به گزارش خبرآنلاین، طی ماههای اخیر، بازنشستگان با چالشهای جدی در دسترسی به خدمات درمانی مواجه شدهاند. یکی از نمونههای عینی این مشکلات، افزایش قیمت داروهاست؛ دارویی که پیشتر بهصورت رایگان دریافت میشد، اکنون با قیمت ۸ میلیون تومان عرضه میشود.
بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط فرارو، کمبود درآمد در برابر هزینههای رو به رشد، تغییر در سقف تعهدات بیمهای و سختتر شدن فرآیند دریافت برخی داروها، از جمله مسائل عمدهای است که این گروه با آن دست و پنجه نرم میکنند. تجربه بازنشستگان شامل سه گروه لشکری، کشوری و تأمین اجتماعی نیز بهطور متفاوتی گزارش شده است و بهنظر میرسد بازنشستگان زیر پوشش تأمین اجتماعی با چالشهای بیشتری در حوزه درمان رو به رو هستند.
برآوردها نشان میدهد که حدود ۷۵ درصد بازنشستگان کشور تحت پوشش دو صندوق بازنشستگی کشوری و تأمین اجتماعی قرار دارند و هر نوع تغییر در خدمات درمانی آنها، تأثیر زیادی بر روی جمعیت بازنشسته خواهد داشت.
**تجربههای دشوار درمانی**
یکی از خانوادهها برای پیدا کردن تخت خالی در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانهای دولتی، بیمار خود را میان بیمارستانهای مختلف جابهجا کردند، اما موفق نشدند. در نهایت، بیمارستانهای خصوصی تنها گزینه باقیمانده بود که هزینههای سنگینی را به خانواده تحمیل کرد. مسئولان بیمارستان اعلام کردند در صورت نیاز، سقف بیمه شارژ خواهد شد، اما هزینه هر شب بستری در بیمارستان خصوصی، سه برابر حقوق پایه یک مادر بازنشسته بود.
آقای ناظری، یک بازنشسته لشکری، از دشواریهای دریافت داروها صحبت میکند و میگوید: «برای خرید انسولین باید از چندین بخش تاییدیه بگیریم. این روند اداری طاقتفرساست و برخی داروها نهایتاً تایید نمیشوند و باید آنها را آزاد تهیه کنیم.»
رضا، بازنشسته دیگر، به کاهش پوشش هزینه آزمایشها اشاره میکند و بیان میکند که در حال حاضر بخش کمی از هزینه آزمایشها توسط بیمه پرداخت میشود، و برخی از آزمایشهای خاص نیز دیگر تحت پوشش بیمه نیستند.
**تأخیر در خدمات درمانی**
تجربه بازنشستگان کشوری کمی متفاوت است. اکبر، یک بازنشسته کشوری، از خدمات بیمه رضایت دارد اما با محدودیتهایی در دسترسی به برخی خدمات مواجه است. او میگوید: «اگر به چشم پزشک مراجعه کنیم، باید با دستگاه موجود معاینه شویم و اگر به دستگاه پیشرفتهتری نیاز داشته باشیم، باید به مطب دیگری برویم و هزینه را آزاد پرداخت کنیم.»
برخی دیگر از بازنشستگان کشوری از صفهای طولانی و نوبتدهیهای نامناسب انتقاد میکنند و اشاره میکنند که این مشکلات آنها را مجبور به مراجعه به بیمارستانهای غیرطرف قرارداد میکند که هزینه درمان را بهطور کامل باید پرداخت کنند.
