کسانی که جوانان ترک را تشکیل می‌دهند، چه ویژگی‌هایی دارند؟

دولت جدید در امپراتوری عثمانی با چالش‌های متعددی روبه‌رو بود. درگیری‌ها و کشمکش‌های سیاسی به ویژه در جریان جنگ‌های بالکان میان سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ به انزوای بیشتر این امپراتوری انجامید و تقریباً تمامی اراضی اروپایی خود را از دست داد. این ناکامی‌ها در نهایت منجر به کودتای رهبران کمیته اتحاد و ترقی در سال ۱۹۱۳ شد.

اگرچه امپراتوری عثمانی رسماً یک سیستم دموکراسی مشروطه را دنبال می‌کرد، در عمل این قدرت در دست گروهی سه‌نفره به نام «سه پاشا» متمرکز بود.

طلعت پاشا به عنوان وزیر کشور رئیس این هیأت بود و مسئولیت جنایت‌هایی نظیر نسل‌کشی ارامنه را بر عهده داشت، که در ادامه به جزئیات بیشتری از آن پرداخته خواهد شد.

انور پاشا به عنوان وزیر جنگ، نهاد ائتلاف‌های نظامی امپراتوری عثمانی را در دوران جنگ جهانی اول سازماندهی کرد.

جمال پاشا نیز به عنوان فرماندار سوریه، با خشونت جنبش ملی‌گرایی عربی را سرکوب کرد.

جنگ جهانی اول

ترور فرانتس فردیناند، ولیعهد اتریش-مجارستان در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۴، زنجیره‌ای از وقایع را رقم زد که به آغاز جنگ جهانی اول منجر شد.

امپراتوری عثمانی در ابتدا به جنگ نپیوست، اما در اوت ۱۹۱۴ یک پیمان محرمانه با آلمان امضا کرد. سپس در اکتبر همان سال، نیروهای عثمانی به بنادر روسیه حمله کردند که این امر، روسیه و هم‌پیمانانش از جمله بریتانیا و فرانسه را به اعلام جنگ علیه عثمانی واداشت.

اگرچه امپراتوری در طول جنگ موفقیت‌هایی کسب کرد، اما به طور کلی درگیری‌های آن با شکست‌ها و جنایات گسترده همراه بود. انور پاشا فرماندهی لشکرکشی ناموفق به قفقاز را بر عهده داشت که به کشته شدن تعداد زیادی از سربازان منجر شد.

در همین حال، جمال پاشا به شدت به سرکوب ملی‌گرایی عربی در سوریه ادامه داد، اما این اقدام اغلب با ناکامی مواجه شد.

نهایتاً، هر سه پاشا در این وقایع نقش داشتند، اما طلعت پاشا به عنوان طراح اصلی نسل‌کشی ارامنه شناخته می‌شود. ارامنه سال‌ها زیر فشار و سرکوب بودند و در دهه ۱۸۹۰ شاهد چندین کشتار علیه خود بودند.

با آغاز جنگ جهانی اول، ارامنه به نادرستی به همکاری با نیروهای روسی متهم شدند. این اتهام، به همراه افزایش ملی‌گرایی ترک، به صدور دستورات دستگیری و تبعید ارامنه در استانبول توسط طلعت پاشا در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ انجامید.

در تاریخ ۳۰ مه همان سال، او «قانون موقت تبعید» را به مرحله اجرا درآورد که خواستار تبعید تمامی ارامنه ساکن امپراتوری عثمانی بود و این کارزار به مرگ بالغ بر ۶۴۰ هزار نفر منجر شد.