به گزارش خبرگزاری، عباس رسام ارژنگی، یکی از نقاشان مشهور ایرانی در اواخر دوره قاجار و پهلوی، از خانوادهای هنرمند و با تاریخچهای غنی در عرصه تصویرگری به دنیا آمد. او نسب خود را به میرک، نقاش معروف عصر صفوی متصل میداند. ارژنگی پس از پایان تحصیلاتش در مدرسه رشدیه تبریز، به منظور یادگیری نقاشی نوین به تفلیس و سپس به مسکو سفر کرد و در فضای هنری روسیه آموزش آکادمیک دید. بازگشت او به ایران همزمان با دوره متلاطم جنگ جهانی اول بود که در این زمان، نخستین نگارخانه خصوصی خود را به نام «نگارستان ارژنگی» در خیابان علاءالدوله تهران راهاندازی کرد.
این نگارخانه صرفاً محلی برای نمایش آثار هنری نبود، بلکه به یکی از مراکز مهم فرهنگی و روشنفکری تهران تبدیل شد که شاعران معروفی چون نیما یوشیج، عارف قزوینی و میرزاده عشقی به آن رفت و آمد داشتند. ارژنگی در خاطراتش از دیدار اولیهاش با عارف قزوینی سخن میگوید؛ دیداری پرشور که به دوستی عمیق میان آنها انجامید و الهامبخش خلق پرتره و مجسمهای ویژه از این شاعر شد. او همچنین به یاد میآورد که عارف، در برابر اثر «حمله نادر» احساساتی را تجربه کرد که تصویری انسانی و غمانگیز از ارتباط هنر، تاریخ و اندوه ملی به نمایش میگذارد.
قسمت اول خاطرات ارژنگی در دسترس است.