فرزانه، یک بازنشسته، به زمان دسترسی به خدمات اشاره دارد و میگوید: «امروز نیاز به سیتیاسکن دارم؛ نوبت دو هفته دیگر چه سودی برای من دارد؟»
بهطور کلی، برای بسیاری از بازنشستگان، مشکل صرفاً میزان پوشش بیمه نیست، بلکه زمان و دسترسی به خدمات درمانی نیز از اهمیت بسیاری برخوردار است.**کاهش پوشش بیمه درمان؛ چالشی برای بازنشستگان**
اطلاعات جدید حکایت از این دارد که مشکلات مرتبط با دریافت درمان به یکی از موانع بزرگ برای بیمهشدگان تبدیل شده است. خدماتی که تحت پوشش بیمه قرار دارند، به دلیل فاصله بین نیاز فوری بیماران و زمان دریافت این خدمات، استفاده از آنها را دشوار میکنند.
**نگاه بازنشستگان به کاهش پوشش درمانی**
معصومه، یکی از بازنشستگان تحت پوشش تامین اجتماعی، اظهار میکند که اگرچه پزشک تجویز آزمایشهای دورهای میکند، بیمه تنها یک دوره از آنها را پوشش میدهد. ناهید، بازنشسته دیگری، به کاهش پوشش داروها اشاره کرده و میگوید که به برخی از آزمایشهای مرتبط با سلامت زنان که تحت پوشش نیست، هزینههای آزاد تعلق میگیرد.
قدسی، مستمریبگیر لشکری، نیز از وضعیت مشابهی خبر میدهد و میافزاید که داروهایش تا چند ماه پیش رایگان یا با هزینه پایین در دسترس بود، اما حالا برخی داروها دیگر تحت پوشش نیستند. وی همچنین از تغییر در نحوه تحویل داروها سخن میگوید، به طوری که تنها بخشی از دارو برای چند روز تحویل داده میشود.
نظامی، بازنشسته لشکری دیگر، به تغییرات در تجویز داروها اشاره کرده و میگوید که حالا داروهای خاص تنها با تجویز پزشک متخصص قابل دریافت است. این مسئله به ویژه برای بیمارانی که به داروهای بلندمدت نیاز دارند، جدیتر است.
علاوه بر این، یکی از فرهنگیان بازنشسته نیز از افزایش سهم پرداختی بیمه در حقوق خود گلایه میکند و این موضوع را عاملی برای ایجاد مشکلات مالی میداند.
در بین این نظرات، گلایهها درباره کاهش پوشش دارو و خدمات درمانی در بین بازنشستگان تامین اجتماعی بیشتر به چشم میخورد. سمیه، یکی از این بازنشستگان، میگوید که شرایط فعلی هزینههای درمانی را به اولویت پایینتری تبدیل کرده است.
**مشکلات افزایش هزینههای درمان**
علی دهقانیکیا، رئیس کانون کارگران بازنشسته، با اشاره به افزایش هزینههای دارو و درمان، توضیح میدهد که در حالی که حقوق بازنشستگان به ریال است، هزینههای دارو بر اساس ارز و دلار بالا میرود. این تنگناها به وضوح بر زندگی روزمره بازنشستگان تاثیرگذار است.
او همچنین به کاهش پوشش دارویی اشاره کرده و خاطرنشان میکند که نزدیک به ۵۰۰ قلم دارو از شمول بیمه خارج شده است. وی میافزاید که با حذف ارز ترجیحی و افزایش سهبرابری قیمت دارو، مشکلات بیشتری بر سر راه بازنشستگان قرار گرفته است.به نقل از یکی از مسئولان، افزایش هزینههای دارویی با رشد مستمری بازنشستگان تناسبی ندارد. او اظهار داشت: «در این مدت حقوق مردم به طور قابل توجهی افزایش نیافته و حداکثر به یک ششم افزایش یافته است؛ به طوری که در این شرایط، بازنشستگان نمیتوانند هزینههای مربوط به دارو را تأمین کنند.»
### درخواست مسئولان از دولت برای پرداخت بهموقع بدهیها
دهقانیکیا در ادامه به ضرورت پرداخت بهموقع بدهیهای دولت به بازنشستگان اشاره کرد و از مسئولان خواست تا بخشی از این بدهیها را برای تأمین درمان بازنشستگان تسویه کنند.
