**به گزارش خبرگزاری، فیلم «کافه سلطان» به نویسندگی عطیه زارع آرندی و به کارگردانی مصطفی رزاقکریمی، روز جمعه ۱۷ بهمنماه در پردیس سینما گالری ملت، که مخصوص اهالی رسانه در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر بود، به نمایش درآمد. نشست خبری این فیلم با حضور محمدرضا شریفینیا و دیگر عوامل پس از اتمام نمایش برگزار شد.**
**مرتضی رزاقکریمی، تهیهکننده این اثر، با اشاره به شرایط حساس فعلی جامعه و داغداری بسیاری از خانوادهها، بر این نکته تأکید کرد که جشنوارهها در این زمان نباید معنای جشن به خود بگیرند. او افزود: «جشنواره معادل دقیقی برای فستیوال نیست، بهویژه با توجه به شرایط کنونی.»**
**این تهیهکننده ضمن اشاره به جنگ ۱۲ روزه، تصریح کرد که پس از این اتفاق، پیشنهادات متعددی برای ساخت مستند و فیلم داستانی به او ارائه شد. با خواندن فیلمنامه عطیه آرندی، او به جزئیات و پیچیدگیهای جنگ و اثرات آن بر خانوادهها علاقهمند شد.**
**عطیه زارع آرندی، نویسنده فیلمنامه، در نشست خبری گفت: «من اصفهانی هستم و مدام کافههای جادهای در آستانه ورشکستگی را مشاهده میکردم. در دوران جنگ، این کافهها چه سرنوشتی داشتند؟» او خاطرنشان کرد که مضمون اخلاقی در بحران، محور اصلی فیلم «کافه سلطان» است.**
**وی همچنین تأکید کرد که فیلم به واکنشهای هر یک از شخصیتها در شرایط بحرانی جنگ ۱۲ روزه میپردازد. آرندی در پاسخ به انتقادات درباره رفتار یکی از شخصیتها اظهار داشت که کنش او ناشی از نوعی اعتراض به والدینش است.**
**محمدرضا شریفینیا نیز ضمن ابراز تسلیت به داغدیدگان، انتقادی از مدیریت جشنواره داشته و خواستار تغییر نام آن به عنوان سندی از شرایط جامعه شد. او همچنین از رفتار یکی از کارگردانان در نشست خبری گلایه کرد و گفت که باید به روشهای مختلف عزاداری احترام گذاشت.**
**شریفینیا به ویژگیهای «کافه سلطان» به عنوان فیلمی درباره جنگ پرداخت و بر این نکته تأکید کرد که فیلم بهخوبی تعاملات انسانی و چالشهای ناشی از جنگ را تصویر میکند. او همچنین به نقصهای فیلمهای جنگی ایران اشاره کرد و گفت که این آثار معمولاً از بیان داستان زندگی و شهادت غفلت میکنند.****مصطفی رزاقکریمی: “من به جنگ و تسلیحات علاقهای ندارم”**
مصطفی رزاقکریمی، کارگردان فیلم “کافه سلطان”، در گفتگویی به سابقه فعالیت خود و رویکردش در سینما پرداخت. او به ۲۸ سال قبل و فیلم “یاد و یادگار” اشاره کرد که به نوعی آغازگر آشناییاش با فضای کافههای جادهای بود. این کارگردان توضیح داد که هنگام تهیه این فیلم، سفرهایش در نقاط مختلف ایران، از شمال تا جنوب، در قهوهخانهها صورت گرفته است.
رزاقکریمی در ادامه به درخواستهایی که برای ساخت مستند درباره جنگ ۱۲ روزه به او شده بود، اشاره کرد و ابراز کرد که در چنین شرایطی نمیتواند از جانباختگانی که تازه درگذشتهاند فیلم بسازد. او همچنین گفت که اخیراً برای ساخت مستندی درباره اعتراضات اخیر نیز مورد مشاوره قرار گرفته، اما به دلیل سبک کاریاش، پاسخ او مثبت نبوده است.
این کارگردان با تأکید بر عدم علاقهاش به استفاده از تسلیحات در آثارش، گفت که علاقهمند به ساخت آثار احساسی است و فیلمی را نمیپسندد که نتواند احساسات خود را کنترل کند. او همچنین خاطرنشان کرد که احتمالاً دیگر مستند نمیسازد، اما اگر به سینما ادامه دهد، به رویکرد فعلی خود وفادار خواهد ماند.
رزاقکریمی در مورد شخصیتهای زن در آثارش نیز تأکید کرد و بازی آزیتا حاجیان در نقش مهتاب را تحسین کرد و او را هنرمندی با توانایی در ابراز احساسات خواند.
