**کتاب جدیدی درباره تجربه تروتسکی در تبعید منتشر شد**
به گزارش خبردونی به نقل از ایبنا، کتابی با عنوان «با تروتسکی در تبعید: از پرینکیپو تا کویوآکان» به قلم ژان وان هایهنور منتشر شده است که نهتنها به بررسی نظریات لئون تروتسکی، بلکه به عنوان یک سند اولیه از زندگی روزمره و مبارزات او در دورهی تبعید عمل میکند. این کتاب تصویری از تلاشهای تروتسکی در برابر چالشهای جدی و انزوای وی در قرن بیستم ارائه میدهد.
لئون تروتسکی (۱۸۷۹-۱۹۴۰)، به عنوان یکی از بنیانگذاران انقلاب اکتبر روسیه، پس از مرگ لنین در نبرد قدرت با ژوزف استالین شکست خورد و در سال ۱۹۲9 از شوروی اخراج شد. این اخراج زمینهساز یک دوره طولانی از آوارگی و تلاشهای مستمر برای تقویت جنبش ضداستالینیستی شد، همزمان با وحشت ناشی از پاکسازیهای سیاسی در شوروی.
در این میان، جوانی فرانسوی به نام ژان وان هایهنور (۱۹۱۲-۲۰۰۵) در سال ۱۹۳۲ به عنوان دستیار نزدیک تروتسکی به حلقه اطرافیان او در تبعید ملحق شد. هایهنور، که به مدت هفت سال نزدیکترین فرد به تروتسکی بود، نه تنها به عنوان منشی و مترجم عمل کرد، بلکه به محافظی وفادار نیز تبدیل شد و در تمامی مراحل تبعید او حضور داشت.
کتاب «تروتسکی در تبعید» با ۱۹۸ صفحه، روایتهای ارزشمندی از زندگی تروتسکی و همسرش، ناتالیا سدووا، در پرینکیپو آغاز میکند. هایهنور به خوبی تضاد بین فعالیتهای فکری دیوانهوار تروتسکی و عدم امنیت او را به تصویر میکشد، نمایی از انزوای فکری او در حین تلاش برای برقراری ارتباطات بینالمللی با وجود نظارت مقامات ترکیه.
کتاب به ادامه داستان تروتسکی در فرانسه میپردازد، جایی که او ناچار به تغییر مکرر مکانهای مخفی خود شد و با نقشه و احتیاط زندگی کرد. هایهنور به دقت جزئیات سودجوییهای امنیتی و کارهای سخت او برای بدست آوردن ویزا و تسهیلات زندگی در جامعهای با ظاهری آزاد اما بسیار بیرحم را ثبت کرده است.
فصل نروژ، اگرچه کوتاه، یکی از دراماتیکترین بخشهای کتاب به شمار میآید. در این کشور، تحت فشار شوروی، تروتسکی به نوعی زندانی خانگی شده و مجبور به سکوت گشت. هایهنور تأکید میکند که این دوره، نمایانگر نفوذ استالینیسم در سرکوب مخالفانش بود و تلاشهای نافرجام تروتسکی برای فرار از این وضعیت را به تصویر میکشد.نروژ به تازگی تصمیم به انتقال لئون تروتسکی، یکی از چهرههای برجسته مبارزه برای آزادیهای مدنی، به مکزیک تحت تدابیر امنیتی گرفته است. تروتسکی در کویوآکان، آخرین پناهگاه خود در مکزیک، لحظاتی از زندگی و مبارزاتش را به تصویر میکشد.
فصل پایانی این روایت، داستانهای انسانی و تاریخی مهمی را شامل میشود؛ از جمله رابطه تروتسکی با هنرمندان مشهور مکزیکی همچون دیگو ریورا و فریدا کالو و همچنین تلاشهای وی برای تبدیل مکانی که در آن زندگی میکرد به یک دژ مستحکم در مقابل تروریسم استالینی. هایهنور، که نُه ماه قبل از ترور تروتسکی در اوت ۱۹۴۰ از او جدا شده بود، جزئیات وقایع پیش از این فاجعه را بازگو میکند. او به عنوان یکی از شاهدان دست اول، به تصحیح اشتباهات رایج در تصور سرگذشت تروتسکی، مسائل مالی و ارتباطاتش میپردازد. نگاهی به زندگی تروتسکی از چشمهای هایهنور، نشاندهنده تلاش مستمر وی در نوشتن، عشق عمیق به همسرش ناتالیا و تنهاییاش در مواجهه با جهان است.
کتاب «تروتسکی در تبعید» به قلم عباس زندباف و منتشرشده توسط نشر آگه، فراتر از یک زندگینامه بهنظر میآید؛ این اثر، تصاویری از یک دوره پرچالش تاریخی را ثبت کرده که تنها به وسیله یکی از معدود افرادی که در آن لحظههای سرنوشتساز حضور داشت، به تصویر کشیده شده است. این کتاب بهویژه برای کسانی که در پی درک عمیقتری از سرنوشت تلخ تبعیدیهای سیاسی، طبیعت سرسخت قدرت استالینی و استقامت تروتسکی در حفظ فعالیتهای فکری خود تا آخرین لحظه هستند، مرجعی حیاتی و خواندنی به شمار میرود.
