به گزارش خبرنگار اقتصادی، اظهارات وحید شقاقی شهری، یکی از اقتصاددانان، درباره پیشبینی رشد نقدینگی بین ۶۰ تا ۶۵ درصد تا پایان سال و احتمال رسیدن نرخ تورم نقطهای به ۹۰ تا ۱۰۰ درصد در اسفند، واکنشهای مختلفی را در فضای مجازی به همراه داشت.
بسیاری از کاربران به جای تاکید بر جنبههای هشداردهنده این پیشبینیها، به دلایل استمرار مشکلات اقتصادی و کمبود تغییرات مثبت در سیاستهای اقتصادی اشاره کردند. یکی از این کاربران با بیان تردید نسبت به تاثیر این هشدارها نوشت: «آیا کسی به این هشدارها توجه میکند؟ بعید است».
کاربر دیگری نگران وضعیت فعلی اقتصاد بود و گفت که بهترین حمایت از مردم باید از طریق کنترل تورم انجام شود و خاطرنشان کرد: «توقف تولید تورم در اقتصاد ایران باید در اولویت قرار گیرد».
برخی دیگر از کاربران نیز به عملکرد سیاستگذاران انتقاد وارد کردند و تصریح کردند که هیچ تغییر معناداری در سیاستهای اقتصادی مشاهده نمیشود. یکی از آنها به صراحت عنوان کرد: «تیم اقتصادی دولت اصلا عملکرد خوبی نداشته است».
انتقادات به عدم تحولات در سیاستگذاری اقتصادی تنها به این دو نظر ختم نشد و بیانگر این نکته است که بسیاری از مخاطبان بیشتر از عدم شناخت از مشکلات، در فاصله میان شناسایی و اجرای سیاستهای اصلاحی نگران هستند.
در میان نظرات، برخی کاربران به نرخ ارز نیز اشاره کردند و در خصوص افزایش قیمت دلار سوالاتی مطرح کردند. یکی از آنها پرسید: «چرا قیمت دلار در حال افزایش است؟» شقاقی شهری نیز در اظهارات خود به ارتباط میان رشد نقدینگی و فشارهای اقتصادی اشاره کرده بود.
نظرات همچنان بر موضوع ریشههای ساختاری رشد نقدینگی تمرکز داشت و یکی از کاربران بر این نکته تاکید کرد که بدون اصلاح ساختار بودجه امکان کنترل نقدینگی وجود ندارد و نوشت: «برای کنترل نقدینگی باید ابتدا به اصلاح ساختار بودجه بپردازیم».
سؤالات مکرر درباره چرایی عدم حل مشکلات با وجود آگاهی از آنها نیز در نظرات به چشم میخورد. یکی از کاربران نوشت: «چرا با وجود اینکه همه چیز مشخص است، مشکلات حل نمیشوند؟»
در مجموع، بررسی نظرات حاکی از آن است که واکنشها به هشدارهای شقاقی شهری حول سه محور اصلی شکل گرفته است: تردید در تاثیرگذاری هشدارها، انتقاد از عملکرد سیاستگذاران و نیاز به اصلاحات ساختاری برای کنترل نقدینگی و تورم. در این میان، افزایش قیمت دلار نیز به عنوان یک دغدغه اصلی مورد توجه مخاطبان قرار گرفت، و بسیاری از آنان از خود میپرسیدند که اگر مشکلات شناخته شدهاند، چرا سیاستگذاری اقتصادی به سوی تغییرات موثر نرفته است.
