در نشست اخیر با عنوان «بررسی کارنامه سیاسی محمدعلی فروغی»، کوروش احمدی، دیپلمات پیشین، به دلایل حمایتی که برخی روشنفکران از روی کار آمدن رضاخان داشتند، پرداخته است. ایشان اشاره کرد که در اواخر دهه 1290 ایران با شرایط دشواری مواجه بود؛ جنگ جهانی اول تأثیرات عمیقی بر کشور گذاشته و نیروهای انگلیسی، عثمانی و روسی به ایران وارد شده بودند. احمدی از قحطی بزرگ سالهای 1297 تا 1298 یاد کرد که موجب مرگ یک تا دو میلیون نفر از جمعیت آن زمان شد.
وی همچنین به مسائلی همچون ورود نیروهای روس به ایران و مشکلات در آذربایجان اشاره کرد و توضیح داد که ناتوانی دولت مرکزی و تسلط خوانین و سران عشایر بر برخی مناطق، کشور را در وضعیتی بحرانی قرار داده بود. احمدی اظهار کرد که روشنفکرانی که از قانون اساسی حمایت میکردند، از جمله محمدعلی فروغی، به این نتیجه رسیدند که به یک حکومت متمرکز و مقتدر نیاز دارند؛ بر همین اساس، کودتای 12 اسفند 1299 شکل گرفت. در این رویداد، رضاخان به عنوان یک شخصیت کلیدی ظهور کرد و بسیاری از گروههای سیاسی آن زمان، با وجود اختلاف نظرها درباره قانون اساسی، در این باره که گوئی یک حکومت متمرکز لازم است، به توافق رسیدند.
