### ارتباط ریتمهای شبانهروزی ضعیف با خطر بالای زوال عقل
به تازگی پژوهشگران اعلام کردهاند که آسیبدیدگی در ریتمهای شبانهروزی میتواند با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط باشد. این تحقیقات نشان میدهند که افرادی که دارای ریتمهای شبانهروزی ضعیفتری هستند، بیش از دو برابر بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.
وندی وانگ، محقق ارشد و استادیار اپیدمیولوژی در دانشگاه تگزاس، بیان کرد که تغییرات در ریتمهای شبانهروزی از سن خاصی شروع میشود و اختلال در این ریتمها ممکن است به عنوان یک عامل خطر برای بیماریهایی نظیر زوال عقل شناخته شود. وی افزود: نتایج نشان میدهند که افرادی که فعالیت شبانهروزی غیرمنظم دارند، با خطر بیشتری از زوال عقل مواجه هستند.
ریتم شبانهروزی به ساعت داخلی بدن اشاره دارد که چرخه خواب و بیداری فرد را تنظیم میکند و تحت تأثیر نور قرار میگیرد. این ریتم همچنین بر روی عملکردهای دیگری مانند ترشح هورمونها و دمای بدن تأثیر میگذارد.
تحقیقات اخیر شامل حدود ۲۲۰۰ نفر با میانگین سنی ۷۹ سال بود که هیچیک از آنها در آغاز مطالعه دچار زوال عقل نبودند. این افراد به مدت ۱۲ روز تحت نظارت قرار گرفتند و دادههای مرتبط با ریتم شبانهروزی آنها ثبت شد. پس از سه سال، ۱۷۶ نفر به زوال عقل مبتلا شدند.
بر اساس اطلاعات به دست آمده، محققان شرکتکنندگان را به سه گروه تقسیمبندی کردند. در این میان، مشخص شد که ۱۰۶ نفر از ۷۲۷ نفر در گروه ریتم شبانهروزی ضعیف به این بیماری مبتلا شدهاند، در حالی که فقط ۳۱ نفر از ۷۲۸ نفر در گروه با ریتم قویتر دچار زوال عقل شدند.
نتایج تخمین میزند که ضعف در ریتم شبانهروزی با افزایش ۲.۵ برابری خطر زوال عقل همراه است. همچنین، افرادی که اوج فعالیت آنها به ساعات پایانی روز میرسد، با خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری مواجه هستند.
وانگ در این خصوص تصریح کرد که اختلال در ریتمهای شبانهروزی ممکن است به تغییرات در فرآیندهای بدن کمک کرده و بر خواب تأثیر بگذارد، که این امر احتمال بروز پلاکهای آمیلوئید مرتبط با زوال عقل را افزایش میدهد. این محقق تأکید کرد که تحقیقات آینده باید به بررسی روشهای مداخلهای مانند نوردرمانی یا تغییر سبک زندگی بپردازند تا نقش آنها در کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مشخص شود.
