به گزارش خبرگزاری **خبرآنلاین** و نقل از ایبنا، کتاب «ستیز قدرت» نوشته محمد صادقی با مقدمهای از مصطفی ملکیان به تازگی توسط انتشارات دوستان وارد بازار نشر شد. این اثر به بررسی ابعاد مختلفی از تاریخ معاصر ایران و روابط سیاسی در دوران رزمآرا، مصدق و حزب توده ایران میپردازد.
حزب توده ایران به عنوان یکی از نمایندگان مهم مارکسیسم در کشور، در مهر ۱۳۲۰ با کمک سفارت شوروی و مشارکت ۲۷ نفر از اعضای گروه پنجاه و سه نفر تأسیس شد. عواملی نظیر سازماندهی منسجم، سلسله مراتب دقیق، انتشار مستمر آگاهیهای حزبی و تأثیرگذاری بر جنبشهای کارگری، نفوذ قابل توجهی بر طبقات اجتماعی و به ویژه قشر تحصیلکرده و کارگر داشتند.
طبقه متوسط و کارگران شهری، حامیان اصلی حزب توده بودند. این حزب توانست توجه بسیاری از مهندسان، دانشگاهیان، دانشجویان و روشنفکران را جلب کند و در میان زنان تحصیلکرده و افسران ارتش نیز نفوذ داشته باشد.
مقدمه کتاب که به قلم ملکیان نگاشته شده، با عنوان «اخلاقِ تاریخسازی و آداب تاریخنگاری»، به لزوم بیطرفی و انصاف در پژوهشهای تاریخی اشاره میکند. ملکیان در این مقدمه بر اهمیت پرهیز از پیشداوریها تأکید میکند و میگوید که کنشگران سیاسی باید به دور از سوگیری، به قضاوت بپردازند.
کتاب «ستیز قدرت» در سه فصل مختلف به موضوعاتی چون «ترور رزمآرا» و تأثیر حزب توده و سازمان نظامی آن میپردازد. در فصل مربوط به ترور رزمآرا، نویسنده به بررسی دلایل و زمینههای این حادثه میپردازد و به ادعاهای مختلفی که درباره آن مطرح شده، پاسخ میدهد.
یکی از آثار دیگر، کتاب «اسرار قتل رزمآرا» نوشته محمد ترکمان است که با ارزیابی اسناد و مدارک مرتبط با این ترور، به تفصیل به تجزیه و تحلیل پرداخته و نظریاتی را مطرح میکند که نشان میدهد این قتل فراتر از عمل فدائیان اسلام بوده است. پیوندهای میان شخصیتهای مدعی و جریانات سیاسی دیگر و روایتهایی از افراد آن زمان نیز در این کتاب مورد بحث قرار گرفته است.
به طور کلی، این دو اثر به بررسی ابعاد مختلف قدرت و تاریخنگاری در ایران میپردازند و به بازخوانی وقایع سرنوشتساز تاریخی کمک میکنند.در تازهترین تحولات تاریخی، ابوالقاسم کاشانی به پرونده قتل رزمآرا پرداخته و اعلام کرده که طهماسبی هیچ نقشی در این حادثه نداشته است. علی حجتی کرمانی از دیدار خود با کاشانی و اظهارات او درباره این موضوع صحبت کرده است. کاشانی در گفتوگو با حجتی به او اعلام کرده که تلاشهای او برای متقاعد کردن دیگران مبنی بر اینکه رزمآرا توسط خلیل به قتل نرسیده، بینتیجه مانده است.
در ادامه، او به گفتهای از مصدق اشاره میکند که در مجلس شورای ملی ابراز نگرانی کرده که ممکن است مورد قتل واقع شود. مصدق در این زمینه به شاه گفته است که محافظان بهتر از آنچه برای رزمآرا بود، نمیتوانند از او حفاظت کنند. این پاسخ به تعبیر ترکمان بهطور صریحی شاه و محافظان رزمآرا را متهم میسازد. ترکمان همچنین به خاطرهای از منوچهر فرمانفرمائیان اشاره میکند که سه روز پیش از ترور رزمآرا با او دیدار داشته و قرار بوده به پیشنهاد سیدجلالالدین تهرانی از سمت نخستوزیری استعفا کند، اما منصرف شده است.
در ادامه، نواب صفوی نیز به نشستی در خانه آقائی اشاره میکند که در آن اقدام به حذف رزمآرا به عنوان تهدیدی مطرح شده است. بقایی بهطور قاطع این ملاقات را تکذیب میکند و نواب صفوی نامهای شرکتکنندگان را ذکر میکند. بقایی به تاریخ مورد اشاره نواب صفوی اعتراض کرده و اعلام میکند که آن ملاقات مربوط به زمانی بعد از قتل رزمآرا بوده است.
کتاب تازه منتشر شده “ستیز قدرت” به بررسی ابعاد این موضوع پرداخته و به این نکته اشاره میکند که اسناد تاریخی تنها به مکتوبات محدود نمیشود و شامل گفتار نیز میگردد. نویسنده کتاب، محمد صادقی، با مقدمه مصطفی ملکیان، این اثر را در ۱۳۱ صفحه و با قیمت ۲۲۰ هزار تومان از سوی انتشارات دوستان منتشر کرده است.
