به نقل از منابع خبری، در تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۳۵۸، نوزده روز پس از اعدام امیرعباس هویدا، شاه مخلوع در مصاحبهای با روزنامه «دیولت» آلمان فاش کرد که در دو مقطع به هویدا پیشنهاد کرده بود از ایران فرار کند.
این مصاحبه که در محل اقامت شاه در جزیره بهشت در باهاما صورت گرفته، در روزنامه اطلاعات منتشر شد و شامل نکات مهمی از صحبتهای او بود. شاه گفت: “روز ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ به عنوان روزی سیاه در تاریخ کشور یاد خواهد شد. من در آن روز در اتاقم محبوس بودم.”
وی به یادآوری اولین پیشنهاد خود به هویدا در تاریخ ۱۵ آبان ۱۳۵۷ پرداخت و بیان کرد که به او گفته بود فوراً ایران را ترک کند و در صورت ضرورت با هواپیمای شخصی او پرواز نماید. شاه تصریح کرد که در آن زمان نگران زندگی هویدا بوده، ولی او از قبول این پیشنهاد خودداری کرده بود.
شاه همچنین اشاره کرد که در تاریخ ۲۵ دی ۱۳۵۷، زمانی که او تصمیم به ترک ایران داشت، مقام بلندی را به زندان فرستاد تا از هویدا بخواهد هرچه زودتر از کشور خارج شود. اما هویدا در پاسخ دوباره اعلام کرد که میخواهد بماند.
در ادامه، شاه اظهار داشت که پس از این تاریخ دیگر دوستی چون هویدا را نخواهد دید. هویدا در آن زمان تحت ماده ۵ حکومت نظامی زندانی شده بود. این ماده به مسئولین اجازه میدهد تا افرادی که تهدیدی برای حکومت تلقی میشوند را بازداشت کنند.
بنابراین، بازداشت هویدا و دیگر سران رژیم بخشی از برنامهای بود که توسط ژنرال غلامرضا ازهاری، نخستوزیر وقت، برای آرام کردن اوضاع اجرا شد، اما نتیجهای به همراه نداشت.
در حالی که حکومت نظامی برقرار بود، نخستوزیر به شاه اطلاع داد که قصد دارد تعدادی از شخصیتهای نظامی و غیرنظامی را به منظور آرامسازی اوضاع بازداشت کند، که در این لیست نام هویدا و دیگر مقامات دیده میشد. شاه بعد از بررسی، تنها بازداشت هویدا را نپذیرفت و در دیداری نیم ساعته از او خواست تا خاک کشور را ترک کند، اما در نهایت طبق تصمیمات ازهاری، هویدا بازداشت شد.
