**تحلیل جدید سوئدیها در عرصه دفاع هوایی**
اخیراً اداره کل دفاعی سوئد (FMV) اقدام به واگذاری مسئولیت مهمی به شرکت جیکیاِرواسپیس (GKN Aerospace) کرده است. هدف این برنامه، تمرکز بر مدیریت انرژی و کاهش قابلیت شناسایی برای حفظ توان هوایی بقاپذیر در سالهای آینده، بهویژه پس از سال 2040 میلادی است.
این برنامه به بررسی این موضوع میپردازد که چطور افزایش خروجی الکتریکی و مدیریت حرارتی میتواند عملکرد رادارهای پیشرفته، جنگ الکترونیک و حسگرهای توزیعشده را بهبود بخشد. با استفاده از این قابلیتها، سوئدیها توانایی بیشتری برای اجرای مأموریتهای پیچیدهتر کسب خواهند کرد، بدون اینکه به ازای آن از بقاپذیری یا پنهانکاری در میدان نبرد بکاهند.
**ضرورتهای نبردهای هوایی آینده**
سوئد در تلاش است تا با سرمایهگذاری در زمینههایی نظیر مدیریت حرارتی و تکنولوژیهای کاهش قابلیت شناسایی، فناوریهای پیشرفتهای را برای جنگندههای خود توسعه دهد. رادارهای آرایه فازی فعال (AESA) و سیستمهای جنگ الکترونیک از جمله این فناوریها هستند که نیازمند انرژی الکتریکی و سرمایش کافی هستند.
شرکت جیکیاِرواسپیس نیز در حال توسعه راهکارهایی برای مدیریت حرارتی و افزایش توان الکتریکی است. در این راستا، رابطه میان این عناصر بهصورت چرخهای است؛ افزایش قابلیتهای سنسور و جنگ الکترونیک نیازمند برق بیشتری است و در عوض، ارائه این برق تولید گرما را به همراه دارد، که مدیریت آن جزو چالشهای اصلی خواهد بود.
**تعریفی مبهم از پلتفرم آینده**
هرچند هنوز تعریفی دقیق از پلتفرم نهایی در پروژههای سوئدی وجود ندارد، اما هدف FMV آمادگی برای تصمیمگیری درباره نیروی هوایی سوئد پس از سال 2040 است. این هدف از طریق سفارشات همزمان به شرکت ساب (Saab) پیگیری میشود و شامل توسعه سیستمهای نظامی سرنشیندار و بدون سرنشین است.
بهنظر میرسد سوئد در حال جمعآوری فناوریهای کلیدی شامل بدنه هواپیما، پیشرانش و یکپارچهسازی سیستمها است. هدف از این تلاشها، ایجاد یک جنگنده مدرن و همچنین سیستمهای مستقل و توزیعشده پس از سال 2040 است. این کار ممکن است شامل توسعه جدیدی بهعنوان مکمل جنگندههای گریپن باشد.
شرکت سوئدی بهدنبال مفهوم A۳-۰۰۱ به عنوان یک پشتیبان احتمالی برای گریپن و سیستمهای هوایی آینده است، با این حال هنوز مشخص نیست که پیشرانش جیکیاِرواسپیس بهطور مستقیم با A۳-۰۰۱ یا هیچ هواگرد دیگر مرتبط است. این برنامهها باید بهعنوان بررسیهای فناوری سوئد در نظر گرفته شوند.
پیشرانش؛ مؤلفهای کلیدی در معماری بقاپذیری و پنهانکاری
با توجه به کاهش قابلیت شناسایی در هواپیماها، به ابعاد مهمی در این زمینه میرسیم. پیشرانش در جنگندههای پنهانکار آینده تنها بهعنوان منبع توان حرکتی شناخته نمیشود، بلکه مدیریت حرارتی باید با هدف حفظ عملکرد الکترونیک و قابلیت اطمینان، دقت در انتقال گرما را از داخل هواپیما به محیط اطراف تنظیم کند.
در هواپیماهای جنگی با قابلیت بقا، سیستم پیشرانش به بخش حیاتیتری از معماری بقاپذیری تبدیل میشود و دیگر یک زیرسیستم مستقل نیست که تنها براساس نیازهای رانش و مصرف سوخت انتخاب شود.
توسعه فناوری و ابعاد راهبردی ناتو
سوئد در حال حاضر بر روی تأمین حاکمیت فناوری خود سرمایهگذاری میکند تا فرم دقیق توان رزمی خود را پس از سال 2040 تعیین کند و به ارزیابی گزینههای داخلی و بینالمللی پرداخته است.
قدرت صنعتی سوئد برای ناتو از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا این کشور از زمان پیوستن به ناتو، به سرعت به سمت پذیرش مسئولیتهای عملیاتی گام برداشته و در سال 2026 شش فروند جنگنده گریپن را به مأموریتهای پلیس هوایی و نگهبانی قطبی ناتو میفرستد و برای نخستین بار رهبری یک مأموریت پلیس هوایی ناتو را بر عهده دارد.
این تحولات در زمینه پیشرانش، بقاپذیری، حسگرها و جنگ الکترونیک، به تقویت قابلیت فناوری ناتو و توانایی آن در تولید قدرت هوایی رزمی در مناطق حساس کمک خواهد کرد.
منبع: armyrecognition
۵۸۳۲۱
