**پشهها چگونه میزبانی خود را انتخاب میکنند؟**
غزال زیاری – در بسیاری از شبها، افراد ممکن است با نیشهای پشهها بیدار شوند، در حالی که برخی از افراد هرگز توسط این حشرات گزیده نمیشوند. بررسیها نشان میدهد که انواع مختلف پشهها با توجه به ترکیبات شیمیایی بدن و میکروبیوم پوست، به گروههای متفاوتی از افراد جذب یا از آنها دور میشوند.
متیو دیجنارو، یکی از محققان دانشگاه بینالمللی فلوریدا، به اهمیت درک این وضعیت اشاره کرده و گفته است که این شناخت میتواند به پیشگیری از شیوع بیماریهایی همچون تب دنگی و تب زرد کمک کند. او افزود که هدف از این تحقیقات، شناسایی عواملی است که روی احتمال گزیده شدن افراد تأثیر دارند تا به توسعه روشهای جدید پیشگیری از نیش پشهها کمک نمایند.
پشهها از نشانههای بصری، حرارتی و بویایی برای یافتن میزبان استفاده میکنند و بوی انسان به واسطه هزاران ماده شیمیایی تولیدی از باکتریهای پوست میتواند در این موضوع تأثیرگذار باشد. دیجنارو و همکارانش با مطالعه ۱۱۹ داوطلب و قرار دادن آنها در معرض بوی چند گونه پشه، به بررسی جذابیتهای بهوجود آمده پرداختند.
برای تحلیل رفتار پشههای تب زرد و ببری که در طول روز فعالیت میکنند، این افراد بازوی خود را در دستگاهی قرار دادند که اجازه میداد پشهها بوی بازوها را استشمام کنند، بدون اینکه بتوانند گزیده شوند. در مطالعهای جداگانه برای پشه کولکس کوینکوپساسیاتوس، داوطلبان بازوهای نایلونی را برای جذب بوی خود پوشیدند و سپس در شب مورد آزمایش قرار گرفتند.
نتایج نشان داد که هر گونه پشه تمایل به جذب گروههای خاصی از داوطلبان داشت، به طور مثال، پشه تب زرد کمی بیشتر مردان را از زنان ترجیح میداد. هر چند برخی افراد به چند گونه پشه جذب میشدند، اما هیچ فردی قادر به جذب همزمان سه گونه نبود.
همچنین، محققان اقدام به جمعآوری نمونههایی از ترکیبات فراری که در اطراف بازوها وجود داشت و باکتریهای مربوطه کردند تا شباهتها را بررسی کنند. نتایج حاکی از این بود که پشههای تب زرد و کولکس به افرادی که بوی پوست کمتری داشتند، بیشتر جذب میشوند. به همین ترتیب، پشه ببری به ۱۳ ماده شیمیایی بوی گیاهی خاص و باکتریهای پوستی معین علاقه نشان میدهد.در یک تحقیق جدید، محققان به بررسی باکتریهای خاصی پرداختهاند که از جمله آنها میتوان به **کورینه باکتریوم کفیرسدنتی**، **کتیباکتریوم گرانولوسوم** و یک سویه از **استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس** اشاره کرد که توجه ویژهای برای سه گروه مختلف پشهها جلب کردهاند.
ماریا النا اوبالدیا، مدیر برنامه تحقیقاتی در شرکت داروسازی رِجنِرون، که در این مطالعه دخالت نداشته، در اینباره اظهار داشت: “بوی انسان پیچیدگیهای زیادی دارد و شناسایی تمامی ترکیبات آن کار دشواری است. احتمالاً ترکیبات دیگری هم وجود دارند که بر جذابیت انسان برای پشهها تأثیرگذارند، اما در این تحقیق به آنها پرداخته نشده است.”
مطالعه نشان میدهد که انتخاب افراد مختلف توسط گونههای مختلف پشه بیانگر این است که هر گونه پشه ممکن است مکانیسم خاصی برای شناسایی میزبان موردعلاقه خود توسعه داده باشد.
آلیسیا شاورینگ، یکی از محققان دیگر، معتقد است که این سازگاریها ممکن است تحت تأثیر نوع میزبانهایی باشد که هر گونه پشه از آنها تغذیه میکند و همچنین زمانهای مختلفی که آنها به دنبال غذا هستند.
کایلی ماررو، نوروبیولوژیست پشه در دانشگاه فلوریدا، به تحقیقات تیم خود در این زمینه اشاره کرده و بیان کرده است که آنها در حال بررسی چگونگی تولید بو توسط باکتریهای پوست انسان هستند که ممکن است برای پشهها جذابتر یا کمتر جذاب باشد. او بر این باور است که این تحقیق ممکن است به توسعه دفعکنندههای میکروبی یا طعمههای موثر برای کنترل گونههای پشه در نواحی خاص جغرافیایی کمک کند.
او ادامه داد: “ما همه در تلاشیم بفهمیم چگونه میتوانیم از بروز بیماریها جلوگیری کنیم. درک دلایل نیش زدن پشهها به افراد، بهترین راه برای دستیابی به این هدف است.”
**منبع: sciencenews**
