در بهمن ماه سال ۱۳۵۰، مجله «زن روز» گفتوگویی با داود رشیدی، بازیگر برجسته ۳۸ ساله تئاتر ایران انجام داد. این گفتوگو که در تاریخ ۱۶ بهمن منتشر شد، نگاهی به زندگی شخصی، تحصیلات و دیدگاههای انتقادی رشیدی درباره وضعیت تئاتر در ایران ارائه میدهد.
رشیدی با صداقت به زندگی خصوصی خود میپردازد و میگوید که دو بار ازدواج کرده است. او از همسر اولش پسری ۹ ساله دارد که او را «تمام زندگیاش» میداند و ازدواج دومش، که سه سال پیش انجام شده، بدون فرزند است. وی با شوخی از خبرنگار میخواهد که به جزئیات بیشتر درباره زندگی زناشوییاش نپردازد و حتی به نشانه جدیت درباره عدم تکرار طلاق یا ازدواج جدید، سوگند میخورد.
در بخش دیگری از گفتوگو، رشیدی به رشتههای تحصیلی خود اشاره میکند که شامل تئاتر و علوم سیاسی در سوئیس است. او توضیح میدهد که به توصیه پدر دیپلماتش، مجبور به تحصیل در رشتهایی معتبرتر در کنار تئاتر شد و در نهایت در هر دو رشته فارغالتحصیل شد.
رشیدی همچنین درباره تنش بین تئاتر و سینما صحبت میکند. او اعتراف میکند که ابتدا در برابر ورود بازیگران تئاتر به سینما مقاومت کرده، اما بیکاری در تئاتر او را به پذیرش دعوت جلال مقدم برای ایفای نقش در فیلم «تله» مجبور کرده است. با این حال، او به طور قاطع دفاع خود از تئاتر را بیان میکند و آن را هنری زنده و مرتبط با تجربیات لحظهای تماشاگران میداند.
او معتقد است که افول تئاتر در ایران ناشی از بیتوجهی مسئولان و بیخبری هنرمندان از نیازهای واقعی جامعه است. رشیدی تصریح میکند که تئاتر باید بر اساس این نیازها دوباره شکل بگیرد، حتی اگر این بدان معنا باشد که شکل موجود آن باید تغییر کند.
متن کامل این گفتوگو در دسترس است.
