به گزارش خبرگزاری، پلاکهای خودرو به عنوان یک جزء کوچک از طراحی خارجی خودرو، معمولاً تحت تأثیر عناصر برجستهتر همچون خطوط بدنه، چراغها و برچسبهای رنگی سپر قرار میگیرند. با این حال، این پلاکها نقش حیاتی در تجربه رانندگی دارند و رانندگان موظف به نصب آنها هستند، چرا که عدم رعایت این الزام میتواند منجر به هشدار از سوی پلیس شود.
در ابتدا، پلاکهای خودرو با هدف عملیاتی ایجاد شدند، اما به تدریج به ابزاری برای ابراز شخصیت رانندگان و حمایت از علایق آنان تبدیل گردیدند. حتی مدلهای استاندارد نیز از نظر هنری با گذشت زمان دچار تغییراتی شدهاند.
به علت تنوع بالای پلاکها، در سال ۱۹۵۴ «انجمن گردآورندگان پلاک خودرو» (ALPCA) تأسیس شد و به تازگی «مرکز تاریخ ثبت وسایل نقلیه» (VRHC) به عنوان یک نهاد غیرانتفاعی با هدف مستندسازی تاریخچه این عنصر مهم خودرو تأسیس گردید.
**آغاز استفاده از پلاک در آمریکا**
براساس اطلاعات منتشر شده در وبسایت «همهچیز درباره پلاکهای خودرو» بهمدیریت اریک تانر، از سال ۱۸۳۱ شمارههای فلزی روی تاکسیها و درشکههای لندن نصب میشدند. با ظهور خودروها در اواخر قرن نوزدهم، شهرها نیاز به نظارت بر این وسایل نقلیه را بیشتر احساس کردند.
جف مینارد، یکی از اعضای ALPCA، میگوید: «زمانی که شهرها متوجه شدند که خودروها موجب آسیب به جادهها میشوند، احساس خطر کردند.» با رشد توجه عمومی به هویت رانندگان، درخواستها برای ثبت وسایل نقلیه افزایش یافت، معمولاً در ازای پرداخت هزینهای مشخص. تانر اشاره میکند که اولین ثبت خودرو در ایالات متحده به مجوزی در سال ۱۸۹۸ از سوی کمسیون پارک بوستون نسبت داده میشود.
در ۲۵ آوریل ۱۹۰۱، بنجامین اودل جونیور، فرماندار نیویورک، لایحهای را امضا کرد که ثبت خودروهای موتوری را الزامی میکرد. این قانون از وسایل نقلیه خواسته میشد که حروف ابتدایی نام مالک را بر روی خودرو نصب کنند.
**استانداردسازی پلاکها**
در ژوئن ۱۹۰۳، ایالت ماساچوست با استفاده از پلاکهای صنعتی، اولین استانداردهای پلاک را معرفی کرد. این ایالت، به جای استفاده از حروف اختصاری، شمارههای سفید را روی پلاکهای آبی تیره چاپ کرد و شماره ۱ به فردریک تودور، یک علاقهمند به خودرو اعطا گردید.
در پی این رویداد، یک مجموعه قوانین و مقررات مختلط از ایالتها و شهرها پیرامون توزیع پلاکها شکل گرفت. خودروها از انواع مختلف پلاکها، چه دستساز و چه رسمی، استفاده میکردند. با این حال، به گفته ریچ دراگون، این روند با شفافیت بیشتری به پیش رفت.در سالهای اخیر، ایالتها با اقداماتی جهت حذف مقررات محلی و تسهیل فرآیندهای مربوط به پلاک خودرو، تلاش کردهاند تا سیستم ثبتنام را ساماندهی کنند. به همین منظور، دولتهای ایالتی به الزام تمدید سالانه خودروها و پرداخت هزینههای مربوطه پرداخته و در پارهای از موارد به صدور پلاکهای جدید برای خودروها در هر سال روی آوردهاند. همچنین، ایالتها اقدام به امضای توافقنامههایی کردهاند که اجراییسازی این پلاکها را بدون نصب پلاک متفاوت در حین عبور از مرز ایالتها تسهیل می کند.
