به گزارش خبرگزاری‌های محلی، شهروندان لندن به‌زودی قادر خواهند بود در خیابان آکسفورد به‌راحتی قدم بزنند، زیرا از ۲۶ اکتبر [۴ آبان ۱۴۰۵]، این بخش از خیابان که یکی از مراکز اصلی خرید در پایتخت بریتانیا به شمار می‌آید، برای تردد خودروها مسدود خواهد شد.
خیابان آکسفورد، که دارای تاریخچه‌ای به قدمت بیش از دو هزار سال است، از زمان تأسیس آن توسط رومی‌ها به‌عنوان جاده‌ای در «لوندینیوم» (Londinium) دستخوش تغییرات بسیاری شده است. این خیابان همواره مقصدی محبوب برای ساکنان و گردشگران بوده و مکانی مناسب برای خرید و تماشای ویترین فروشگاه‌ها به شمار می‌رود.
از اوایل قرن بیستم، این خیابان به‌تدریج با فروشگاه‌های بزرگ و مدرنی همچون سلفریجز (Selfridges) که در سال ۱۹۰۹ افتتاح شد، تغییرات بنیادینی را تجربه کرده است. این فروشگاه با امکاناتی چون رستوران و کتابخانه طراحی شده بود تا مشتریان را به‌مدت بیشتری در خود نگه دارد و خرید را به فعالیتی اجتماعی تبدیل کند.
این نوآوری‌ها موجب افزایش رقابت در بازار شده و سایر فروشگاه‌ها از جمله جان لوئیس (John Lewis) نیز برای جذب مشتریان، ناچار به ارتقاء خدمات خود شدند.
بدین ترتیب، خیابان آکسفورد با تاریخچه‌ای غنی و پیشرفت‌های چشمگیری در حوزه خرده‌فروشی، همچنان به‌عنوان مهم‌ترین خیابان تجاری بریتانیا شناخته می‌شود.در روزهای گذشته، خیابان آکسفورد در لندن به عنوان یکی از پررفت‌وآمدترین مکان‌ها شناخته شده است. مأموران پلیس در تلاش هستند تا نظم این منطقه شلوغ را حفظ کنند و با استفاده از بلندگو، از حضور ایمن مردم اطمینان حاصل کنند.
ویلیام ویرجینیا وولف، نویسنده مشهور که در سال‌های میانسالی خود قرار داشت، به قدم زدن در لندن علاقه داشت، اما بعید به نظر می‌رسد در این ازدحام حاضر بوده باشد. او در مقاله‌ای در سال ۱۹۳۲ به طعنه نوشت: «آکسفورد استریت، به هیچ عنوان زیباترین خیابان لندن نیست.» وولف بر این باور بود که تعداد فروشگاه‌ها و اجناس ارزان در این خیابان بیش از حد است و به شدت از تجمل‌گرایی و مصرف‌گرایی آن ابراز نارضایتی کرد. او با تصویرسازی جالبی نوشت: «این خیابان مهد احساسات است؛ بسته‌ها با یکدیگر برخورد می‌کنند و صدای متنوع آلات موسیقی به‌تدریج به نازکی بدل می‌شود.»
شرق لندن در زمان «بلیتز» که از اواخر سال 1940 آغاز شد، بیشترین آسیب را متحمل شد؛ اما خیابان آکسفورد نیز تحت تأثیر بمب‌گذاری‌های آلمانی‌ها قرار گرفت. در سپتامبر 1940، این خیابان به عنوان هدف بمب‌افکن‌ها انتخاب شد و دود و ویرانی ناشی از آن بر چهار فروشگاه بزرگ آن ناحیه سایه انداخت.
چند روز بعد، جورج اورول، نویسنده معروف، در خیابانی که به وضوح خالی از جمعیت شده بود قدم گذاشت؛ خیابانی که شباهت‌هایی با آکسفورد استریت پس از بمباران سال 1941 داشت. دفتر خاطرات اورول که توسط بی‌بی‌سی منتشر شده، نشان‌دهنده شوک او از آن‌چه دیده بود، است. او نوشت: «خورشید بر جاده خالی می‌تابید و بر شیشه‌های شکسته درخشش داشت.»
اورول بعداً از همین خیابان برای تولید برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی به هند استفاده کرد. این شبکه، که امروز به‌عنوان «سرویس جهانی بی‌بی‌سی» شناخته می‌شود، از سال 1941 در شماره ۲۰۰ خیابان آکسفورد دارای استودیوهای خود بوده است.