وی همچنین با اشاره به تغییرات مدیریتی در سازمان تأمین اجتماعی گفت، از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۹، ساختار هیئت امنا اصلاح شده و در حال حاضر تنها یک نماینده بازنشسته به صورت مهمان در جلسات حضور دارد که این مسئله باعث کاهش قدرت تصمیمگیری بازنشستگان شده است.
### کسری بودجه بالای 400 هزار میلیارد تومان
رئیس کانون کارگران بازنشسته به گزارشهای مرکز پژوهشهای مجلس در مورد عملکرد دولت اشاره کرد و گفت: «اگر روند فعلی ادامه یابد، تا سال ۱۴۰۴ با کسری بودجه قابل توجهی مواجه خواهیم شد.» وی همچنین خاطرنشان کرد که اکنون کسری بودجه سازمان تأمین اجتماعی به بیش از ۴۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده و این موضوع مشکلات جدی برای بازنشستگان به وجود آورده است.
دهقانیکیا افزود که تعهدات مالی دولت به سازمان تأمین اجتماعی همچنان به بدهی تبدیل شده و مواد قانونی مصوب به درستی اجرا نمیشوند. وی تأکید کرد که با وجود پیشبینیهای صورت گرفته، دولت به تعهدات مالی خود عمل نکرده است.
### وابستگی تأمین اجتماعی به حق بیمههای روز
در ادامه، وی به وضعیت نامناسب بازنشستگان کشوری و لشکری نیز اشاره کرد و بیان داشت که این گروهها از حمایت به مراتب بهتری برخوردار هستند. دهقانیکیا تأکید کرد که سازمان تأمین اجتماعی به جریان جاری حق بیمه وابسته شده و این موضوع باعث آسیبپذیری مالی بازنشستگان شده است.
او گفت: «اگر کسبوکاری تعطیل شود یا اشتغال کاهش یابد، این مسائل به نقدینگی سازمان تأمین اجتماعی آسیب میزند و پرداخت حقوق بازنشستگان به خطر میافتد.» وی در نهایت تأکید کرد که صندوقهای مرتبط با دولت به کنشهای مالی بهتری دسترسی دارند، در حالی که تأمین اجتماعی به منابع تأمین مالی خود وابسته است.در پی افزایش نرخ تورم و افزایش هزینههای زندگی، برخی از بازنشستگان مجدداً به بازار کار بازگشتهاند. به گفته دهقانیکیا، این چالش ناشی از تفاوت بین مستمری و هزینههای معیشت است. او اشاره میکند که تعداد بازنشستگان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی به حدود پنج میلیون و ۳۰۰ یا ۴۰۰ هزار نفر میرسد، در حالی که تعداد بازنشستگان کشوری و لشکری به طور کلی کمتر از چهار میلیون نفر است.
دهقانیکیا همچنین به افزایش مستمریها در سال گذشته اشاره دارد و میگوید که با وجود افزایش ۶۰ درصدی آن از ۱۰ میلیون تومان به ۱۶ میلیون تومان، همچنان با هزینه سبد معیشت خانواده که در پایان سال ۱۴۰۴ به ۴۳ میلیون تومان رسیده، فاصله معناداری وجود دارد. وی اضافه میکند که در حال حاضر، هزینه معیشت به حدود ۹۰ میلیون تومان رسیده و این موضوع فشار بیشتری بر بازنشستهها وارد کرده است.
این فاصله، موجب شده است که برخی از بازنشستگان ناگزیر به یافتن شغلهای جدید شوند؛ از رانندگی در تاکسیهای اینترنتی تا فروش کالا و نگهبانی. در ادامه، دهقانیکیا به تصمیمات در مورد دستمزدها نیز اشاره کرده و از تشکیل جلساتی برای تعیین اعداد و ارقام جدید خبر میدهد. او تصریح میکند که این اعداد باید مورد تأیید دولت قرار بگیرند تا به صورت رسمی اعلام شوند.











