**دیدار اعضای کانون نویسندگان ایران با امام خمینی یک هفته پس از پیروزی انقلاب**
به گزارش خبرگزاریهای معتبر، روز یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۵۷، گروهی از اعضای کانون نویسندگان ایران با امام خمینی، رهبر انقلاب اسلامی، دیدار کردند. در این جلسه، افراد معروفی از جمله سیمین دانشور، محمد قاضی و جلال سرفراز حضور داشتند.
باقر پرهام، از اعضای هیأت دبیران، در ابتدای این دیدار پیام رسمی کانون را قرائت کرد. این پیام که روز بعد در روزنامه اطلاعات چاپ شد، به مناسبت پیروزی انقلاب و به عنوان تبریکی به امام خمینی ارائه گردید. در متن پیام آمده بود:
“برای کانون نویسندگان ایران این افتخار است که پیروزی انقلاب را به شما تبریک بگوید. شما به خوبی میدانید که در دوران دیکتاتوری، نویسندگان با چه مشکلاتی مواجه شدند. بسیاری از ما به جرم آثار خود، زندانی شدیم و سختیهای بسیاری را متحمل شدهایم.”
در ادامه، کانون نویسندگان به تشریح تاریخی تشکیل خود پرداخت و ابراز داشت که هدف این کانون دفاع از آزادی بیان و مخالفت با سانسور است. همچنین در پیام، به حمایت جدی اعضای کانون از مبارزات ضد دیکتاتوری اشاره شد.
امام خمینی در پاسخ به این پیام، از جداییها و تفرقههایی که در طول سالها به وجود آمده بود، ابراز تأسف کرده و اعلام کردند که این نهضت توانسته است قشرهای مختلف جامعه را دوباره به هم نزدیک کند. ایشان تأکید کردند: “استعمار تلاش کرده بود تا قشرهای مؤثر مردم را از یکدیگر جدا کند، اما اکنون همگی در کنار هم برای تحقق اهداف بزرگ انقلاب ایستادهایم.”
این دیدار و پیامها نشان از همبستگی گسترده نویسندگان با اهداف انقلاب و یکپارچگی نیروهای فرهنگی در راستای آزادی و پیشرفت اجتماعی دارد.در یک سخنرانی مهم، یکی از شخصیتهای مذهبی به تقسیم جامعه به دو جناح متعارض اشاره کرد و اظهار داشت که این تفرقه مانع از تحقق آمال و اهداف مردم شده است. او تأکید کرد که روحانیون باید به عنوان قشر فرهیخته و تأثیرگذار در نظر گرفته شوند و ضرورت ارتباط و همکاری این قشر با دیگر طبقات اجتماعی را یادآوری کرد.
وی افزود: “تنها در شرایطی که تمامی اقشار مانند دانشگاهیان، روحانیون، دهقانان و بازاریان به وحدت بپیوندند، میتوان به دستاوردهای مطلوب در راستای جمهوری اسلامی دست یافت.” او ادامه داد که رمز پیروزی این نهضت، اتحاد بین مردم و همبستگی کلمه است که توانسته رژیم پهلوی را به عقب براند.
این شخصیت مذهبی تأکید کرد که اگر اقشار مختلف به صورت جداگانه عمل کنند، رژیم آنها را نابود خواهد کرد و تنها در صورت همگرایی میتوان به آزاد اندیشی و استقلال دست یافت. او همچنین به اهمیت نشر تعالیم اسلامی و بهرهمندی از اطلاعات فرهنگی اشاره کرد و گفت: “اجتماع همه اقشار جامعه در این نهضت ضروری است.”
در بخشی دیگر از سخنانش، او به تجربیات خود در پاریس اشاره کرد و گفت که در برابر پیشنهادات آرامش و اصلاحات تدریجی مقاومت کرده و تأکید کرد که هدف نهایی او نفی رژیم شاهنشاهی است. او با قاطعیت گفت که هدف، دستیابی به استقلال کشور است و در این مسیر، هر اقدامی که به نام خداوند باشد، قابل احترام است.
این شخصیت در پایان به ضرورت وحدت تأکید کرد و هشدار داد که از دست دادن این وحدت میتواند به بازگشت دیکتاتوری منجر شود. او از نویسندگان خواست که با قلم خود برای خیر جامعه تلاش کنند و بر همبستگی و همکاری تأکید کرد.
