به نقل از پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی، دو سند منتشرشده در «اینتلیپدیا» (Intellipedia) که آرشیو اسناد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) را تشکیل میدهند، جزئیاتی درباره صدام حسین، رئیسجمهور پیشین عراق، ارائه میدهند. این ویکی داخلی که بهعنوان منبعی محرمانه برای آژانسهای اطلاعاتی ایالات متحده همانند سیا و آژانس امنیت ملی (NSA) عمل میکند، شامل اطلاعاتی جمعآوریشده از منابع مختلف، گزارشهای خبری و تحلیلهای داخلی میباشد.
این اسناد در دوران پس از سقوط رژیم صدام، بهویژه در زمان محاکمه و اعدام او میان سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ بهروزرسانی شدهاند. محتوای آنها، که شامل اطلاعات بیوگرافی و تحلیلهای روانشناختی و سیاسی متعددی است، هدف اصلی آن ارائه تصویری جامع از شخصیت و شیوههای حاکمیتی صدام به مقامات اطلاعاتی آمریکاست.
گفتنی است که صدام حسین در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶، در نخستین روز عید قربان، به دار آویخته شد. این اعدام در «اردوگاه عدالت» واقع در کاظمین، نزدیک بغداد، انجام پذیرفته است.
براساس گزارشها، او در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۰۶ اعتصاب غذای خود را که به دلیل مشکلات بهداشتی یازده روز ادامه داشت، متوقف کرد و در اول مارس به صدور دستور محاکمه ۱۴۸ شیعه در سال ۱۹۸۲ اذعان کرد.
صدام که تا اواخر دوران یک حاکم ترسناک و بیرحم شناخته میشود، با استفاده از روشهای مختلف نظیر زندان و شکنجه، قدرت خود را تثبیت کرده و به موانع سیاسی پاسخ میداد. اسناد مذکور به وضوح نشان میدهند که وی به جابهجاییهای مستمر در ارکان نظامی و دولتی پرداخته و تمام پستهای کلیدی را با اعضای قبیلهی خود پر کرده است.**تحلیل ایدئولوژی و رهبری صدام حسین: از ظهور تا سقوط**
صدام حسین، رئیسجمهور سابق عراق، در راستای پیشبرد اهداف قدرتطلبانه خود از تاکتیکهای متنوعی بهره میبرد. وی با تغییر استراتژیهای کوتاهمدت خود، سعی داشت تا از نقاط ضعف رقبای سیاسیاش بهرهبرداری کند و به هدف بلندمدت خود یعنی تبدیل عراق به یک قدرت برتر در منطقه خلیج فارس دست یابد.
### فهرست مطالب
۱. ایدئولوژی به عنوان ابزار رهبری
۲. ریسکپذیری بالا در سیاستگذاری
۳. مسیر پرخطر به سوی قدرت
۴. دستگیری و محاکمه صدام
۵. عواقب جنایات جنگی
### ایدئولوژی به عنوان ابزار رهبری
صدام حسین از الگوهای ایدئولوژیک مختلفی برای تقویت قدرت خود و تثبیت هویت ملی عراق استفاده میکرد. او با بهرهگیری از ارگانهای تبلیغاتی دولتی، تلاش میکرد سرنوشت سیاسی خود را به سرنوشت ملی پیوند بزند. ستایشهای او در کتابها، برنامههای تلویزیونی و دیگر رسانهها، در سطح گستردهای منتشر شد.
#### پانعربیسم و ناسیونالیسم عرب
صدام به شدت به ریشههای سیاسی حزب بعث اشاره میکرد که به احیای فرهنگ عرب و وحدت ملی اعتقاد داشت. او در زمان کودکی خود، جویای استقلال عراق از بریتانیای کبیر بود و از روشنفکران ناسیونالیست الهام میگرفت.
#### اسطورههای تاریخی
صدام با احیای ذهنیت تاریخی به عظمت عراق، خود را با شخصیتهای تاریخی مانند حمورابی و نبوکدنصر مرتبط میکرد.
#### برادری اسلامی
اگرچه وی متمایل به سکولاریسم بود، اما به جهت جذب مسلمانان از ارزشهای اسلامی استفاده میکرد و به برگزاری زیارتها و بازسازی اماکن مقدس عراق کمک میکرد.
