به گزارش خبرگزاری ایبنا، کتاب “اخگر به گریبان” به خاطرات منیر شفیق، اندیشمند و استراتژیست فلسطینی میپردازد. این اثر که بر پایه مصاحبههایی با شفیق توسط یک روزنامهنگار فلسطینی به نگارش درآمده، زندگی پر فراز و نشیب او را منعکس میکند. ترجمه این کتاب توسط حسین جابری انصاری صورت گرفته و به تازگی از سوی انتشارات ایران منتشر شده است. در اینجا بخشی از کتاب، به ویژه درباره سفر شفیق به غزه، آورده شده است.
شفیق در سال ۲۰۱۳ به غزه سفر کرد، جایی که در دوران نوجوانی و قبل از سال ۱۹۴۸ از آن بازدید کرده بود. او یادآور میشود که پدرش او را به اردوگاههای مختلف فلسطینی میبرد و در آن زمان تنها شهر غزه وجود داشت. در این سفر، او از اینکه دوباره به سرزمین فلسطین بازگشته، احساس شادی عمیقی را تجربه کرد. این شادی با استقبال گرم اهالی نوار غزه و رهبران مقاومت بیشتر شد. او با اسماعیل هنیه و سایر رهبران حماس و جهاد اسلامی ملاقات کرد و طعم پرتقالهای غزه را چشید که برای او تداعیگر یافا پیش از سال ۱۹۴۸ بود.
شفیق درباره تغییرات موازنه قوا در منطقه میگوید که پس از جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶ و نبردهای غزه، مقایسه آن با وضعیتهای پیشین به نظر خیالپردازانه میآید. او اشاره میکند که افراد ناآگاه از گذشته فلسطینیها، شرایط کنونی را تحلیل میکنند. در دهههای ۵۰ و ۶۰، هرگونه ابراز عقیده میتوانست به زندان و شکنجه منجر شود.
وی همچنین یادآوری میکند که در آن دوران، ارتش اسرائیل برای دیگر ارتشهای عربی به ویژه ارتش مصر و سوریه ترسناک بود. به گفته شفیق، این وضعیت اکنون تغییر کرده و ارتش اسرائیل توانایی اداره نبردهای میدانی را ندارد. او همچنین وضعیت کنونی غزه را نشانهای از قدرت و امیدواری میداند، نه بحرانی.
شفیق وضعیت اسرائیل را به داستانی در “کلیله و دمنه” تشبیه میکند که به خاطر ناممکن بودن رسیدن به خوشههای انگور، از آن ناکام باقی میماند. او بر این باور است که اکنون که اسرائیل از اشغال بیشتر سرزمینهای عربی ناتوان است، برخی تلاش میکنند تا این ناتوانی را با توجیهات مختلف توجیه کنند.
