گروهی از محققان آلمانی در حین مطالعه رسوبات بستر اقیانوس آرام، جهش غیرمنتظرهای در مقدار ایزوتوپ رادیواکتیو بریلیوم-۱۰ را شناسایی کردند. این ایزوتوپ زمانی تشکیل میشود که پرتوهای کیهانی به جو زمین برخورد کنند و در ادامه به سطح اقیانوس تهنشین میشود.
در حالت معمول، بریلیوم-۱۰ به طور یکسان در زمین توزیع میشود، اما نمونههای استخراجشده از بستر اقیانوس نشاندهنده افزایش قابل توجهی در این ایزوتوپ هستند که به دورهای بین ۹ تا ۱۲ میلیون سال پیش مربوط میشود. یکی از توضیحات ممکن برای این افزایش، انفجار یک ابرنواختر در نزدیکی منظومه شمسی در این زمان است.
در ادامه، محققان دیگری با استفاده از دادههای رصدخانه فضایی Gaia وابسته به آژانس فضایی اروپا، مسیر حرکت خورشید و بیش از ۲۷۰۰ خوشه ستارهای نزدیک به آن را طی ۲۰ میلیون سال گذشته تجزیه و تحلیل کردند. طبق این محاسبات، شانس وقوع یک ابرنواختر در فاصلهای کمتر از ۳۲۶ سال نوری از خورشید، همزمان با افزایش بریلیوم-۱۰، حدود ۶۸ درصد برآورد شده است.
با این حال، پژوهشگران بر این نکته تأکید دارند که هنوز نمیتوان نتیجهگیری قطعی کرد. اگر این افزایش تنها در محدودهای از اقیانوس آرام رخ داده باشد، ممکن است ناشی از تغییرات محلی در جریانهای اقیانوسی باشد. در غیر این صورت، اگر این پدیده منشاء کیهانی داشته باشد، باید الگوهای مشابهی در سایر مناطق جهان نیز مشاهده شود.
در حال حاضر، دانشمندان اقدام به بررسی نمونههای دیگر از اقیانوسها و مناطق مختلف زمین کردهاند تا مشخص کنند که آیا این نشانه ناشی از یک انفجار ستارهای در نزدیکی زمین است یا به علت پدیدههای زمینی ایجاد شده است.
منبع: Astronomy & Astrophysics
