ناصرالدینشاه قاجار در خاطرات روز دوشنبه ۱۰ شوال ۱۲۸۷، از آغاز سفر خود به یعقوبیه خبر داد و اعلام کرد که مسافت چهار فرسنگ را باید طی کنند. در این سفر، او با همراهانی نظیر پاشا و مشیرالدوله و حسامالسلطنه به سمت مشرق حرکت کرد. در این روز، تعدادی از سفر کنندگان از جمله محمدرحیمخان زند و حاجی شیخعلی نیز به سمت بغداد و سپس مکه حرکت کردند.
او به مرور جزئیات سفر پرداخته و در میانه راه به دیدار تیمورمیرزا اشاره کرده و از تعجب خود نسبت به توقف وی در یعقوبیه صحبت کرده است. ناصرالدینشاه به توصیف قریه علیآباد پرداخت که دارای نخلستانها و باغات زیباست. در این زمان، اتفاقی پیش آمد که او مجبور به توقف شد، زیرا یک شتر بارانداز شدهای در نهر گیر کرده بود که بعد از مدتی، یحییخان توانست آن را آزاد کند.
بعد از صرف ناهار، او دوباره سوار بر اسب شد و با عبور از پلها و جمعیتی که در کنار نهرها ایستاده بودند، به حرکت ادامه داد. در این حین، معلوم شد که در اطراف آن نواحی مکانهای مشهور مانند حدیبیه و کاروانسرای خوانگناتر وجود دارد.
سرانجام، ناصرالدینشاه به مقصد خود رسید و با توجه به تلگرافی که از کربلا دریافت کرد، از فوت یکی از مقامات در آن منطقه مطلع شد. وی ضمن برخورد با اعضای خانواده و دوستان، به جمع دوستانهای در شب پیوست که درباره سفر و دیگر موضوعات صحبت کردند.
این خاطرات به اهتمام مجید عبدامین در کتابی تحت عنوان «خاطرات ناصرالدینشاه قاجار» به چاپ رسیده و جزئیات زندگی روزمره و سفرهای ایشان را به تصویر میکشد.
