به گزارش خبردونی، پروفسور عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته و متخصص زبانهای باستانی مانند اکدی و ایلامی، در تاریخ ۶ اسفند در تهران درگذشت. وی به عنوان ایلامشناس نامدار و یکی از آخرین مترجمان خط میخی ایلامی شناخته میشد و از مهمترین کتیبهخوانان ایران معاصر به شمار میرفت. پروفسور ارفعی پیش از این در یک گفتوگوی تصویری به بررسی واژه «ایران» پرداخته بود.
وی در این گفتگو اشاره کرده است که در متون اوستایی، واژه «ایران ویج» به سرزمینی اطلاق میشود که محل سکونت ایرانیها بوده است. به گفته او، واژه «ایران» از ریشه اَریَه گرفته شده که در نوشتههای بیستون به معنای «آزاده»، «نجیب» و «شریف» آمده است. داریوش در نوشتههای خود به این موضوع اشاره کرده و خود را «آریایی» معرفی کرده است. پژوهشگر برجسته همچنین بیان کرد که در تاریخ سه قوم، شامل ایران، هند و ایرلند، خود را arya نامیدهاند.
وی در ادامه توضیحات خود افزود که در گذشته، سرزمینها بر اساس قوم ساکن در آنها شناخته میشدند. برای نمونه، واژه «پارس» به سرزمینی اطلاق میشود که پارسها در آن زندگی میکنند. با این تفاسیر، نامگذاریهای تاریخی به نواحی مختلف محدود میشد و داریوش در متنهای خود از ۳۰ تا ۲۰ سرزمین که در تصرف او بودند نام میبرد، از جمله «مکر» که مرتبط با نواحی پارس و همچنین دیگر اقوام مانند بابل و مصر میباشد.
