به گزارش خبردونی، نجفعلی حبیبی در گفتوگو با تاریخ شفاهی ایرنا به موضوعاتی از جمله تأسیس دانشکده علوم قضایی و وضعیت رفاهی نمایندگان مجلس سوم پرداخته است. وی در بخش دوم این گفتگو به زوایای مختلفی از تاریخ معاصر اشاره میکند.
حبیبی به یاد میآورد که آیتالله موسوی اردبیلی پس از شهادت شهید بهشتی و در زمانی که رئیس شورای عالی قضایی بود، او را برای تأسیس دانشکده علوم قضایی دعوت کرد. وی از تلاشهای شهید بهشتی برای راهاندازی این دانشکده در قبل از انقلاب یاد کرد و گفت که به دلیل مشکلات آن دوره، این امر محقق نشد. اکنون، پس از آرامتر شدن اوضاع، برنامهریزی برای ایجاد این مرکز آموزشی در دست اقدام است.
او اظهار داشت که با وجود نداشتن تحصیلات رسمی در حقوق، آیتالله موسوی اردبیلی بر این موضوع تأکید داشتند که باید این دانشکده تأسیس شود. پس از مسؤولیتپذیری حبیبی، او به دنبال مکانی برای تأسیس دانشکده بود و پس از گشتوگذار، ساختمان فعلی در خیابان خارک را که قبلاً محل دفتر تحکیم وحدت دانشجویان بود، به دست آورد. توافقی به عمل آمد که بخشی از این ساختمان به آنها تعلق گیرد و طبقه پنجم برای دفتر تحکیم باقی بماند.
حبیبی همچنین خاطرنشان کرد که در زمان آغاز به کار، دانشگاهها به خاطر انقلاب فرهنگی تعطیل بودند و دانشکده علوم قضایی اولین موسسهای بود که فعالیت خود را آغاز کرد. همچنین، او به تأسیس دانشکده حقوق در دانشگاه تهران اشاره کرد که در آن زمان او ریاست آن را نیز برعهده گرفت.
در پایان، وی به تأسیس پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی اشاره کرد که به دلیل ارتباطات با موسسه تنظیم آثار امام، مسئولیت آن بر عهده او قرار گرفت و این مرکز آموزشی به جذب دانشجو و برگزاری کلاسها پرداخت. حبیبی به تلاش برای گسترش و تأسیس این مرکز در دهکده المپیک فعلی اشاره کرد که هماکنون جزئی از دانشگاه علامه طباطبایی میباشد.### رئیس دانشگاه علامه طباطبایی؛ از تغییرات و چالشها تا زمین جدید
با انتصاب آقای مصطفی معین به عنوان وزیر فرهنگ و آموزش عالی، نیاز به روسای دانشگاهها شدت گرفت. در این رویداد، آقای طباطبایی به ریاست دانشگاه علامه طباطبایی منصوب شد. پیش از این، دانشگاه علامه وضعیتی نامنظم داشت و دانشکدهها در نقاط مختلف تهران پراکنده بودند.
آقای طباطبایی با همکاری استادان و کارمندان دانشگاه تلاش کرد تا وضعیت دانشگاه را ساماندهی کند، اما هنوز هم رضایت کافی احساس نمیشد. لذا، او به دنبال زمینی مناسب برای متمرکز کردن دانشگاه گشت و زمینی ۵۰ هکتاری در دهکده المپیک پیدا کرد. این زمین که پیش از انقلاب تحت مالکیت دولت بود، به دلیل عدم استفاده به مدت طولانی به سازمانهای مختلف منتقل شده بود.
پس از مذاکرات با وزارت علوم و دانشگاه تربیتمعلم، توافقی صورت گرفت که به موجب آن، این زمین به دانشگاه علامه طباطبایی واگذار شد. سه ساختمان موجود در آنجا تبدیل به ساختمان اداری و دانشکدهها شدند.
قرار شد که بقیه زمین نیز به دانشگاه اختصاص یابد و اداره جنگلها و مراتع با دریافت مبلغی، زمینهای اضافی را در اختیار دانشگاه قرار داد. این توافق به ایجاد امکانات جدید از جمله یک استخر بزرگ برای استفاده عموم منجر شد.
پس از استقرار در زمین جدید، با حضور آقای خاتمی، رئیسجمهور وقت، این محل افتتاح شد. اما با روی کار آمدن آقای احمدینژاد، آقای طباطبایی از ریاست دانشگاه کنارهگیری کرد و بخشی از زمین نیز به دانشگاه صنعتی شریف واگذار شد. این موضوع منجر به نگرانی درباره آینده زمین خالی و بیاستفاده شد.
