به گزارش خبرگزاری قدس، مساله خلع سلاح حزبالله لبنان این روزها بیش از هر زمان دیگری بر فضای سیاسی لبنان سایه افکنده است. بررسی تاریخ نشان میدهد که این اولین بار نیست که مقاومت لبنان با چنین چالشی از سوی دشمنان داخلی و خارجی روبهرو میشود.
**نقش قطعنامه ۱۵۵۹ در تشدید بحران**
قطعنامه ۱۵۵۹ شورای امنیت که در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۸۳ به تصویب رسید، فشارها بر حزبالله را به طرز قابلتوجهی افزایش داد. رژیم صهیونیستی که نتوانسته بود بهطور کامل از طریق فشارهای بینالمللی حزبالله را خلع سلاح کند، به دنبال بهانهای برای تهاجم مستقیم به لبنان بود. هدف اسرائیل از این اقدامات نابودی حزبالله و کاهش نفوذ ایران و سوریه در این کشور استراتژیک بود.
این رژیم طرحی نظامی برای حمله به لبنان و حزبالله تدوین کرده بود که در آن، ابتدا بمبارانهای شدید و محاصرههای مؤثر در نظر گرفته شده بود. رژیم صهیونیستی بر آن بود که با نابود کردن زیرساختها و مراکز حزبالله، بهویژه با ترور رهبری این گروه، ساختار آن را تضعیف کند. همچنین، کشتار غیرنظامیان بهمنظور کاهش حمایت از مقاومت نیز جزو این برنامهها قرار داشت.
پس از نابودسازی زیرساختها، اسرائیل حملهای زمینی همهجانبه را برای خلع سلاح و نابودی باقیمانده نیروهای حزبالله روی دست داشت. در مقابل، حزبالله با سازمان اطلاعاتی پیشرفتهای که در اختیار داشت، تدابیر دفاعی لازم را اتخاذ کرده و از ساختارهای خود در برابر حملات محافظت کرد. این برنامهریزیها در نهایت به شکلگیری جنگ ۳۳ روزه منجر شد.
**مشارکتهای سیاسی در جنگ**
علی حسن خلیل، در کتاب خود به نام «ناگفتههای جنگ سیوسه روزه»، به گفتگوهای نبیه بری، رئیس مجلس لبنان، با دیگران درباره خلع سلاح حزبالله اشاره میکند. وی با بیان احساس خطر از قطعنامه ۱۵۵۹، به افزایش تنشها و چالشهای سیاسی اشاره میکند و خاطر نشان میسازد که این وضعیت میتواند به یک نبرد نظامی کامل بینجامد. پاسخ سیدحسن نصرالله، رهبر حزبالله به این موضوع، نشاندهنده آمادگی این گروه برای مواجهه با چالشهای جدیتر بود.### تصمیمات استراتژیک و تحولات سیاسی در لبنان
در روزهای اخیر، نبیه بری، رئیس مجلس لبنان، به اهمیت اتخاذ تصمیماتی اشاره کرد که توانایی کشور را در برابر اسرائیل تقویت کند. وی به این نکته تأکید کرد که ضروری است حرکت داخلی لبنان برای مقابله با اسرائیل محدود نشود و افزود: “این نبرد، نبرد من است.”
در همین روز، بری با حسین ضرار، سفیر مصر در بیروت، ملاقات کرد. در این دیدار، سفیر مصر به طور غیررسمی به اهداف خلع سلاح حزبالله و اجرای قطعنامه ۱۵۵۹ اشاره کرد و بیان داشت که تا زمانی که این اهداف محقق نشود، جنگ ادامه خواهد داشت.
علی حسن خلیل، دیگر چهره سیاسی لبنان، در مورد سفر هیأتهای خارجی به کشورش گفت: این هیأتها آتشبس را مشروط به آزادی سربازان اسرائیلی و خلع سلاح حزبالله مطرح میکردند. او این روند را در سایه غیبت کشورهای عربی تعبیر کرد و از آن به عنوان همدستی با اسرائیل یاد کرد.
### مواضع حزبالله و تهدیدات نصرالله
علی خلیل در ادامه رفتار نبیه بری با سوزان رایس، وزیر خارجه وقت آمریکا، را شرح داد. بری به رایس تأکید کرد که حزبالله به تنهایی جنگ نمیکند و تمامی مردم جنوب لبنان نیز در این نبرد حضور دارند. او همچنین به رایس یادآوری کرد که مقاومت با پشتیبانی مردم لبنان قدیمتر از این است که به سادگی شکست بخورد.
با تشدید بحران جنگ و ناکامی گروههای سیاسی داخلی در لبنان در مقابله با اوضاع، سیدحسن نصرالله، رهبر حزبالله، با تهدیداتی مهم به میدان آمد. وی بیاین کرد که اگر موضوع خلع سلاح حزبالله مطرح شود، حزب آماده است تا به شکلی جدی و مثبت به آن پاسخ دهد. او همچنین هشدار داد که هرگونه تعرض به سلاح پذیرفتی نیست و تبعات آن بر عهده طرفهای مقابل خواهد بود.
### دیدگاه رژیم صهیونیستی بعد از جنگ
در پایان جنگ ۳۳ روزه، وزیر خارجه وقت اسرائیل، تزیپی لیونی، تأکید کرد که هیچ ارتشی در جهان نمیتواند حزبالله را خلع سلاح کند و جنگ ۲۰۰۶، اعتبار رژیم صهیونیستی را به شدت آسیب رساندهاست. این سخن به خوبی نشاندهنده شناخت عمیق آنان از توانمندیهای مقاومت در لبنان و پیامدهای تهاجمهای گذشته است.
### نتیجهگیری
موضوع خلع سلاح حزبالله همچنان به یکی از مهمترین چالشهای لبنان بدل شده و در حالی که برخی گروههای داخلی خواستار این امر هستند، باور عمومی نسبت به توانمندیهای مقاومت باقی مانده و با پیامدهای این преобразی غیرقابل پیشبینی در صحنه داخلی و منطقهای مواجه است.
