### بررسی نقش اقناع ملی در امنیت ملی ایران
تحلیلگران بر این باورند که «اقتدار ملی» بهعنوان زیرساخت امنیت کشور، نیازمند عنصر کلیدی به نام «اقناع ملی» است. غفلت از این مقوله میتواند به آسیب جدی به امنیت کشور منجر شود. مذاکرات هستهای و بهویژه گفتگو با ایالات متحده، در راستای تأمین امنیت ملی کشور قابل تأمل است و از این قاعده مستثنی نیست.
در یادداشتی پیشین، نگارنده به عواقب منفی و فرسایشی مذاکرات هستهای و تأثیر آن بر آینده یک ملت اشاره کرده و آن را به تفاوتهای ماهوی از مذاکرات پایان جنگ نسبت داده است. این مذاکرات بهجای اینکه بهعنوان یک روند واحد و مبتنی بر اقناع ملی مطرح شود، تبدیل به موضوعی پراکنده و متناقض بین دولتهای مختلف گردیده و به ایجاد سردرگمی در افکار عمومی منجر شده است.
تجربه تاریخی جمهوری اسلامی نشان میدهد که در مواقع بحران، اعتمادی که با اقناع عمومی بهدست میآید، از اهمیت بالایی برخوردار است. این امر در تصمیماتی کلیدی مانند تأسیس دانشگاه آزاد و پروژههای عمرانی مشهود است، جایی که اقناع مردم نقش بسزایی ایفا کرده است.
اکنون رئیسجمهور منتخب، آقای پزشکیان، باید به این نکته توجه داشته باشد که اگر مذاکرات در دولت او به شکلی پیش برود که نتواند اعتماد عمومی را جلب کند، نتیجهای جز ناکامی برای این روند نخواهد داشت. به همین دلیل لازم است بهعنوان رهبری شفاف، مردم را در جریان جزئیات مذاکرات با آمریکا قرار دهد، چراکه افکار عمومی در حال حاضر نیاز به آگاهی بیشتری دارد.
افزایش ناامیدی در بین مردم بهخاطر ۲۳ سال مذاکره پنهان هستهای نشاندهنده نارضایتی عمومی است. در این شرایط، رئیسجمهور باید بهطور صریح و شفاف درباره مذاکرات سخن بگوید تا بتواند امید و اعتماد را بازسازی کند.
نهایتاً، آقای پزشکیان میتواند در سخنرانی روز ۲۲ بهمن به هشداری در مورد توافقها اشاره کند و مردم را از وضعیت موجود مطلع سازد. باید مشخص شود که آیا توافقی در دست است یا خیر، و اگر چنین است، چگونه میتوان از تجربه گذشته درس گرفت تا بهجای تکرار اشتباهات سابق، اعتماد ملی را بهدست آورد.
این امر، اگرچه دشوار بهنظر میرسد، اما با همت و عزمی راسخ امکانپذیر است.