از سوی دیگر، در آن زمان آقای طباطبایی به عنوان دبیر انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها وارد عرصه سیاست شد و به نمایندگی وارد مجلس سوم گردید. در این مجلس، نمایندگان به شدت زاهدانه رفتار میکردند و به هدایای کوچک نیز به عنوان حق حساب مینگریستند.
این تحولات، رویدادهایی را رقم زد که تأثیرات آن همچنان در تاریخ دانشگاه علامه طباطبایی و سیاستهای آموزش عالی کشور باقی مانده است.در گزارشهای اخیر، به وضعیتی که نمایندگان مجلس در دورههای مختلف برخوردار بودند، اشاره شده است. به طور خاص، نمایندگان از امکانات خودرویی متفاوتی بهرهمند بودند و در برخی موارد، خودروهایی مانند پاترول در اختیارشان قرار میگرفت. با این حال، هزینه این خودروها باید توسط خود نمایندگان تأمین میشد و مجلس تنها معرفینامهای برای تسهیل تحویل خودرو ارائه میکرد.
یک نماینده تهران در این زمینه اظهار داشت که خود او از خودروی پیکان استفاده میکرد و همچنین به یاد میآورد که نمایندگان شهرستانها عمدتاً از خودروهای پاترول بهره بردهاند. او همچنین تاکید کرد که مجلس سوم تجربهای مثبت بود.
در دوران ریاست خود بر کتابخانه مجلس اول، وی شاهد تردد نمایندگان با دوچرخه در ساعتهای اول صبح بود. نمايندگان این مجلس برای ورود به سالن از دوچرخه خود استفاده میکردند که این موضوع نشان از سادهزیستی و شرایط خاص آن زمان داشت. به گفته این نماینده، غذاهای ارائه شده در مجلس سوم نیز بسیار ساده و بدون اسراف بود، و رئیس کارپردازی مجلس، در این زمینه سختگیری میکرد.
در واکنش به تنشهایی در خوابگاههای دانشجویی، وی به خاطراتی از حملهای به خوابگاه طرشت اشاره کرد. به گفته وی، در آن واقعه دانشجویان علیرغم شعارهایی که داده بودند، با خشونتهایی روبرو شدند و تعدادی از آنان مصدوم شدند. او یادآوری کرد که به محض اطلاع از این رویداد، به خوابگاه مراجعه و با مصدومین در بیمارستان شریعتی دیدار کرد. وی اظهار ناراحتی از آسیب به تجهیزات آموزشی دانشجویان نابینا را بیان کرد و تأکید کرد که این شرایط به طور کلی نشاندهنده وضعیت نامطلوب موجود در آن زمان بود.در پی حوادث اخیر در یکی از خوابگاههای دانشگاه، مسئولان مربوطه اعلام کردند که لازم است به دلایل و رفتارهای خود توجه بیشتری داشته باشند تا به چنین واکنشهایی از سوی دانشجویان منجر نشوند. این بیانات در شرایطی مطرح شد که تنها عدهای معدود از دانشجویان اقدام به سر دادن شعار کرده بودند و واکنشها به این موضوع، متناسب با آن نبود.
گزارشها حاکی از آن است که آسیبهای قابل توجهی به خوابگاه وارد شده و حضور تجهیزات نظامی و زرهی در اطراف آن، فضایی نامناسب را به وجود آورده بود. به گفته یکی از مقامات، به دلیل حفظ اعتبار نظام و انقلاب، موضوع به سرعت فیصله داده شد و تا آن زمان او نتوانسته بود بیشتر به آن بپردازد.
این مقام همچنین از شنیدن اخبار مبنی بر پرتاب برخی دانشجویان از پشتبام خوابگاه خبر داد، اما در بازدید از بیمارستان شریعتی تأکید کرد که هیچ کس جان خود را در این حادثه از دست نداده است.
در بخش دیگری از این روایت، به زندانی شدن تعدادی از دانشجویان در دفتر یکی از مسئولان در شب اشاره شد. این مقام اظهار داشت که در زمان حضور دانشجویان، سعی کرده بود تا آنها را به صحبت و گفتگو ترغیب کند. همچنین گفت که پس از مرخص کردن دانشجویان دختر، برخی پسران اجازه خروج از دفتر را ندادند و به نوعی آنها را در دفتر زندانی کردند.
در این شرایط، یکی از دانشجویان خواستار دریافت کتابی از سوی این مقام شد. این مقام با اشاره به شخصیت دانشجویان یادآور شد که رفتارهای تحریکآمیز برخی از افراد دیگر، عامل اصلی ایجاد این تنشها بود و افزود که این اقدامات نه تنها بیفایده بود بلکه پیامدهای منفی نیز به دنبال داشت.
