**به گزارش خبرگزاری خبردونی،** نخستین زن جراح ایرانی، خانم «سکینه پری»، در سال ۱۳۰۵ خورشیدی با دریافت تخصص در رشته جراحی و سرطانشناسی از روسیه، نام خود را در تاریخ پزشکی کشور ثبت کرد. او در سال ۱۳۱۴ موفق به دریافت اجازهنامه پزشکی به عنوان اولین زن پزشک و جراح ایرانی شد. پس از ایشان، خانم «هاسمیک هاراطونیان» در رشته جراحی و پلاستیک تخصص گرفت، اما از چهار دختر دانشجویی که به دستور رضاشاه در سال ۱۳۱۹ بدون کنکور وارد دانشکده پزشکی شدند، هیچیک به جراحی عمومی نپرداختند و رشتههای مامایی و امراض زنان را انتخاب کردند. با این حال، دکتر تاجالملوک مشکوه حضرتی به عنوان نخستین زن که تخصص جراحی عمومی را کسب کرد، در میان گروه اولی بود که کنکور دانشکده پزشکی را گذراند.
در دیماه ۱۳۵۵، خبرنگار مجله «زن روز» به بیمارستان مادر که دکتر حضرتی تأسیس کرده بود، رفت تا درباره تجربیات او در زمینه جراحی گفتوگو کند. دکتر حضرتی که در آن زمان ۳۰ سال تجربه داشت، از اهمیت نقش زنان در عرصه پزشکی سخن گفت.
این پزشک متخصص جراحی زنان، بیمارستان مادر را ۲۴ سال پیش پس از پایان تخصص خود در سوئیس تأسیس کرده است و همچنان مدیریت آن را به عهده دارد. او در حین تح estudiosات، با دکتر حسن خیام ازدواج کرده و دارای چهار فرزند است که هیچکدام به حرفه والدین خود نپرداختهاند. دکتر حضرتی معتقد است که زنان جوان باید به سمت تحصیل در پزشکی بروند و به جامعه خدمت کنند.
او در این گفتوگو به تجربیاتش اشاره کرد و گفت: «هنگام فارغالتحصیلی دو فرزند داشتم و اولین بار چاقوی جراحی را از دکتر امامی دریافت کردم. او به من آموخت که هنگام عمل، زیبایی بیمار را حفظ کنم.» دکتر حضرتی درباره تجربهاش از جراحیها و طرح عملهای نادر صحبت کرد و اظهار داشت که در سال ۱۳۲۴ کارش را آغاز کرده و در ابتدا معالجه شکستگیها برایش دشوار بوده است.
در ادامه، دکتر حضرتی به چالشهای شغلیاش اشاره کرده و خاطرنشان کرد که در زمانهای پرتنش سیاسی در تهران در سال ۱۳۳۰، مهارتهایش به آزمایش گذاشته شد و او توانست موفقیتهای چشمگیری کسب کند.
وقتی از او پرسیده شد که آیا زنان جراح موفق به جلب اعتماد بیماران شدهاند یا خیر، دکتر حضرتی پاسخ داد که این ادعا کاملاً نادرست است؛ زیرا بسیاری از بیمارانی که برای عمل به او مراجعه میکنند، ابراز خوشحالی میکنند که به جراح زن مراجعه کردهاند و این نشاندهنده تغییرات مثبت در نگرش جامعه به زنان جراح است.
چالشبرانگیزترین عمل جراحی پزشک چه بوده است؟
در تجربیات یک جراح، بیشتر خاطرات از عملهای جراحی زنان برجسته است. در یکی از این موارد، زنی که در منزل زایمان کرده بود، با حالتی اضطراری به بیمارستان منتقل شد. بچهاش در حال بیرون آمدن بود، اما بدن او هنوز داخل رحم باقی مانده بود. این زن در شرایط بسیار نامناسبی در تاکسی به بیمارستان آورده شده بود. با انجام عمل جراحی، توانستم بچه را از رحم خارج کنم.
در مورد دیگری، زنی جوان پس از گذشت زمان نسبتاً طولانی، دچار مشکل در خروج جفت شد. هنگام تلاش برای برداشتن آن متوجه شدم که یک ریشه گیاه به جسم رحم او نفوذ کرده و باعث شده تا جفت بهسختی خارج شود. این موضوع یادآور صحبتهای «دکتر احمدی» بود که همیشه میگفت: «جفت اکراتا یک وضعیت دشوار است.» این مشکل به بستری شدن زن به مدت سه ماه در بیمارستان منجر شد و در این مدت، ما ده بار اقدام به کورتاژ کردیم تا بتوانیم رحم او را از بقایای جفت پاکسازی کنیم.
همچنین در زمینه جراحی، با چالشهای زیادی مواجه شدهام؛ بهعنوان مثال، یک بار پسر جوانی با آسیب جدی به دست به بیمارستان آورده شد. دست او بهطور کامل بریده شده و عضلات قطعشده به استخوان رسیده بودند. برای جلوگیری از قطع دست او، مجبور شدم تمام عضلات، اعصاب و عروق را بهطور کامل دوختم که این عمل یکی از طولانیترین و دشوارترین تجربیات من در جراحی بود.
۲۵۹