به گفته کارشناسان، زیرساختهای نظام ثبتنام مدرن در این دوران پایهگذاری شدند. تا ابتدای ژانویه 1918، تمامی 48 ایالت قوانین ثبتنام سراسری را تصویب کرده بودند. با اینکه بهبودهایی در طراحی پلاکها و روند ثبتنام در طول یک قرن گذشته حاصل شده است، اصول بنیادی این نظام تغییری نکرده است.
با آغاز جنگ جهانی دوم، چالشهای جدیتری در صنعت پلاک خودرو به وجود آمد، زیرا دولت فدرال، مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت پلاکها را برای مصارف جنگی مصادره کرد. در پی این اقدامات، برخی ایالتها اقدام به کاهش ابعاد پلاکهای خود کردند و دیگر ایالتها نیز به ارائه قطعات فلزی سالدار روی آوردند تا از تولید مداوم پلاکهای جدید اجتناب کنند.
برخی ایالتها حتی پلاکهایی از کاغذ، نیشکر یا سویا برای کاهش هزینهها آزمایش کردند، هرچند موردی همچون پلاکهای سویا از آسیب حیوانات در امان نماند. در کنار این کوششها، فناوریهای بازتابی به منظور افزایش ایمنی رانندگی در شب نیز توسعه یافت. برای مثال، ایالت جورجیا در 1941 پلاکهایی تولید کرد که در آنها دانههای شیشهای قرار داشت.
در سال 1956، تلاشها برای استاندارد کردن ابعاد پلاک خودروها به نتیجه رسید و اندازه واحد 12 در 6 اینچ معرفی شد. این تغییر با هدف سادهسازی طراحی بدنه خودروها و مطابقت بهتر با محل نصب چراغهای پلاک و سایر جزئیات انجام شد و به تدریج توسط بیشتر ایالتها پذیرفته شد.در دهه ۱۹۷۰، تغییرات قابل توجهی در طراحی پلاکهای خودرو اتفاق افتاد. با پیدایش تکنیک چاپ سیلکاسکرین، تولیدکنندگان توانستند جلوههای گرافیکی بیشتری به پلاکها بیفزایند. اولین نمونه چشمگیر این تغییرات در پلاک ایالت داکوتای جنوبی در سال ۱۹۷۴ مشاهده شد که شامل طراحی از کوه راشمور بود. پس از آن، ایالتها به تولید پلاکهای رنگی و ویژه به مناسبت دویستمین سالگرد استقلال آمریکا روی آوردند.
افزایش تواناییهای چاپ به همراه تمایل بیشتر افراد به شخصیسازی پلاکها، به گسترش نمادهای ویژهای کمک کرد که نمایانگر عضویت در سازمانها یا حمایت از یک علت خاص بودند. نخستین پلاک ویژه محبوب در ژانویه ۱۹۸۷ و به یاد فاجعه شاتل فضایی چلنجر به بازار عرضه شد. تا سال ۲۰۲۳، رانندگان میتوانستند از بیش از ۸ هزار پلاک مختلف انتخاب کنند که به حرفهها، خیریهها، یا تیمهای ورزشی مربوط میشد.
عصر جدید با تحولات جدیدی همراه بود که برخی از سنتهای قدیمی را تغییر داد. برخی ایالتها برای تسریع در تولید، به استفاده از پلاکهای تخت آلومینیومی روی آوردند. همچنین، ورود پلاکهای الکترونیکی به صنعت پلاکسازی دگرگونیهای بیشتری را به همراه داشت.
نخستین نسل از پلاکهای الکترونیکی در سال ۲۰۱۸ در کالیفرنیا معرفی شد که با فناوری بیسیم LTE کار میکردند و محتوای آنها بر روی صفحات دیجیتال نمایش داده میشد. این پلاکها قابلیتهایی مانند ثبت سریع خودرو و درآمدزایی از تبلیغات را ارائه میدادند، اما قیمت بالای آنها باعث شد که احتمالاً هنوز برای رفتن به سمت این تکنولوژی وقت زیادی لازم باشد.
