به گزارش خبرگزاری، در ماه مه ۱۷۹۲، گروهی متشکل از بیستوچهار کارگزار بورس نیویورک زیر یک درخت باتنوود در منهتن جمع شدند تا توافقی را به امضا برسانند که بهواسطه آن متعهد به معامله اوراق بهادار با کارمزد معین شدند. این توافق که به نام «قرارداد باتنوود» شناخته میشود، نقطهعطفی در شکلگیری بورس نیویورک (NYSE) به شمار میآید؛ نهادی که اکنون به یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین بورسهای دنیا تبدیل شده است.
**تجارت پیش از والاستریت**
قبل از امضای «قرارداد باتنوود»، معاملات مالی عمدتاً در خیابانها و در فضایی آزاد انجام میشد. مردم در نزدیکی «فدرال هال» در نیویورک گرد هم میآمدند، جایی که جورج واشنگتن به عنوان رئیسجمهور سوگند یاد کرده بود. در این مکان، اوراق قرضه دولتی، سهام اولیه بانکها و کالاهایی نظیر تنباکو و پوست سگآبی به فروش میرفت.
بازارهای مالی با انقلاب مالی الکساندر همیلتون به سرعت گسترش یافتند. کشور نوپای آمریکا که درگیر بدهیهای سنگینی ناشی از جنگ استقلال بود، نیاز به یک نظام مالی منسجم و کارآمد داشت. همیلتون، وزیر خزانهداری، با بررسی تجارب مالی کشورهایی چون هلند و بریتانیا، طرحی را ارائه کرد که به تغییر شکل اوراق قرضه دولتی به ابزاری قابل اعتماد و قابل معامله منجر شد.
ریچارد سیلا، استاد بازنشسته دانشکده بازرگانی استرن دانشگاه نیویورک، بیان میکند که این اصلاحات بنیادی، نظام مالی کشور را مدرن کرده و بستر لازم برای ایجاد یک بازار باثبات برای اوراق قرضه دولتی و نخستین بانک مرکزی موقتی را فراهم آورد.
**بحران و سرکوب در بازار**
اما به زودی، بازار با بحران مواجه شد. در سالهای ۱۷۹۱ و اوایل ۱۷۹۲، بازار اوراق بهادار دچار سقوط شد و تنها در چند هفته، قیمت اوراق قرضه دولتی تا ۳۰ درصد کاهش یافت. به این ترتیب، مقامهای نیویورک در واکنش به این وضعیت، محدودیتهای سختگیرانهای را وضع کردند که شامل ممنوعیت معاملات خیابانی و جلوگیری از سفتهبازی میشد.
در این شرایط، دلالان به فکر راهی برای ادامه فعالیت افتادند و تصمیم به تشکیل یک باشگاه خصوصی گرفتند. در تاریخ ۱۷ مه ۱۷۹۲، این بیستوچهار تاجر زیر درخت باتنوود توافقنامهای را امضا کردند که هدف آن تقویت اعتماد در بازار نوپای مالی و تضمین معاملات میان طرفهای معتمد بود.
پیتر اش، تاریخنگار بورس نیویورک، اشاره میکند که بنیانگذاران این بورس بیشتر بازرگانانی بودند که نمایندگی دیانتها و ریشههای فرهنگی مختلف را بر عهده داشتند.
**انتقال به قهوهخانه و فرایند توسعه**
کارگزاران با گذشت زمان از خیابانها فاصله گرفته و به قهوهخانه «تونتین» در والاستریت شماره ۸۲ انتقال یافتند و به تدریج میان فضاهای مختلف جابهجا شدند. اش میگوید بورس نیویورک پس از سالها رشد و توسعه، به جایی رسید که تأثیرات گستردهتری در حوزه مالی جهانی بر جای گذارد.ساختمان جدیدی در طرف مقابل خیابان فدرال هال، به عنوان نخستین ساختمان پایتخت کشور، تأسیس شد. این منطقه از زمانهای قدیم به عنوان مرکز تجاری شناخته میشد و بنیانگذاران کشور، پایتخت را در این مکان مستقر کردند تا دولت به بازار نزدیکتر باشد.
نیویورک تنها مرکز تجاری در این کشور نوپا نبود، بلکه بورسهایی نیز در شهرهایی چون فیلادلفیا، بوستون، بالتیمور و چارلستون در کارولینای جنوبی فعال بودند. برای برقراری ارتباط میان این بازارها، معاملهگران از پرچمها برای انتقال اطلاعات از طریق علامتها استفاده میکردند. همچنین، دلیجانها و قاصدان سواره شبانه در جابجایی اطلاعات بازار کمک میکردند.
در سال ۱۸۱۷، با گذشت ۲۵ سال از توافقنامه باتنوود، گروهی تحت عنوان هیأت بورس و مبادلات نیویورک شکل گرفت. آنها اساسنامهای تنظیم کرده و قوانینی برای عضویت تدوین کردند. جالب است که برخی از امضاکنندگان توافقنامه اولیه همچنان در قید حیات بودند و سند سال ۱۸۱۷ را نیز امضا کردند.
فناوری به سرعت معاملات کمک شایانی کرد. ظهور تلگراف در دهه ۱۸۴۰ و ورود تیکر بورس در سال ۱۸۶۷، که نوعی تلگراف ویژه برای اطلاعات بازار بود، سبب تسریع در انتقال قیمتها و تحولات تجمعی بازار شد. تا دهه ۱۸۷۰، با معرفی نظام معاملات پیوسته، امکان دادوستد چندین سهم به طور همزمان در تالار معاملات فراهم شد.
ساختمان جدید بورس، طراحی شده توسط جورج بی. پست، دارای فضایی بزرگتر و با پنجرههای بزرگ و شفاف است. این شفافیت به عنوان نمادی از عملکرد بازار سهام خارج از اتاقهای بسته و دودگرفته شکل گرفته است. به گفته یک کارشناس، مفهوم “بورس شفاف” به این واقعیت اشاره دارد که معاملات باید به وضوح در معرض دید عموم قرار گیرند.
با وجود تغییرات فناورانه در قرنهای اخیر، اصول بنیادین بورس همچنان پابرجا است؛ به عنوان یک بازار مرکزی، تقویت اعتماد میان خریداران و فروشندگان و تضمین انجام معاملات بهصورت منصفانه و منظم. در نهایت، درخت باتنوود که نقطه آغاز بورس بود، در طوفانی در سال ۱۸۶۵ سقوط کرد و حالا لوح یادبودی در ایستگاه سابق آن در خیابان والاستریت قرار دارد.
