به گزارش خبرآنلاین و به نقل از روزیاتو، بمبافکنهای B-2 به دلیل قابلیت سوختگیری هوایی، بردی نامحدود دارند. این هواپیماها میتوانند از پایگاههای نیروی هوایی ایالات متحده برخیزند، به مناطق دور دست نظیر خاورمیانه سفر کنند، اهدافی را بمباران کنند و سپس به پایگاه خود بازگردند. این ویژگی فناوری پیشرفته، به همراه نیاز به دو خلبان در پروازهای طولانی، به چالشهای خواب خدمه منجر شده است که میتواند ۲۰ تا ۳۰ ساعت به طول بینجامد. در این راستا، پرسش کلیدی این است که خلبانان چگونه خواب کافی را در طول پرواز تأمین میکنند.
خلبانان B-2 به جای خواب سنتی، برنامهریزی دقیقی انجام میدهند و به نوبت از زمانهای کوتاه چرت استفاده میکنند. این روش به حفظ Alertness خدمه کمک کرده و به آنها امکان میدهد تا مأموریت خود را به درستی و بدون آسیب به عملکرد هواپیما به پایان برسانند. برخی ممکن است این محدودیت در خواب را یک نقص در طراحی گرانترین بمبافکن جهان تلقی کنند. در نهایت، نظم شخصی و آموزشهای خلبانان، موفقیت این مأموریتها را تضمین میکند.
**فضای محدود و فشار روانی**
B-2 به عنوان یک بمبافکن بزرگ، میتواند بیش از ۱۸ تن بار را حمل کند، اما فضای داخلی آن برای خلبانان چندان راحت نیست. بخش عمدهای از فضای داخلی به حمل بمبها اختصاص دارد و کابین خلبان با محدودیتهای فضایی مواجه است. اگرچه فضایی حدود دو متر در پشت صندلیها وجود دارد که خلبانان قادر به دراز کشیدن در آن هستند، اما این به معنای راحتی نیست.
دکتر کیلب جیمز، پزشک گروه پزشکی ۵۰۹، در گفتوگویی با نشریه Defense News بیان کرد: «تنظیم خواب، تغییر برنامه خواب و اصلاح عادات غذایی میتواند به تنظیم ریتم شبانهروزی بدن کمک کند.» او همچنین افزود که در شرایط ویژه، پزشکان ممکن است داروهایی تجویز کنند تا تمرکز خلبانان را در طول مأموریت حفظ کند.
**برنامهریزی دقیق چرتها**
چرتها باید با توجه به نوع مأموریت زمانبندی شوند. سرهنگ دوم نیکی «روگ» پولیدور، خلبان B-2، به آن رسانه اعلام کرد که زمان خواب خلبانان به مسیر پرواز، نقاط سوختگیری و زمان فعالیتهای مربوط به استفاده از تسلیحات بستگی دارد. پس از فرود، خدمه معمولاً جلسهای برای ارزیابی مأموریت برگزار کرده و به استراحتی که به شدت به آن نیاز دارند، میپردازند.