### ریسکپذیری بالا در سیاستگذاری
صدام تمام تصمیمهای کلیدی عراق را به تنهایی میگرفت و علاوه بر قاطعیت، تمایل به افزایش ریسکها داشت. وی اعلان جنگ ایران و قانونیسازی حمله به کویت را بدون مشورتهای کافی به انجام رساند.
### مسیر پرخطر به سوی قدرت
صدام حسین در سال 1937 به دنیا آمد و زندگی او در سایه ناآرامی و خشونت گذشت. او با تأثیر از عموی خود به فعالیتهای سیاسی و انقلابی روی آورد و در سال 1955 به بغداد نقل مکان کرد.
در سال 1959، وی در یک تلاش ناموفق برای ترور نخستوزیر قاسم شرکت داشت که این اقدام جرقهای برای نفوذ بیشتر وی در سیاست عراق به شمار میرفت.
این تحولات در نهایت به تمامی جزئیات زندگی و سیاستگذاریهای صدام حسین منجر شد که تأثیرات عمیقی بر تاریخ عراق و منطقه گذاشت.**بررسی تاریخچه صدام حسین و محاکمه او به جرم جنایات جنگی**
صدام حسین به عنوان یکی از چهرههای تاریخی عراق، در اوایل زندگی سیاسیاش با مشکلات عدیدهای مواجه بود. او به دلیل فعالیتهای غیرقانونی حزبی به مدت دو سال به زندان افتاد و در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 دو بار تبعید شد. در اوایل دهه 1960، صدام رهبری گروه زیرزمینی حزب بعث را در قاهره، مصر، به عهده داشت و در این زمان به ناصریسم علاقهمند شد.
پس از پیروزی کودتای بعثی در اوایل 1963، صدام به بغداد بازگشت و به زودی به مقام رهبری حزب رسید. او از ۱۹۶۸ و با پیروزی دوباره بعثیها، به عنوان معاون رئیس شورای فرماندهی انقلابی منصوب شد و سرانجام در سال ۱۹۷۹، پس از استعفای رئیسجمهور، به رهبری عراق دست یافت. در این دوران، صدام بر دستگاههای امنیتی و نظامی کشور تسلط یافت و رژیمش با سیاستهای سختگیرانه و بیرحمانه شناخته میشد.
صدام تحصیلات متوسطه را به اتمام رساند و در اوایل دهه 1960 مطالعات حقوقیاش را در مصر آغاز کرد. او در سال 1970 مدرک خود را از دانشکده حقوق بغداد کسب کرد و زبان انگلیسی را به خوبی میفهمید، هرچند با خارجیها به عربی صحبت میکرد.
**محاکمه و اعدام به جرم جنایات جنگی**
صدام حسین با استفاده از نیروهای نظامی و اطلاعاتی خود، کنترل کاملی بر عراق داشت و از موقعیتهای خود برای تقویت قدرتش بهره میبرد. به عنوان رئیس شورای فرماندهی انقلابی، او مسئول صدور فرمانهای متعددی بود که از جمله آنها میتوان به فرمان شماره ۵۹ اشاره کرد که مجازاتهای سختی برای سرقت مقرر نمود.
دولت عراق تحت حمایت ایالات متحده به پیگرد صدام و دیگر مقامات سابق برای جنایات جنگی اقدام کرد. پروندههای مطرحشده شامل مواردی نظیر حملات به عراقهای باتلاقی، الدجیل، کمپین انفال و حلبچه و حمله به کویت بود.
در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۵، محاکمه صدام و هفت همدستش برای جنایات رخداده در الدجیل آغاز شده و در ۱۵ مه ۲۰۰۶، آنها به جرم جنایات علیه بشریت متهم شدند. در نهایت، در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۰۶، دادگاه صدام حسین و دو نفر دیگر را به اعدام با دار محکوم کرد. اعدام او در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ و در ساعت ۶:۰۵ صبح به وقت بغداد انجام شد. در این زمان، نخستوزیر نوری المالکی در محل حاضر نبود، اما مقامات دولت عراق نظارت بر مراحل اعدام را به عهده داشتند.
