به نقل از ایبنا، دانشگاه جنگ در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ بهدنبال حملهای از سوی آمریکا و اسرائیل، هدف قرار گرفت. این دانشگاه که به عنوان یکی از بناهای تاریخی ایران شناخته میشود، دارای ساختمان قدیمی است و در حال حاضر محل انتشارات دانشگاه دافوس نیز میباشد.
دانشگاه جنگ که به عنوان یکی از قدیمیترین نهادهای آموزشی نظامی کشور فعالیت میکند، تحت نظر ارتش جمهوری اسلامی ایران است و به آموزش علمی و نظامی برای تقویت قدرت دفاعی ایران میپردازد. این دانشگاه به افسران نظامی امکان اخذ مدرکهای بالاتر از سرهنگی و فوقلیسانس را فراهم میکند. همچنین دانشگاه دافوس به عنوان دومین نهاد باسابقه در آموزش عالی ایران، پس از دانشگاه تهران محسوب میشود.
ساختوساز این دانشگاه در سال ۱۳۱۲ همزمان با تأسیس دانشگاه تهران و در دوره رضاشاه آغاز شد. در سال ۱۳۱۴، فرانسه به درخواست ایران تعدادی افسر آموزشدیده به کشور اعزام کرد. هیأت اعزامی شامل هفت نفر از افسران فرانسوی بود که وظیفه تأسیس و آموزش در دانشگاه جنگ را بر عهده گرفتند.
این هیأت که به سرپرستی سپهبد فرانسوا ژرژ ژاندر فعالیت میکرد، شامل متخصصان در رشتههای مختلف بود. علاوه بر این، سه افسر فرانسوی که قبلاً در ایران مشغول به کار بودند نیز به این گروه افزوده شدند. بعد از ورود این افسران، ساختمان سابق دانشگاه جنگ که به عمارت تیمورتاش معروف بود، به آنها تحویل داده شد و این دانشگاه رسماً در مهرماه ۱۳۱۴ فعالیت خود را آغاز کرد.
عمارت تیمورتاش که به دلیل مسائل سیاسی به ارتش واگذار شده بود، تا اوایل سال ۱۳۹۵ نیز به عنوان ستاد فرماندهی دانشگاه دافوس کارکرد. بخشهایی از این ساختمان بهعنوان موزه نظامی نیز به علاقهمندان ارائه خدمات میدهد.
دانشگاه جنگ به دو دوره اصلی آموزشی تقسیم میشود: دوره فرماندهی که یک سال به طول میانجامد و دوره ستاد که مدت آن دو سال است. افسرانی که این دورهها را با موفقیت سپری کنند، تغییراتی در لباس و نشانهای خود خواهند داشت. وقوع جنگ جهانی دوم در اواخر سال ۱۳۱۷ به ترک ایران از سوی افسران فرانسوی و ورود افسران ایرانی به دانشگاه جنگ انجامید. در سال ۱۳۲۲ به دلیل مشکلات ناشی از جنگ، دانشگاه بهطور موقت تعطیل شد.دانشگاه جنگ به شکل متفاوتی بازگشایی شد و نام آن به «دانشگاه فرماندهی و ستاد» تغییر یافت. در سال ۱۳۴۰ نیز دانشگاه جدیدی به نام «دانشگاه فرماندهی عالی و ستاد مشترک» تاسیس گردید. سپس هر دو دانشگاه زیر نظر ریاست ستاد ارتش قرار گرفتند، اما در سال ۱۳۴۴ به دلیل نیازهای آموزشی، دانشگاه جنگ منحل و دو دانشگاه مستقل تحت عنوانهای فرماندهی و ستاد نیروی زمینی و فرماندهی عالی و ستاد مشترک شکل گرفتند.
با آغاز جنگ ایران و عراق، حضور افسران و اساتید دانشگاه در مناطق عملیاتی ضروری شد و به همین دلیل دانشگاه برای مدتی تعطیل گردید. افسران و اساتید به منظور آموزش نیروها و طراحی عملیاتها به میدانهای نبرد رفتند. از سال ۱۳۶۱ با انتصاب امیر سپهبد شهید صیاد شیرازی به فرماندهی نیروی زمینی، آموزشها دوباره آغاز شد و استادان دانشگاه در برنامهریزی عملیاتهای مهمی چون ثامنالائمه، طریقالقدس و والفجر ۴ شرکت داشتند. افراد شاخصی مانند امیر سرتیپدوم ستاد مسعود بختیاری و امیر سرتیپدوم ستاد نصرتالله معینوزیری نیز در این زمینه نقشآفرین بودند.
در سال ۱۳۶۹، پس از تصویب قانون جدید ارتش جمهوری اسلامی، دانشگاههای فرماندهی و ستاد مختلف به یکدیگر ادغام شده و با عنوان دانشگاههای فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران (دافوس آجا) فعالیت خود را ادامه دادند.
فعالیتهای دانشگاه جنگ در دو مقطع تاریخی، یکی از سال ۱۳۲۲ تا ۱۳۲۶ همزمان با جنگ جهانی دوم و دیگری از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ به دلیل جنگ تحمیلی ایران و عراق متوقف شد.
متقاضیان ورود به این دانشگاه باید از مدرک کارشناسی معتبر و سوابق خدمتی مشخص برخوردار باشند. همچنین گذراندن دورههای نظامی و موفقیت در آزمون و مصاحبه داخلی دیگر شرایط پذیرش است.
علاوه بر این، تعدادی از اساتید و افسران ارشد نیروی زمینی نقش مهمی در تشکیل دانشکده دافوس در سپاه پاسداران ایفا کردند، از جمله امیر سرتیپدوم نصرتالله معینوزیری و دیگر شخصیتهای برجسته.
در نهایت، ساختمان دانشگاه جنگ (عمارت فتح المبین) به شماره ۳۱۵۸۴ به عنوان یک اثر تاریخی-فرهنگی در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسید.
