**آلاسکا، سرزمینی که به قیمت ناچیز به آمریکا فروخته شد**
به گزارش منابع خبری، در تاریخ ۲۹ مارس ۱۸۶۷، در واشنگتن، وزیر روسیه، بارون ادوارد دو استوکل، پیشنهاد فروش آلاسکا را به وزیر امور خارجه ایالات متحده، ویلیام سیوارد، مطرح کرد. سیوارد در کمال سرعت با این پیشنهاد موافقت کرد و از همان شب تا صبح به همراه استوکل برای آماده‌سازی پیش‌نویس معاهده کار کردند. توافق نهایی به مبلغ ۷.۲ میلیون دلار برای ۵۸۶ هزار و ۴۱۲ مایل مربع از اراضی آلاسکا صورت گرفت.
اگرچه این معامله در نگاه نخست به نظر بعضی آمریکایی‌ها پرداخت مبلغی هنگفت برای زمینی سرد و کم‌ارزش می‌رسید، اما دلایل عمیق‌تری در پس این تصمیم وجود داشت. برای درک این موضوع، لازم است به تاریخ روسیه در آلاسکا و چالش‌های این سرزمین نگاهی بیندازیم.
### شروع مالکیت روسیه بر آلاسکا
ادعای روسیه به این سرزمین با تجارت خز آغاز شد. سفر اکتشافی ویتوس برینگ در سال ۱۷۴۱ به سواحل آلاسکا باعث شد شکارچیان و بازرگانان روس به آن منطقه روی بیاورند. تزار پل یکم در سال ۱۷۹۹ «شرکت روسی-آمریکایی» را به عنوان انحصار دولتی تأسیس کرد و اداره مستعمره را به آن سپرد. الکساندر بارانوف از سال ۱۷۹۹ تا ۱۸۱۸ رهبری این شرکت را بر عهده داشت و مرکز فعالیت‌هایش را به نوو-آرخانگلسک (حوزه کنونی سیتکا) منتقل کرد.
این تجارت به اجبار و بهره‌برداری از مردم بومی وابسته بود، به‌طوری که شرکت برای تأمین نیروی کار از روش‌های غیرانسانی استفاده می‌کرد. بر اساس تخمین‌ها، جمعیت بومی‌هایی که در دهه ۱۷۴۰ میلادی حدود ۱۵ تا ۲۵ هزار نفر بودند، تا دهه ۱۸۳۰ به حدود ۲ هزار نفر کاهش یافتند.
### وضعیت آلاسکا در اواسط قرن نوزدهم
با گذشت زمان، ماجراجویی‌های روسیه در آلاسکا نتایج مثبتی به همراه نداشت. کاهش شدید جمعیت سمورهای دریایی به خاطر شکارهای بی‌رویه، درآمد مستعمره را به صفر رساند. در این شرایط، شرکت روسی-آمریکایی به ورشکستگی نزدیک شد و نگهداری از این سرزمین به یک بار مالی سنگین برای روسیه تبدیل شد.
جنگ کریمه در سال‌های ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۶ نیز کمک کرد تا ضعف این مستعمره بیشتر نمایان شود. روسیه در این جنگ با دشمنانی همچون بریتانیا و فرانسه مواجه شد که فشار اقتصادی و نظامی زیادی به آن وارد کرد. سن‌پترزبورگ دریافته بود که در صورت بروز جنگ‌های آینده، توانایی دفاع از آلاسکا را نخواهد داشت و تسلط نیروی دریایی بریتانیا بر دریای بین دو سرزمین می‌توانست تهدید بزرگی برای این مستعمره باشد.
در نهایت، این عوامل دست به دست هم دادند تا روسیه تصمیم به فروش آلاسکا به ایالات متحده بگیرد.**نگاهی به تصرف آلاسکا توسط ایالات متحده**
مسئله تصرف آلاسکا از سوی روسیه و احتمال فروش آن به ایالات متحده در حال شکل‌گیری بود. مقامات روسی بر این باور بودند که فروش مستعمره با دریافت وجه نقد، بهتر از از دست دادن آن بدون هیچ‌گونه جبران مالی خواهد بود.
نگرانی دیگر در این خصوص طلا بود. روسیه به رغم عدم کشف طلا در آلاسکا، نگران هجوم جویندگان طلا در کالیفرنیا در سال 1849 بود. مقامات روسی نگران بودند که اگر جویندگان طلا به ذخایر معدنی در آلاسکا دست یابند، مهاجرت معدن‌جویان آمریکایی و بریتانیایی به این منطقه آغاز خواهد شد و هیچ نیروی نظامی قادر به جلوگیری از این هجوم نخواهد بود.
در سال 1859، روسیه ایده فروش آلاسکا را مطرح کرده بود، اما جنگ داخلی آمریکا باعث توقف مذاکرات شد. پس از پایان جنگ، امپراتور الکساندر دوم به دو دیپلمات اجازه داد تا مذاکرات را از سر بگیرند. این مذاکرات با ویلیام سیوارد، سیاستمدار توسعه‌طلب که به دنبال به‌دست آوردن آلاسکا بود، به ثمر نشست و نهایتاً معاهده‌ی خرید در 30 مارس 1867 امضا شد.
اما جلب موافقت کنگره برای این معامله دشوارتر از خود معامله بود. در 15 مه 1867، سنا معاهده را تصویب کرد، اما تصویب پرداخت مبلغ آن بیش از یک سال به تعویق افتاد. برخی منتقدان این اقدام را به مسخره گرفتند و آن را «حماقت سیوارد» و «یخچال سیوارد» نامیدند و به عقیده آنان پولی بیهوده برای خرید چیزی بی‌فایده هزینه شده بود.
سرانجام، انتقال رسمی آلاسکا در 18 اکتبر 1867 در شهر سیتکا صورت گرفت، جایی که پرچم روسیه پایین آورده شد و پرچم ایالات متحده به اهتزاز درآمد. چک خزانه‌داری آمریکا به مبلغ 7.2 میلیون دلار نیز تا اول اوت 1868 صادر نشد و دریافت‌کننده آن دو دیپلمات مذکور بودند.