و اکنون، در جایی که ویرانی بر آن حاکم بود، بار دیگر جمعیتی در خیابان آکسفورد گرد هم آمده و به تماشای رژه پیروزی پس از جنگ جهانی دوم ایستاده‌اند، جشنی که نشان‌دهنده بازگشت شادی به لندن است.**قدم زدن در خیابان آکسفورد لندن: مسیر تاریخی در قلب خرید شهر**
در خیابان آکسفورد، واقع در لندن، ترکیبی از مدهای روز و جذابیت‌های تاریخی حس می‌شود. این خیابان به یکی از مقاصد اصلی خرید و گردشگری در پایتخت انگلیس تبدیل شده است.
در دهه ۱۹۷۰، شلوغی این خیابان به مسئله‌ای ایمنی تبدیل شد. گزارشی از نیویورک تایمز نشان می‌دهد که وضعیت به حدی بحرانی بود که عابران پیاده به طور مکرر از پیاده‌روها به سمت خیابان سقوط می‌کردند و بسیاری از آنها در معرض خطر برخورد با وسایل نقلیه قرار داشتند. این مساله به ویژه در فصل تعطیلات به اوج خود می‌رسید، به گونه‌ای که پلیس مجبور بود با درهم قلاب کردن دستانشان، از تماس عابران با خودروها جلوگیری کنند.
در پاسخ به این خطرات، در سال ۱۹۷۲ مقامات شهری اقدام به محدود کردن تردد خودروها در بخشی از خیابان کردند. با این حال، اتوبوس‌ها و تاکسی‌ها همچنان مجاز به عبور و مرور بودند. این تصمیم با استقبال عمومی مواجه شد و امروزه، خودروهای شخصی از ساعت ۷ صبح تا ۷ شب، از دوشنبه تا شنبه، اجازه ورود به این خیابان را ندارند. با این وجود، اتوبوس‌های قرمز مشهور لندن و تاکسی‌های مشکی به خدمات خود ادامه می‌دهند.
خیابان آکسفورد، که در سال‌های اخیر شاهد تغییرات زیادی بوده، همچنان یکی از مکان‌های کلیدی برای خرید و تفریح در لندن به شمار می‌رود.### خیابان آکسفورد؛ محلی با تاریخچه‌ای غنی
خیابان آکسفورد در طول تاریخ، شاهد چهره‌های متعددی بوده است. در زمان رومیان، این خیابان به عنوان ابزاری برای فتح و تسلط بر بریتانیا مورد استفاده قرار می‌گرفت، در حالی که آنها در تلاش بودند کنترل این سرزمین را به دست آورند.
با گذر زمان، این خیابان به صحنه‌ای هولناک تبدیل شد. تا اواخر قرن هجدهم، جمعیت در دو سوی خیابان جمع می‌شدند تا مجرمان را در حال عبور از آن هنگام انتقال به چوبه‌های دار تایبورن مشاهده کنند. در این مراسم، برخی از تماشاگران به محکومان فضولات پرتاب می‌کردند، در حالی که دیگران برای آنها بوسه می‌فرستادند.
امروزه، مسافران و خریداران در همان خیابانی که روزی محکومان از آن عبور می‌کردند، به رفت و آمد مشغولند.
از دیگر رخدادهای مهم این خیابان، می‌توان به برگزاری اعتراضات اشاره کرد. در اوایل دهه 1900، زنان فعال در زمینه حق رأی، پس از روزهای طاقت‌فرسا، به فروشگاه سلفریجز در این خیابان پناه می‌بردند. همچنین، اخیراً معترضان حامی فلسطین در این مکان به راهپیمایی پرداخته‌اند و خواستار آتش‌بس در غزه و اعتراض به حملات اسرائیل شده‌اند.### بمب‌گذاری‌های مکرر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در خیابان آکسفورد
ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) در یک سری بمب‌گذاری‌ها در خیابان آکسفورد لندن دست به عمل زد. در یکی از این حوادث، نیروهای بریتانیایی به جستجوی بمب‌ها پس از تخلیه خیابان پرداختند. یک روز قبل از این واقعه، بمبی کار گذاشته شده توسط IRA به جان یک مأمور پلیس بریتانیایی به نام کنت هاورث (Kenneth Howorth) پایان داد.
این خیابان به‌عنوان محلی برای هم‌نشینی فرهنگ مردمی و آرتیستی معرفی می‌شود، جایی که رستوران‌های زنجیره‌ای فست‌فود در کنار برندهای معتبر بریتانیا قرار دارند.
لندنی‌هایی که در اوایل همه‌گیری کرونا به خیابان آکسفورد رفتند، هنوز هم به یاد سکوت وهم‌آلود آن روزها هستند. با وجود چالش‌ها و تغییرات، خیابان آکسفورد باقی‌مانده و به‌عنوان نمادی از لندن شناخته می‌شود که همواره جزئی از چهره این شهر بوده است.
نوشته آملیا نیرنبرگ، منتشر شده در ۱ اکتبر ۲۰۲۶ برابر با ۹ مهر ۱۴۰۵.
