایهگذاری جدیدی به مبلغ ۱۰۰ میلیارد دلار نیاز باشد.
در حال حاضر، تولید نفت ونزوئلا حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ هزار بشکه در روز است که هدفگذاری برای افزایش آن به بیش از ۱ میلیون بشکه در روز در نظر گرفته شده است.
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا و مارکو روبیو این سند را امضا کردهاند و دونالد ترامپ نیز این معامله را به افزایش ذخایر نفتی آمریکا بیش از دو برابر نسبت داده است.
با این حال، کارشناسان نیویورک تایمز بر این باورند که به دلیل سنگینی نفت ونزوئلا و وضعیت نامناسب زیرساختها، تأثیرات این توافق به زمان بسیاری نیاز دارد تا بر بازار و قیمت بنزین در ایالات متحده تأثیر بگذارد.
این توافق در میان فعالان سیاسی ونزوئلا و کارشناسان بینالمللی واکنشهای متفاوتی را به همراه داشته است. رافائل رامیرز، وزیر انرژی سابق، این توافق را وطنفروشی و نشانهای از نئواستعمارگری آمریکا دانسته و بر وخامت اوضاع ونزوئلا تاکید کرده است.
از طرفی، سارا شوراکی، مشاور حقوقی شرکت بتاکورت، ادعا کرد که این توافق یک موضوع سیاسی نیست و میتواند در راستای احیای ظرفیتهای اقتصادی کشور مفید باشد. همچنین فرانکو سامپیری، مدیر اتاق نفت ایالت زولیا، ابراز امیدواری کرده که این پروژه بتواند صنعت نفت ونزوئلا را بهبود بخشد.
