تماس با ما

حذف ورودی هوای دماغه در جنگنده‌ها به دلایل متعددی انجام می‌شود. یکی از اصلی‌ترین دلایل این تغییر، بهینه‌سازی aerodynamics و کاهش مقاومت هوا در شرایط پرواز با سرعت‌های بالا است. همچنین، این اقدام می‌تواند به افزایش قابلیت‌های راداری و کاهش سطح مقطع راداری کمک کند، که به نوبه خود منجر به افزایش پنهانی یا استتار هواپیما می‌شود. به علاوه، با حذف ورودی‌های هوای اضافی، وزن کلی جنگنده کاهش می‌یابد که به بهبود کارایی و مانورپذیری آن کمک می‌کند. در مجموع، این استراتژی‌ها به طراحی پیشرفته‌تر و عملکرد بهتر جنگنده‌ها منجر می‌شود.

به گزارش خبرآنلاین و به نقل از روزیاتو، طراحی ورودی هوای دماغه در جت‌های جنگنده مدرن دیگر متداول نیست. این تغییر ناشی از تاثیرات منفی طراحی دماغه بر عملکرد آیرودینامیکی است. ورودی هوای دماغه می‌تواند منجر به افزایش مقاومت هوا، کاهش سرعت نهایی و ایجاد امواج شوک شود که در نهایت، کارایی ورودی هوا را در سرعت‌های بالا کاهش می‌دهد. همچنین، جت‌های جدیدتر به رادارها و ابزارهای پیشرفته‌تری مجهز شده‌اند که معمولاً در مخروط دماغه جای می‌گیرند و فضایی برای ورودی هوای دماغه باقی نمی‌گذارند. علاوه بر این، ورودی هوای دماغه موجب افزایش سطح مقطع راداری جنگنده و شناسایی بیشتر آن توسط سیستم‌های دشمن می‌شود.

جت‌های جنگنده قدیمی‌تری مانند اف-۸۶ سیبر، میگ-۱۹ و میگ-۲۱ فیشبد شوروی از ورودی هوای دماغه استفاده می‌کردند. یکی از ویژگی‌های کلیدی میگ-۲۱، ورودی هوای دماغه قابل تنظیم بود که بسته به سرعت هواپیما، قابل جابجایی بود و با ایجاد امواج شوک، سرعت هوای ورودی به موتور را کاهش می‌داد.

**بهبود آیرودینامیک و عملکرد**

در اواخر دهه ۱۹۶۰، طراحان جنگنده‌ها با معرفی ورودی هوای متغیر (variable geometry intake) پیشرفت‌های قابل توجهی در بهبود عملکرد موتور حاصل کردند. این ورودی‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جریان هوای ورودی به موتور را در شرایط مختلف به حداکثر برسانند و سیستم‌های جداکننده و منحرف‌کننده به کنترل این جریان کمک می‌کنند. جنگنده‌هایی نظیر اف-۱۵ ایگل و اف-۱۴ تامکت از این نوع ورودی بهره می‌برند.

جنگنده‌های مدرن امروزی معمولاً ورودی هوا را در قسمت زیرینی بدنه یا دو طرف آن قرار می‌دهند که این تغییر به افزایش مانورپذیری، کاهش خطر خاموش شدن موتور و بهبود قابلیت پنهان‌کاری کمک می‌کند. همچنین، طراحی داخلی جدیدی به نام ورودی مارپیچ (Serpentine duct) به کار رفته که به کاهش انتشار حرارت و افزایش ضریب پنهان‌کاری کمک می‌کند.

جنگنده‌های نسل پنجم مانند اف-۳۵ لایتنینگ و جی-۲۰ چینی از ورودی هوای مافوق صوت بدون جداکننده (DSI) بهره می‌برند که به جای استفاده از صفحات جداکننده، با طراحی خاص خود جریان هوا را هدایت می‌کنند.

با ورود به عصر جنگنده‌های نسل ششم، انتظار می‌رود که نوآوری‌ها و فناوری‌های جدیدی در طراحی‌ها به کار گرفته شود. این جنگنده‌ها به موتورهای چرخه تطبیقی پیشرفته مجهز خواهند بود که برای بهبود عملکرد در تمامی شرایط پروازی طراحی شده‌اند و عملکردی نوین را ارائه خواهند داد. اگرچه هنوز جزئیات دقیقی ارائه نشده، ولی به نظر می‌رسد که جنگنده‌های نسل ششم نیز مانند نسل قبلی خود، به ورودی‌های هوایی با کارایی بالا و قابلیت پنهان‌کاری مجهز باشند.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *