به گزارش خبرآنلاین، بسیاری از افراد به عادت شببیداری و دیر خوابیدن دچار هستند. این افراد با وجود نیاز به بیدار شدن زودهنگام به دلایل مختلف از جمله تحصیل یا شغل، اغلب کمخوابی خود را با خواب طولانیتر در ساعات مختلف روز جبران میکنند. اما متخصصان در این زمینه هشدار میدهند که خواب ناکافی و بیکیفیت میتواند عواقب جدی به دنبال داشته باشد، از جمله بیماریهایی همچون دیابت نوع ۲. سؤال اینجاست که کمخوابی چه ارتباطی با این نوع دیابت دارد؟
دکتر علیرضا استقامتی، فوقتخصص غدد و متابولیسم و رئیس بخش غدد بیمارستان امام خمینی، در گفتگو با همشهریآنلاین به این نکته اشاره میکند که دیابت به عوامل متعددی بستگی دارد، ولی کیفیت و کمیت خواب بهویژه زمان خواب و بیداری به سلامت شخص تأثیر مستقیم میگذارد. او توضیح میدهد که خواب نامناسب میتواند به افزایش مقاومت بدن نسبت به انسولین و کاهش حساسیت سلولها منجر شود که در نهایت خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را بالا میبرد.
استقامتی خاطرنشان میکند که هر فردی به حداقل ۶ تا ۷ ساعت خواب نیاز دارد و عدم خواب کافی میتواند خطر ابتلا به بیماریها، از جمله دیابت را افزایش دهد. همچنین، زمان خوابیدن و بیدار شدن نیز در این میان نقش مهمی ایفا میکند. به عقیده او، افرادی که زودتر به خواب میروند و زودتر بیدار میشوند، در مقایسه با آنهایی که دیرتر میخوابند و بیدار میشوند، کمتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
رئیس بخش غدد تأکید میکند که تأثیر خواب بر ابتلا به دیابت بهطور آنی و سریع اتفاق نمیافتد، به طوری که اختلالات خواب باید بهطور مزمن ادامه یابد تا منجر به مقاومت به انسولین و در نهایت دیابت نوع ۲ شود. او همچنین به تأثیر استرس بر کیفیت خواب و نقش آن در افزایش خطر ابتلا به دیابت اشاره میکند.
در مورد چگونگی تأثیر کمخوابی بر روند ابتلای به دیابت، دکتر استقامتی توضیحات بیشتری ارائه میدهد. او بیان میکند که وقتی لوزالمعده به درستی کار نکند و انسولین کافی تولید نکند، قند خون بالا میرود که به آن مقاومت به انسولین میگویند. اختلالات خواب میتواند این روند را تشدید کند و در نتیجه لوزالمعده ناچار به کار بیشتری میشود که به مرور زمان موجب خستگی و کاهش تولید انسولین خواهد شد. این چرخه ناکافی خواب و کار شدید لوزالمعده به تدریج میتواند به ابتلا به دیابت منجر شود.**رابطه بین دیابت و اختلال خواب**
تحقیقات جدید نشان میدهد که خواب نامناسب میتواند منجر به مقاومتی در برابر انسولین شود. این حالت میتواند تأثیر منفی بر عملکرد لوزالمعده داشته باشد و در نتیجه تولید انسولین کافی را مختل کند. به همین دلیل، قند خون در این افراد افزایش مییابد.
**دیابت و اثرات آن بر خواب**
در ادامه، یک متخصص غدد و متابولیسم درباره تأثیر دیابت بر خواب توضیحاتی ارائه میدهد. وی اظهار میکند که رابطه بین دیابت نوع ۲ و اختلال خواب دوطرفه است؛ به طوری که کمخوابی میتواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد و از سوی دیگر، دیابت نیز میتواند خواب را تحت تأثیر قرار دهد.
این متخصص همچنین میافزاید که دیابت نوع ۲ میتواند از جنبههای مختلفی بر کیفیت خواب تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، افزایش یابی خطر اضطراب و افسردگی، به همراه پدیدهای به نام دیسترس دیابت، همگی تحت تأثیر قرار میگیرند و میتوانند خواب فرد را به شدت متاثر کنند. نوسانات قند خون، تکرر ادرار در شب، و دردهای عصبی نیز از جمله عوامل فیزیکی هستند که میتوانند منجر به بدخوابی و بیدار شدن مکرر در شب برای بیماران دیابتی شوند. با این حال، اکثر این مشکلات با درمانهای دارویی مناسب و در صورت لزوم، مداخلات روانپزشکی قابل کنترل هستند.
